سایت در حال بارگزاری است. لطفا صبر کنید....
مجموعه تصویری تفسیر سوره حمد از امام خمینی (ره) | عصر انتظار .: Asre Entezar :.
آخرین مطالب :
شما اینجا هستید: خانه » بانک صوت و فیلم » فیلم » امام خمینی » مجموعه تصویری تفسیر سوره حمد از امام خمینی (ره)
مجموعه هفتم فایل های لایه باز عصر انتظار + لینک خرید

مجموعه تصویری تفسیر سوره حمد از امام خمینی (ره)

مجموعه تصویری تفسیر سوره حمد توسط حضرت امام خمینی (ره)

emam-khomeini-10-199x300

تفسیر سوره حمد از امام خمینی (ره) – (۱) حجم ۵۸ مگابایت

تفسیر سوره حمد از امام خمینی (ره) – (۲) حجم ۵۷ مگابایت

تفسیر سوره حمد از امام خمینی (ره) – (۳) حجم ۹۱ مگابایت

تفسیر سوره حمد از امام خمینی (ره) – (۴) حجم ۷۲ مگابایت

تفسیر سوره حمد از امام خمینی (ره) – (۵) حجم ۶۱ مگابایت

تفسیر سوره حمد از منظر امام خمینی

تفسیر قرآن ، یکى از علومى است که همراه با علم قرائات ، تجوید و تاریخ قرآن سابقه آن تا عصر پیغمبر (ص ) کشیده مى شود.از دیرباز تاکنون کوششهاى گسترده و طاقت فرسایى پیرامون ((تفسیر)) انجام پذیرفته و مى پذیرد و هر یک از عالمان و اندیشمندان به فراخور توان خویش در این راه کوشیده و تفاسیر متعددى را به رشته تحریر درآورده اند

در تفاسیر مختلف ، مباحث ادبى ، اختلاف قرائت ، شاءن ، نزول آیات ، بیان آیات ، شرح آیات الاحکام ، بحثهاى اخلاقى ، کلامى ، عرفانى ، حکمى ، اجتماعى و سیاسى دیده مى شود. هر یک از مفسرین در اثر خود یک یا چند باب از مباحث فوق را آورده اند. آنها به تناسب درکى که از پرده از روى اسرار این کتاب الهى بردارند، چون در حقیقت تفسیر به معناى برداشتن پرده از آیات الهى است . حضرت امام (س ) مى فرمایند …

((به طور کلى معنى تفسیر کتاب آن است که شرح مقاصد آن کتاب را بنماید؛ و نظر مهم به آن ، بیان منظور صاحب کتاب باشد. این کتاب شریف ، که به شهادت خداى تعالى کتاب هدایت و تعلیم است و نور طریق سلوک انسانیت است ، باید مفسر در هر قصه از قصص آن ، بلکه هر آیه از آیات آن جهت اهتداء به عالم غیب و حیث راه نمایى به طریق سعادت و سلوک طریق معرفت و انسانیت را به متعلم بفهماند. مفسر وقتى مقصد از نزول را بما فهماند مفسر است ، نه سبب نزول به آن طور که در تفاسیر وارد است)).

امام (س ) با این بینش و اندیشه کوشیده اند تا مقاصد قرآن را در آثار و سخنان خود بیان کنند و راهى براى تربیت نفوس فراهم آورند. به همین دلیل ایشان به تناسب از روشهاى مختلف تفسیر سود جسته و در برخى از آن روشها، گوى سبقت از دیگران ربوده اند. حضرت امام (س ) تلاش کرده اند تا با رفع حجاب از اسرار قرآن مقاصد آن را براى جویندگان حقیقت روشن نمایند.

روح قرآن و الهام از این صحیفه نورانى و مائده آسمانى در سراسر تاءلیفات و سخنان و اعمال ایشان بارز و آشکار است

تفسیر: بسم الله الرحمن الرحیم

حقیقت ((بسم الله الرحمن الرحیم )) داراى مراتبى از وجود و مراحلى از نزول و صعود است ؛ و به حسب عوالم و نشآت حقایق متکثرى داشته و در دل سالکان ، به مناسبت مقامات و حالات آنان ، تجلیاتى دارد و تسمیه اى که در آغاز هر سوره اى از سوره هاى قرآن ، به حسب حقیقت غیر از تسمیه مذکور در سوره دیگر است ؛ بعضى از این تسمیه ها بزرگند و بعضى بزرگتر، برخى محیطند و برخى دیگر محاط، و حقیقت معناى تسمیه در هر سوره ، از تدبر در معناى سوره اى که در آغاز آن آمده است دانسته مى شود.

بنابراین آنچه براى گشایش اصل وجود و مراتب آن آمده ، غیر از آن که براى گشایش مرتبه اى از مراتب وجود آمده است و این حقیقت را راسخان در علم از اهل بیت وحى و نبوت دانند و بس .

و از این رو از امیرمؤ منان و سید موحدان ، صلوات الله و سلامه علیه ، روایت شده است : ((هر آن چه در قرآن است در سوره فاتحه هست ؛ و هرچه در آن است در ((با)) و آنچه در ((با)) است در نقطه هست و من نقطه زیر ((با)) هستم )).

و این خصوصیت در دیگر تسمیه ها نیست ، چه فاتحة الکتاب به طریق تفصیل مشتمل بر تمام سلسله وجود و قوس نزول و صعود است ، از فاتحه ها تا خاتمه هاى آن ، و از ((الحمدلله )) تا ((یوم الدین )) و همه حالات بنده و مقامات او در قول خداوند ((ایاک نعبد)) تا اخر سوره مبارکه درج شده است و تمام دایره اى که به طور تفصیل در فاتحه آمده است ، در ((الرحمن الرحیم )) به طور جمع و در ((اسم )) به طریق جمع الجمع ، و در ((با)) که الف ذات در آن پنهان است به طریق احدیت جمع الجمع ، و در نقطه زیر ((با)) که در آن جارى است به طریق احدیت سر جمع الجمع آمده است و این احاطه و اطلاق جز در فاتحه کتاب الهى نیست ، که به آن وجود آغاز شد و عابد با معبود مربوط گشت .

و حقیقت این تسمیه چه جمعى و چه تفصیلى عبارت است از فیض مقدس اطلاقى و حق مخلوق به توسط آن و این عظمیترین و بزرگترین اسماى الهى است ؛ و خلیفه اى است که سلسله وجود از غیب و شهود، در قوس نزول و صعود را مربى است و دیگر تسمیات از تعینات این اسم شریف و از مراتب آنند: و هر تسمیه اى که براى آغاز هر کار از قبیل خوردن و نوشیدن و مقاربت و غیر آن ذکر مى شود، تعینى از تیعنات این اسم مطلق است ، هر کدام بر حسب حد و مقام خود، و آن اسم که در چنین تسمیات مى آید این اسم اعظم الهى نیست : که این به سبب مقام اطلاق و سریان خود برتر از آن است که بدین کارهاى دون تعلق گیرد.

پس اسم ، از باب مثال ، در مقام خوردن و نوشیدن عبارت است از تعین اسم اعظم که از تعین خورنده و نوشنده یا از اراده خوردن و نوشیدن و یا میل به خوردن و نوشیدن مى اید و این امور تماما از تعینات اسم اعظمند؛ و متعینات گرچه خود با مطلق متحدند اما مطلقى که با قید همراه شده است دیگر به حالت اطلاق و سریان سابق نیست .

یکى از مشایخ سیر و سلوک در کتاب خود اسرارالصلاة عبارتى بدین شرح ذکر کرده است : ((بد نیست به مساءله اى اشاره کنیم که محل نزاع علم واقع شده ؛ و آن در صورتى است که شخصى بسمله را بدون تعیین سوره خاصى بخواند و یا آن را به قصد سوره اى غیر از آن چه بر زبان آورد، اشکال از آن جا ناشى مى شود که بسمله هر سوره جزیى از آن سوره و غیر از بسمله سوره دیگر است ؛ چون ثابت شده است که بسمله یک بار در آغاز هر سوره قرآن غیر از سوره برائت نازل شده است .

پس قرآنى بودن این الفاظ از آن روست که مى خواهیم آنچه را جبرئیل بر پیامبر(ص ) خوانده است تکرار کنیم ، وگرنه این الفاظ حقیقت دیگرى جز آن چه گفته شد ندارند.

بنابراین قرآنى بودن آیات مستلزم است که از آنها آنچه جبرئیل خوانده است اراده شود؛ و آنچه جبرئیل در سوره فاتحه خوانده ، در حقیقت همان بسمله فاتحه است نه چیز دیگر. و همین طور بسلمه هر سوره در صورتى آیه اى از آن سوره خواهد بود که به قصد همان سوره خوانده شود. پس اگر قصد تعیین سوره نباشد، نه آیه اى از سوره برائت شده است ، و نه حتى آیه اى از قرآن .

((و پاسخ این ایرادات آن است که مجموع قرآن حقایقى در عوالم مختلف داشته و از تاءثیرات خاصى برخوردار است ؛ و حقیقت آن تنها خوانده شدن توسط جبرئیل نیست ، بلکه قرائت جبرئیل ربطى به ماهیت قرآن ندارد بسمله هم آیه اى واحد است که در آغاز همه سور نازل شده ؛ پس حقیقت آن با نازل شدنش با هر سوره تغییر نخواهد کرد و بسمله سوره حمد چیزى جز همان بسمله سوره ، به تنهایى مستلزم آن نیست که در هر سوره بسمله خاص همان سوره اراده شود، وگرنه لازم خواهد آمد که سوره فاتحه یکى از دو سوره اى را که بار اول یا بار دوم نازل شد اراده کنیم ؛ چه در دو مرتبه اى که این سوره نازل شد بسمله آن نیز نازل آمد پس ضررى ندارد که از بسمله سوره اى خاص اراده نکینم و بلکه قصد خواندن یک سوره بخصوص و قرائت بسلمه به همین قصد و بعد خواندن سوره اى دیگر هم بى اشکال است و این چندگانگى ، چیز جز چندگانگى ارادت نیست که از عینیت ماهیات خارج است ))

و چنین کلامى از ایشان ، قدس الله نفس الزکیة ، غریب است ؛ چه قائل مورد نظر تکرار نزول مایه اختلاف حقیقت بسمله مى داند. البته قول او که قصد او که قصد قرائت آنچه را جبرئیل بر پیامبر(ص ) خوانده لازم شمرده است ، درست نیست ؛ اما تو حقیقت امر را با توجه به آنچه گذشت ، به قدر استمعار درخواهى یافت که حقیقت بسلمه در آغاز سوره هاى قرآن مختلف است بلکه تسمیه

اشخاص هم اختلاف مى یابد؛ و حتى در مورد شخص واحد، با اختلاف حالات و واردات و مقامات مختلف مى شود، و به اعتبار متعلقات هم اختلاف پیدا مى کند و الحمدلله اءولا آخرا و ظاهرا و باطنا.

شرح دعاى سحر ص ۸۷ – ۹۱

باید دانست که بسم الله در هر سوره به حسب مسلک اهل معرفت متعلق است به خود آن سوره ، نه به ((استعین )) یا امثال آن . زیرا که ((اسم الله )) تمام مشیت است به حسب مقام ظهورى ؛ و مقام فیض اقدس است به حسب تجلى احدى ؛ و مقام جمع احدى اسماست به حسب مقام واحدیت ؛ وجیمع عالم است به اعتبار احدیت جمع ، که کون جامع است و مراتب وجود است در سلسله طولیه صعودیه و نزولیه ، و هر یک از هویات عینیه است در سلسله عرضیه و به حسب هر اعتبارى در اسم معناى ((الله )) فرق مى کند، زیرا که آن مسماى آن اسماست ؛ در لفظ و مظهر آن در معناست ، معناى اسم ((بسم الله )) مختلف شود، بلکه به حسب هر فعلى از افعال که مبدوبه ((بسم الله )) است معانى آن مختلف شود، و آن متعلق به همان فعل است و عارف به مظاهر و ظهورات اسماى الهیه شهود کند که جمیع افعال و اعمال و اعیان و اعراض به اسم شریف اعظم و قمام مشیت مطلقه ظاهر و متحقق است ؛ پس در مقام ایتان آن عمل و ایجاد آن متذکر این معنا شود در قلب ، و سریان دهد آن را تا مرتبه طبیعت و ملک خود و گوید: بسم الله . یعنى به مقام مشیت مطلقه صاحب مقام رحمانیت ، که بسط وجود است ، و مقام رحیمیت است که بسط مقام کمال وجود است ، یا صاحب مقام رحمانیت ، که مقام تجلى به ظهور و بسط وجود است ، و مقام رحیمیت ، که مقام تجلى به باطنیت و قبض وجود است آکل و اءشرب و اکتب و افعل کذا و کذا .

پس ، سالک الى الله و عارف بالله در نظرى جمیع افعال و موجودات را ظهور مشیت مطلقه و فانى در آن بیند؛ و در این نظر سلطان وحدت غلبه کند و ((بسم الله )) را در جمیع سوره قرآنیه و در جمیع افعال و اعمال به یک معنا داند، و در نظرى که متوجه عالم فرق و فرق الفرق شود، براى هر بسم الله در اول هر سوره و در بدو شروع هر عملى معنایى ببیند و مشاهده کند غیر دیگرى.

یک نظر

  1. باسلام و تشکر
    لطفا اگر براتون مقدور هست همه چهل شب رو لینک هاشون رو بزارین

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Scroll To Top