عصر انتظار
به نام خدا
پیامبر اکرمصلى الله علیه وآله وسلم نیز بدین وعده پاى فشرده وفرموده است:
(اُبشّرکم بالمهدى یبعث فى امّتى على اختلاف من الناس وزلازل، فیملأ الارض قسطاً وعدلاً بعد ما ملئت ظلماً وجوراً)(۲)
سخن آغازین
اى مدنى برقع ومکّى نقاب
سایهنشین چند بُوَد آفتاب
منتظران را به لب آمد نَفس
اى ز تو فریاد، به فریاد رس
مىآیى
اى شکفته در نگاه انتظار خاک!
وپایان کتاب غربت عالم وآدم با نام تو آغاز مىشود.
اى حجّت نهفته!
اى اندوهِ نگفته!
با ما بگو راز سترگت، با سر انگشت کدام نیاز بزرگ، گشوده مىشود، وتقدیر پایانىِ زمین از رنگین کمان کدامین شادمانىِ شگفت، رنگ مىگیرد؟
تو را با بادها چه نسبتى است که در کرانه یادت مىچرخند وطوفان را نوید مىدهند؟
اى طوفانِ آخرین!
تک سوارِ دشتهاى آشوب!
از کدام کرانه مىوزى وکدامین ساعتِ سعید بر گُرده تازیانههاى تازنده فرود مىآیى؟
چه تهىدستند انسانها بىتو وچه غفلتى بر جبینِ خورد وخوابشان نشسته است!
اى ذوالفقارترین تیغ بر شَرَیانِ فتنههاى کور!
مىآیى، به خونخواهىِ مظلومان تاریخ؛ از (هابیل) تا (حسین علیه السلام) واز حسین علیه السلام تا هر که حتّى نامى از او در صحیفه یادِ خاک، باقى نیست.
آه، اى مسیحِ مسلّح!
پایان کتاب غربت عالم وآدم، با نام تو آغاز مىشود ورنگین کمانى از ستاره وسرود، حاصلِ یک نگاهِ روشن توست.
بندگان شایسته خدا در انتظار به ارث بردن زمینند؛ چنان که خداى تعالى در قرآن کریم بدیشان وعده داده است:
(ولقد کتبنا فى الزبور من بعد الذکر ان الارض یرثها عبادى الصالحون)(۱)
(ودر حقیقت، در زبور پس از آن یادکرد، نوشتیم که زمین را بندگان شایسته ما به ارث خواهند برد.)
پیامبر اکرمصلى الله علیه وآله وسلم نیز بدین وعده پاى فشرده وفرموده است:
(اُبشّرکم بالمهدى یبعث فى امّتى على اختلاف من الناس وزلازل، فیملأ الارض قسطاً وعدلاً بعد ما ملئت ظلماً وجوراً)(۲)
(شما را به ظهور مهدىعلیه السلام بشارت مىدهم که در هنگامه اختلاف وکوبشهاى سخت در امتم پدیدار شود وزمین را پس از ظلم وجور، پر از عدل وداد سازد.)
برخى دوست دارند، حالت انتظار را حالت فرار از واقعیتهاى تلخ ورویکرد به آیندهاى شیرینبدانند که درآن زمین ازعدل وداد پرشدهاست.
بىگمان چنین آیندهاى – همان گونه که خداى تعالى وعده داده – درخواهید رسید ودر این موضوع هیچ اختلافى نیست. بلکه اختلاف در طبیعت انتظار نمود مىیابد؛ زیرا انتظار حالت گریز از رویارویى با واقعیتهاى گرانبار با سختىها ورویکرد به شیرینى تغییر واکتفاى بدان نیست. بلکه انتظار ارتباط تنگاتنگى با حرکت در جهت تغییر یا به تلاش در جهت قرار دادن آن به عنوان واقعیتى که وراثت بندگان شایسته خدا در زمین به سبب آن تحقق مىیابد، دارد.
در این پژوهش، علاوه بر تبیین درست مفهوم انتظار، بحثهاى فرعى دیگرى همچون انتظار در مکاتب فکرى غیردینى، انتظار در نزد اهل تسنن وشیعه امامیه، ارزش فرهنگى انتظار، ابزار تغییر واسباب تأخیر در فرج، قشر زمینهسازان ظهور ویاوران مهدىعلیه السلام، بایستههاى مرحله انتظار و… مطرح شده است.
به راستى چه کسى منتظر دیگرى است، ما یا امامعلیه السلام؟ مىخوانید که امامعلیه السلام است که حرکت ومقاومت وجهاد ما را انتظار مىکشد، نه آن که ما منتظرِ قیام او باشیم. چنین عقیدهاى درباره انتظار، ارزش زیادى بدان مىبخشد.
هم از این روست که قرآن کریم اهتمام ویژه اى به مسأله حرکت وجنبش وجهاد ما مبذول داشته است. قرآن مسلمانان را به تغییر واقعیتهاى اجتماعى وجایگزین ساختن توحید در محل شرک وبرداشتن موانع از سر راه دعوت به سوى خدا وارزشهاى انسانى فرا مىخواند. چنین مسألهاى اقتضا دارد که انسان نیز خود را به اسباب ووسایل متعدد از انواع سقوطها باز دارد.
یار صفحه
(۱) سوره انبیاء (۲۱) آیه ۱۰۵.
(۲) مسند احمد بن حنبل، ج ۳، ص ۳۹۳، ح ۱۰۷۴۶.
برگرفته از سایت :المهدویه
