کفش های امام زمان(عج الله تعالی فرجه الشریف)در حرم امام رضا(علیه آلاف التحیه والثنا)

کفش های امام زمان(عج الله تعالی فرجه الشریف)در حرم امام رضا(علیه آلاف التحیه والثنا)

شاعر دل سوخته ، معروف و محبوب اهل بیت(علیهم السلام )حاج آقای سازگار در محفل میهمانی یکی از رفقا در شهرورامین تعریف می کردند که :

رفته بود م مشهد الرضا پابوسی حضرت شمس الشموس(علیه آلاف التحیه والثنا)وقتی که می خواستم کفش هایم را بدهم به کفش داری امام رضا(علیه آلاف التحیه والثنا)، همین که چشم هایم به کفش دار خورد یک شعر برایش ساختم وبهش تقدیم کردم:

در کفش داری حرم ثامن الحجج

فخریه ام به قله هفت آسمان رسد

تنها به این امید که درجمع زائران

دستم به کفش های امام زمان رسد

این شعر را برای کفش دار خواندم . کفش دار گفت : اتفاقاً دستم به کفش های امام زمان(عج الله تعالی فرجه الشریف)رسیده . می خوای داستانش رو برات تعریف کنم ؟

گفتم : آره

گفت: من سرطان گرفته بودم . دکترها جوابم کرده بودند .سرفه های خونی هم می کردم . تو حرم وقتی که شب می شه معمولاً کفش داری ها تعطیل می کنند و نزدیک های اذان صبح فعالیتشان را از سرمی گیرند .یک شب یک سید روحانی آمد و کفش هایش را داد به من . گفتم : آقا سید بزرگوار اگر کفش هاتون رو می خواهید تو کفش داری بذارید مورد نداره اما ما الآن کفش داری رو می بندیم ونزدیک های اذان صبح باز می کنیم .

ایشان گفت: ایرادی نداره .

من کفش هایشان را گرفتم و گذاشتم جا کفشی وبا خودم گفتم ایشان سید که هست روحانی هم که هست از کفش هایشان یه تبرکی کنم بزنم به سینه ام که همین کار را کردم و به ایشان گفتم : آقا سید من بیمارهستم برایم دعا کنید.

ایشان گفت : نگران نباش خوب می شی.

ایشان رفت و من هم در کفش داری را که فقط کلیدش دست من بود واز طرفی به غیر از در جور دیگری به کفش ها وکفش داری دسترسی نبودرابستم ورفتم .

نزدیک اذان صبح آمدم دیدم خبری از کفش های ایشان نیست خبری از سرفه هایم هم نبود تازه متوجه شدم که آن جلیل القدر کیست و سرطانم هم به طور کامل از بین رفت.

محمودتاجیک خاوه