امت اسلامى اگر با تقوا بود، مىتواند در راههاى دشوار حرکت کند؛ مشکلات در مقابل او زانو مىزنند؛ او در مقابل مشکلات زانو نمىزند. به این جملهى امیرالمؤمنین (علیهالصّلاهوالسّلام) توجه کنید: «من اخذ بالتّقوى عزبت عنه الشدائد بعد دنوّها»؛ اگر فردى – و من عرض مىکنم اگر ملتى – تقوا را براى خودش جادهى عمل قرار داد و متقى شد، شداید زندگى اگر نزدیک او هم رسیده باشد، از او دور خواهد شد. «و احلولت له الامور بعد مرارتها»؛ تلخىهاى زندگى براى او شیرین خواهد شد. «و انفرجت عنه الامواج بعد تراکمها»؛ امواج طوفندهى شداید زندگى، بعد از آن که متراکم شده باشند، از او دور خواهند شد و او بر امواج سوار خواهد شد. «و اسهلت له الصعاب بعد انصابها»؛(۱) دشوارىها و سختىهاى زندگى بعد از آن که به سختترین مرحله رسیده باشد، براى او آسان خواهد شد.
واقع قضیه هم همینطور است. امروز ملتهاى مسلمان در مقابل زورگویى قدرتهاى جهانى حرفى براى گفتن ندارند؛ نه علم لازمى، نه فناورى پیشرفتهیى، نه در زمینههاى گوناگون سیاسى مهارتى؛ چرا؟ چرا ما عقب ماندیم؟ چون تقوا را از دست دادیم. این همان شدتهایى است که با تقوا برطرف مىشود.
شما ملت ایران در انقلابتان تقواى الهى را رعایت کردید؛ در دفاع از این انقلاب و از کشور و از اصالتهاى اسلامى و دینى و ملىتان تقواى الهى را رعایت کردید؛ لذا امروز بحمداللَّه به همان نسبت عزیزید. امروز عزت و اقتدار و عظمت ملت ایران در چشم مردم دنیا و دولتها و حتّى دشمنانش با اکثر کشورهاى اسلامى قابل مقایسه نیست؛ این به خاطر تقواست. هر چه کمبود داریم، به خاطر بىتقوایى است.
ایستادگى هم بر اثر تقواست. امیرالمؤمنین یکى از القابش «کرّار غیر فرّار» است. پیغمبر اکرم این لقب را به امیرالمؤمنین داد. این مخصوص میدان نظامى نیست؛ در همهى میدانهاى انسانى امیرالمؤمنین کرّار غیر فرّار بود؛ یعنى مهاجم، مقتدر، داراى فکر و بدون عقبگرد. مواضع محکم، ایستادگى بر مبانىِ مورد قبول و مورد اعتقاد، از موضع تدافعى خارج شدن و نسبت به کجىها و زشتىها و بدىها و ظلمها و بىعدالتىهاى دنیا در موضع تهاجمى قرار گرفتن؛ این همان صفت کرّار غیر فرّار امیرالمؤمنین است. شما اگر به زندگى امیرالمؤمنین نگاه کنید، مىبینید از اول تا آخر، زندگى آن بزرگوار اینگونه است. علاج ما هم در همین است. مرحوم اقبال لاهورى مىگوید:
مىشناسى معنى کرّار چیست این مقامى از مقامات على است
امّتان را در جهان بىثبات نیست ممکن جز به کرّارى حیات
مىخواهید زنده بمانید؟ مىخواهید عزیز باشید؟ مىخواهید در علم و عمل پیشرفته باشید؟ مىخواهید جوانانتان سرافراز باشند؟ مىخواهید فردایتان فرداى روشنى باشد؟ باید استقامت داشته باشید. فعال، کرّار، خستگىناپذیر و دنبال کنندهى اهداف خود؛ آیندهى چنین ملتى روشن است. ملت ما خوشبختانه این راه را شروع کرد و تا امروز ادامه داده؛ منتها این راه استمرار لازم دارد. ۱۳۸۴/۰۵/۲۸
۱) نهج البلاغه، خطبه ۱۹۸ :
از خطبههاى آن حضرت است در سفارش به تقوا و وصف اسلام و پیامبر (ص)
فَمَنْ أَخَذَ بِالتَّقْوَى عَزَبَتْ عَنْهُ الشَّدَائِدُ بَعْدَ دُنُوِّهَا وَ احْلَوْلَتْ لَهُ الْأُمُورُ بَعْدَ مَرَارَتِهَا وَ انْفَرَجَتْ عَنْهُ الْأَمْوَاجُ بَعْدَ تَرَاکُمِهَا وَ أَسْهَلَتْ لَهُ الصِّعَابُ بَعْدَ إِنْصَابِهَا وَ هَطَلَتْ عَلَیْهِ الْکَرَامَهُ بَعْدَ قُحُوطِهَا وَ تَحَدَّبَتْ عَلَیْهِ الرَّحْمَهُ بَعْدَ نُفُورِهَا وَ تَفَجَّرَتْ عَلَیْهِ النِّعَمُ بَعْدَ نُضُوبِهَا وَ وَبَلَتْ عَلَیْهِ الْبَرَکَهُ بَعْدَ إِرْذَاذِهَا.
آن که دست به دامن تقوا بزند سختىها پس از نزدیک شدن از او دور مىگردد، و امور بعد از تلخى براى او شیرین مىشود، و امواج فتنهها پس از تراکم از اطراف او پراکنده مىگردد، و دشواریها پس از رنجاندنش بر او آسان مىشود، و باران کرامت پس از نایاب شدن بر او مىبارد، و رحمت رمیده شده به او روى مىآورد، و چشمه نعمت پس از خشک شدن بر او به جوشش مىآید، و برکات کاسته شده بر او فراوان مىگردد.
منبع : khamenei.ir