حکمت ۶۲/ترک دوستان و تنهایی

عصر انتظار ۶ بهمن ۱۳۹۱

نهج البلاغه

حکمت ۶۲

وَ قَالَ علیه السلام فَقْدُ الْأَحِبَّهِ غُرْبَهٌ

ترک دوستان و تنهایی

– اخلاقی، اجتماعی، تربیتی –

و درود خدا بر او، فرمود:از دست دادن دوستان غربت است.

برچسب‌ها :

امام علی (ع)حکمتهای نهج البلاغهدرس هایی از نهج البلاغهسخنان حکمت آمیز امام علی (ع)شفاعتشفاعت امري عقلي و عقلايي استنهج البلاغه

ثبت دیدگاه