عصر انتظار
نفوذی منافق در لشکر27
یکی از اتفاقات نادر در دفاع مقدس، نفوذ یکی از عوامل منافقین در لشکر27 محمدرسول الله(ص) طی عملیات والفجر مقدماتی بود. البته تلبیس نیروهای نفاق در طی جنگ تحمیلی بارها در لشکر‌ها و زمان‌های گوناگون صورت گرفته بود، اما نفوذی ذکر شده در لشکر27 توانسته بود با ظاهرفریبی خودش را در واحد مهم اطلاعات این لشکر جا بزند. او که «محسن صرب اهرابی» نام داشت، به عنوان یکی از نیروهای کارآمد اطلاعات لشکر، در منطقه فکه جنوبی کنار سایر عوامل اطلاعات، به شناسایی منطقه عملیاتی می‌پرداخت. سردار شهید احمد پاریاب فرمانده گروهان مستقل شهادت لشکر ۲۷ خاطره جالبی از وی به این مضمون نقل می‌کند: «محسن صرب اهرابی کارهای عجیبی می‌کرد. چند وقت قبل از خیانتش دیدم که در سرمای بهمن ماه آب داخل یک پیت را روی سرش می‌ریزد. پرسیدم: چه کار می‌کنی؟ گفت: دارم غسل شهادت می‌گیرم. چند روز بعدش هم رفت و پناهنده شد.»
بعدها مشخص شد که این فرد خائن از نفوذی‌های سازمان منافقین خلق است. اهرابی چندی بعد از ناپدید شدن، به ناگاه سر از رادیو عراق درآورد و پرده از ماهیت خود برداشت. در مورد سرنوشت این فرد، اظهار نظرهای متفاوتی شده است. برخی از رزمندگان گفته‌اند که سال‌ها بعد از آزادی اسرا او را دیده‌اند! اما نقل قول موثق‌تری می‌گوید که محسن صرب اهرابی به همراه اسرای ایرانی آزاد شده و بعد از شناسایی و محاکمه، اعدام شده است.
ماجرای «نوید»
یکی دیگر از موارد خاص در خصوص والفجر مقدماتی، دستگیری اعضای کمیته مرکزی حزب توده و خصوصاً شاخه نظامی مخفی آن موسوم به «نوید» بود که افسران و درجه‌داران بنامی چون سرهنگ هوشنگ عطاریان فرمانده قرارگاه مقدم غرب نزاجا و همچنین ناخدایکم بهرام افضلی فرمانده وقت نیروی دریایی در میان‌شان حضور داشتند. نکته تأسف‌برانگیز این ماجرا در بررسی پرونده برخی از این افسران در جنگ تحمیلی به دست می‌آید. به عنوان نمونه سرهنگ عطاریان یکی از اولین عملیات‌های موفق کشورمان علیه دشمن بعثی را در هفتم مهرماه سال ۵۹ انجام داده بود که منجر به بازپس‌گیری قصرشیرین شد. اما متأسفانه جذب او در حزب توده باعث انحرافش از خط نظام اسلامی و نهایتاً اعدامش شد.
دو خلبان خائن
از نکات تأسف‌برانگیز جنگ تحمیلی پناهنده شدن تعدادی از خلبانان ایرانی به دشمن متجاوز کشورمان یعنی عراق بعثی بود. سروان احمد مرادی طالمی شاید نام‌آشناترین این افراد خائن باشد. او خلبان جنگنده راهبردی اف- ۱۴ موسوم به تامکت بود. تامکت‌ها در جنگ تحمیلی، تعداد زیادی از جنگنده‌های عراقی را سرنگون کرده بودند. بنابراین پناهنده شدن مرادی خائن به همراه اف ۱۴ خود به دشمن، ضربه حیثیتی سختی به شمار می‌رفت. مرادی طالمی در سال ۱۳۶۴ به دشمن پناهنده شد.
از نکات بارز این ماجرا، وفادار ماندن کمک خلبان مرادی خائن، یعنی ستوان حسن نجفی به کشورمان ایران بود. نجفی که به ناگاه در تله تبانی مرادی طالمی با عراقی‌ها گیر افتاده بود، پس از اسارت توسط نیروهای دشمن هیچ گونه اطلاعاتی بروز نداد و پس از پایان جنگ و تبادل اسرا نیز به کشور بازگشت. اما احمد مرادی طالمی پس از اینکه اطلاعات بسیاری در اختیار استخبارات عراق گذاشت، به کشور سوئیس فرستاده شد. وی نهایتاً سه ماه بعد درحالی که برای آوردن فرزندش به مدرسه رفته بود، توسط فردی ناشناس ترور و معدوم شد.
فالکن ۲۰، از رشت تا بغداد
علی‌اکبر محمدی نیز یکی دیگر از خائنان به وطن است. او که خلبان هواپیمایی غیرجنگی جت فالکن- ۲۰ بود، در تاریخ ۲۱ مرداد ۱۳۶۵ یعنی تقریباً یک سال پس از فرار مرادی خائن، بعد از اینکه فرودگاه رشت را با جت فالکنش به منظور انجام پرواز آموزشی ترک کرد، از خاک ایران خارج شد و با استفاده از حریم هوایی ترکیه به بغداد رفت. وی نیز همچون مرادی با دریافت مبلغ کلانی پول از بعثی‌ها به اروپا فرستاده شد و در آلمان غربی سکنی گزید اما نهایتاً پنج ماه پس از خیانتش به تاریخ ۲۳ دی ۱۳۶۵ در هامبورگ به دست دو فرد ناشناس کشته شد. نکته جالب توجه در خصوص این خائن اظهارات او بود که خود را خلبان شخصی هاشمی رفسنجانی معرفی می‌کرد. البته همان زمان عنوان شد که وی برای اینکه قیمتش را در نظر بعثی‌ها بالاتر ببرد، چنین اظهار خلاف واقعی کرده است. محمدی بعد از فرود در بغداد در یک کنفرانس خبری به وضوح پرده از خیانتش برداشت که این فیلم با عنوان «خلبان خائن جت فالکن» در فضای مجازی موجود است.
منبع : روزنامه جوان
