امروز: ۱۴۰۵/۰۹/۰۱ ساعت : ۱۶:۰۶

انفاق و کمک رسانی

قرآن

متن برنامه ی درس هایی از قرآن کریم حجت الاسلام قرائتی؛ تاریخ پخش   ::      ۱۳۷۰/۱۲/۱۵

بسم الله الرحمن الرحیم
بیننده‌ها که بحث را می‌بینند شب جمعه‌ای که شب اول ماه رمضان سال ۷۰، ده، پانزده روز به عید، تناسبی که پیش می‌اید این است که من یکی دو دقیقه راجع به اهمیت ماه رمضان صحبت کنم.
جمعه آخر ماه شعبان بود چند روز قبل از ماه رمضان پیغمبر ما صلی الله علیه وآله و سلم به مردم در خطبه‌ای فرمود‌ای مردم توجه کنید ماه رمضان می‌اید ماه برکت و رحمت ساعاتش بهترین ساعات، شبش بهترین شبها، روزش بهترین روزها دعا در آن مستجاب می‌شود، نماز در آن قبول می‌شود در این ماه به پیرمردها احترام خاص بگذارید. پیرمردها به کودکان احترام خاص بگذارند، کارفرماها به کارگرانش احترام خاص بگذارند یک آیه قرآن در ماه رمضان خواندن مثل آن است که تمام قرآن را انسان در غیر ماه رمضان بخواند محروم و بدبخت کسی است که ماه رمضان تمام بشود اما مورد لطف خدا قرار نگرفته باشد هر کس می‌تواند افطاری بدهد، بدهد. یک نفر پاشد گفت آقا ما پول نداریم فرمود: ولو به نصف خرما، البته خرما تو مسجد نه چون هسته‌اش را می‌گذارند زیر فرشها، چسبناک می‌شود لب در مسجد هر که می‌اید برود بیرون ولو به نصف خرما. انفاق و کمک در ماه رمضان خلاصه عبادت در ماه رمضان، خوابیدن در ماه رمضان عبادت نفس کشیدن ثواب سبحان الله دارد در ماه رمضان درهای رحمت باز است، شب قدر در ماه رمضان است. شب قدر از هزار ماه یعنی از ۸۳ سال ارزشش بیشتر است. خیلی مفصل پیغمبر اسلام در آن خطبه از ماه رمضان تعریف کرد. امیرالمومنین وسط سخنرانی پاشدایستاد و گفت یا رسول الله خیلی تعریف کردی بهترین کار تو ماه رمضان چیه؟ فرمود: ورع، تقوا، رسول اکرم گریه‌اش گرفت مردم هیجانی شدند گریه چی بود؟ گفتند یا رسول الله گریه نداشت سوالی کرده بهترین اعمال شما فرمودید، ورع، تقوا، دیگه این گریه، فرمود: این آقا که پاشد امیرالمومنین توهمین ماه رمضان شهید می‌شود بعد امیرالمومنین هم نپرسید حالا چه کسی من را می‌کشد چرا؟ چه حزبی، چه دسته‌ای، چه خطی، فرمود: «أَ فِی سَلَامَهٍ مِنْ دِینِی»(شرح‏نهج‏البلاغه ابن‏ابى‏الحدید، ج‏۴، ص‏۱۰۷) مهم نیست من شهید بشوم، دینم سالم است. فرمود: دینت سالم است، ماه مبارکی و خدا را شکر کنید که شما را در آستانه ماه رمضان قرار داد در باز شده و این بازار آخرت که چقدر ما بتوانیم استفاده کنیم.
چون شب جمعه است وشب اول ماه رمضان، بیننده‌ها بحث را گوش می‌دهند و می‌بینند یک دعا بکنم خدایا تو را به تمام اولیائت که در ماههای رمضان بهترین استفاده‌ها را از ماه رمضان کردند تمام خیرات و برکاتی که در ماههای رمضان برای همه بندگانت مقدر می‌کنی همه آن خیرات را نصیب همه ما بفرما(الهی آمین)
خوب برای اینکه ظرف را باز کنیم چون در، پشت بام آنتن اگر در یک جهت خاصی باشد می‌تواند تصویر را بگیرد و گرنه برفک می‌اید روی تلویزیون برای اینکه ما بتوانیم روحمان را جوری قرار بدهیم که بتوانیم لطف خدا را دریافت کنیم برای گرفتن لطف خدا یک کانال دارد کانالش را قرآن می‌فرماید: «وَ لْیَعْفُوا وَ لْیَصْفَحُوا أَ لا تُحِبُّونَ أَنْ یَغْفِرَ اللَّهُ لَکُمْ» نور/۲۲ یا «فَاعْفُوا وَ اصْفَحُوا» بقره/۱۰۹ از همه دیگه ببخشید از سر تقصیر همدیگر بگذرید بعد می‌گوید: «أَ لا تُحِبُّونَ أَنْ یَغْفِرَ اللَّهُ لَکُمْ»، نمی‌خواهی خدا ببخشدت اگر واقعا می‌خواهی خدا ببخشدت تو هم دیگران را ببخش نمی‌شود گفت من از سرش نمی‌گذرم من روز قیامت یقه‌اش را می‌گیرم. بابا نمی‌خواهد یقه‌اش را بگیری راه دریافت لطف خدا اینکه ما به دیگران لطف کنیم، لطف کردیم لطف دریافت می‌کنیم. خوب و چه بسیار افرادی که ماه رمضانهای قبل بودند و امسال نیستند و شاید هم این ماه رمضان آخرین ماه رمضانی باشد خودمان نمی‌دانیم بنابراین همچین تصور کنیم که انشاالله شما ۱۰۰ سال عمر کنید اما حالا یک جوری حواست را جمع کن که از این ماه رمضان هدر ندهیم حالا این ماه رمضان هم، چون ده پانزده روز به عید و چون فرمان حضرت امام کمیته امداد هم تأسیس شد روز چهارده اسفند و چون ماه رمضان پول خرج کردن ارزشش بیشتر است من بحث امروزم راجع به انفاق و کمک به محرومین می‌کنم، بخصوص شب عید، شب عید ایام عید که بچه‌ها لباس نو می‌پوشند. افرادی که برای بچه هایشان لباس نو ندارند اینها خیلی مشکلاتی دارند کسانی که درآمدکم، خرجی زیاد لباس گران. من یک مقداری راجع به انفاق می‌خواهم صبحت کنم.
بحثمان، بحث انفاق خواهد بود حالا، انفاق هم دو جور است یک وقت آدم خودش یک چیزی می‌خرد می‌دهد خوب این یک خوبیهایی دارد. اما بهترین انفاق اینه که آدم پول بدهد به یک کسی بگوید تو برو هر کس را سراغ داری کمکش کن یعنی یک جوری باشد آن آقایی که لباس نو پوشید من را نشناسد چون اگر بنده ۵ تا کیسه برنج به ۵ تا فقیر دادم این بچه‌ها و صاحبخانه من را می‌شناسند تا من را دیدند سلام علیکم حاج آقا احوال شما؟ این یک جوری ادب می‌کنند یعنی تقریبا خدمات مردم را به بردگی می‌کشاند یعنی یک بله قربان گو، هم رشد می‌کند. جوری کمک کنید که شکم سیر بشود، بله قربان گو درست نشودو به همین خاطر من پیشنهاد می‌کنم که مسیر خوبی است کمیته امداد آدم یک چک بکشد بدهد به کمیته امداد. آقا این ده هزارتومان این یک میلیون این ۲۰ تومان این پنج¬هزار این ده میلیون، این را برو، چون آنها یک کانالهایی دارند محرومین واقعی را شناسایی می‌کنند آن وقت خدمات خوبی هم می‌کنند.
من دو جا تا حالا بی دعوت رفتم گفتم من را عضوم کنید با آنکه بعضی از جاها صدبار دعوت می‌کنند نمی‌رویم، دو جا من بی دعوت گفتم من را عضو افتخاری کنید، نرفتم به آستان قدس رضوی بگویم من را جزء خدام حرم قرار بدهید که اگر مردم بیارند من را آنجا دفنم کنند نمی‌خواهم عضوم افتخاری باشد در حرم امام رضا(ع) چون من هر جای دنیا که بمیرم خوب باشم خود امام رضا دیدن ما یعنی بازدیدمان می‌اید اگر ما زوار خوبی باشیم. عضو افتخاری حرم امام رضا(ع) را تا حالا تقاضا نکردم و نخواهم کرد اما عضو افتخاری کمیته امداد را تقاضا کرده‌ام که من را بپذیرند در آموزش و پرورش گاهی بی دعوت رفتم به امور تربیتی گفتم: برای بچه‌ها کاری هست بگویید من بکنم تو بازار تهران ۲۰ بار دعوت می‌کنند نمی‌روم اما آموزش و پرورش را بی دعوت می‌روم. مردن تو حرم امام رضا را تقاضا نکرده‌ام اما کمک به کمیته امدادرا تقاضا کرده‌ام آن مقداری که از قرآن و حدیث را من بلدم عقیده‌ام این است چون اگر به محرومین برسیم همفکر و همکار امام رضا می‌شویم یعنی مقلد امام رضا می‌شویم در خط حضرت قرار می‌گیریم در خط حضرت قرار بگیریم هر کجای کره زمین باشیم با حضرتیم. آن مقداری که می‌خواهم برای پدر و مادرم مقبره بسازم پول بدهم یک خانه برای زنده بسازم مگر نه این است که می‌خواهی برای مرده مقبره بسازی برای زنده خانه بساز، من نمی‌دانم بعضی چه جوری فکر می‌کنند. البته اگر شکمها سیر باشد آن کارها هم کارهای خوبی است ساختن مقبره را من نفی نمی‌کنم آدم پول بده یک جای خوب دفنش کنند کار خوبی است، اما نه با بودن این همه گرسنه، با بودن این همه گرسنه، نه.
بسم الله الرحمن الرحیم، بحثمان بحث انفاق من امروز بعد از ظهر که یادداشتهایم را نگاه می‌کردم گفتم اگر خواسته باشم تند تند حرف بزنم بیش از ۲۰۰ حدیث بحث امروز دارد، اما تند تند نمی‌گویم شاید ۲۰ تایش را بگویم. بحثمان کمک رسانی، انفاق، حالا قرآن در باره انفاق می‌گوید: تجاره لن تبور، خیلی وقت‌ها می‌خواهند سود کنند دنبال این که می‌گویند آقا پولمان را بدهیم به کی سودش بیشتره، بانک چقدر می‌دهد نمی‌دانم، بازار چه جوری، مضاربه چه جوری نمی‌دانم. فلان شرکت چه جوری حتی اگر تو روزنامه بفهمد یک وقت شهرداری دو فلس بیشتر می‌دهد عقربکها می‌رود رو به شهرداری بعد اگر ببینیم دارایی بیشتره، بعد ببینیم فلان کارخانه بیشتره دنبال این که می‌گوید اگر واقعا می‌خواهی خیلی سود کند شما ۱۰۰ تومانی خیلی بدهند چقدر می‌دهند ۱۰۰ تا یک تومان چقدر می‌دهند یک سال ۱۳ تومان ۱۰۰ تا یک تومان ۱۳ تومان. خداوند تو قرآنش می‌فرماید که یک تومانت را بده من ۷۰۰ تومان می‌دهم، ۷۰۰ برابر، متن قرآن است که کسی که در راه خدا پول خرج کند ۱ تومانش می‌شود ۷۰۰ برابر. پشت سرش گفته «وَ اللَّهُ یُضاعِفُ» بقره/۲۶۱، گاهی هم از ۷۰۰ برابر بیشتر منتهی علت اینی که ما پولمان را برای انفاق نمی‌دهیم هنوز ایمان ضعیف یعنی خیلی باورمان نیامده ما آقا اسلام را بلدیم اما باورمان نیامده.
یک حاجی آقا می‌اید خانه به زنش می‌گوید که ما فردا یک میلیون بدهکاریم یا ۱۰۰ هزارتومان بدهکاریم چکم دست مردم، پول هم نداریم، نمی‌دانم چه کنم خوب حاجی آقا می‌داند به خانم و بچه هایش هم گفت، شام می‌خورند می‌روند تو رختخواب همه می‌دانند اماخواب از سر کی می‌پرد، حاجی آقا، همه می‌داننداما دانستن حاجی آقا با دانستن خانمش فرق می‌کند ما می‌دانیم قیامت خدا ثواب خیلی می‌دهد اما هنوز باورمان، هنوز حاجی آقا نشدیم، باورمان نیامده می‌دانیم که بله، باورمان نیامده قرآن در باره انفاق می‌گوید که زود بدهید اصلا نگذارید برای شب بیست و یکم افطاری را تا شب بیست و یکم آدم نمی‌داند چه جور می‌شود، زودتر می‌خواهی افطاری بدهی، همین زودتر بده چون خیر خیر را می‌آورد قرآن می‌گوید: آنهایی که قبل از پیروزی مکه انفاق کردند آنها خیلی ارزششان بیشتر از آنهایی است که. آن کسی که زمان شاه گفت مرگ بر شاه مهمتراز آن کسی است که آخرهای انقلاب گفت آخه یک کسی روز اول اعلام همبستگی کرد یکی هم روز آخر. در میوه‌ها میوه نوبر ارزشش بیشتره. از بهترین بدهید اگر می‌خواهی بحث انفاق کنید نگویید بابا ما چند تا لباس داریم، چندتاش کوتاه شده، چند تاش هم تنگ بدهیم برای فقرا، بدهیم به کمیته امداد، چی چی، «لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ» آل عمران/۹۲، از آن چیزی که دوست داری بدهید، لباسی که تنگ، رنگش را دوست نداری، شکلش را دوست نداری، دوختش را دوست نداری، از مد افتاده، روغن چراغ ریخته را خرج امامزاده نکنید، از آن که دوست داری بده، از دسترنج خودت بده، آخه گاهی وقتها یک کسی خودش ندارد از دیگران می‌گیرد می‌دهد یک دعایی هست ماه رجب که دستشان را به ریششان می‌گیرند همچین می‌کنند یک کسی کوسه بود، ریش نداشت ریش بغلی را گرفت همچین کرد. خوب حالا این، این طور نباشد که از دسترنج خودت نباشد از دسترنج خودت باشد چون می‌فرماید: «أَنْفِقُوا مِنْ طَیِّباتِ ما کَسَبْتُمْ» بقره/۲۶۷، یعنی آنی که کسب کردید، بعضی زنها هی به شوهرش می‌گوید آقا نذر کرده‌ام بده، بابا خوب نذر کرده، نذر کن برو نماز جمعه، نذر کن پاشو نماز شب بخوان هی نذر می‌کند از شوهرش بگیرد خرج کند این خانم هر مشکلی پیش می‌اید نذر می‌کند از جیب شوهرش بده. شما هر وقت می‌خواهی نذر کنی ناراحتی بزن تو سر خودت، اگر ناراحت می‌زنه تو سر آن، « ما کسبتم»، از درآمد خودت بده خالص باشد هدفتان از انفاق خدا باشد.
اگر شما فندق دادی که گردو برگرده این کاسبی، این دنیاست علف دادی که شیر بدوشی این دامداری، انسانیت این است که آدم چون مال را که می‌گویند بده می‌گویند بده تا بروی به خدا برسی اگر آدم هدفش مردم باشد آن رشد و معنویت توش نیست شخصی است خیلی کار کرد انصافا کارهای خوبی کرد، زایشگاه، آب انبار، درمانگاه، بیمارستان، راهنمایی، دبیرستان، مسجد خیلی کارها کرد همه‌اش هم من م دانم کیه، همه‌اش هم با کاشی کاری نوشت که مثلا درمانگاه محسن قرائتی، بیمارستان محسن قرائتی، نمی‌دانم آب انبار همه را تابلو کاشی کاری قشنگ می‌نوشت بعد از مردنش خوابش را دیدند پسر یکی از مراجع تقلید می‌گفت: خوابش را دیدند گفت هیچ کدام کارهایم به درد نخورد برای اینکه همه‌اش اصرار داشتی با کاشی کاری اسمت را بنویسند وقتی روز قیامت شد خوابش را دیدند که در آن ور دنیا می‌گوید هیچی دستم را نگرفت. آخرش گفتند یک روز یک جوانی به تو رسید گفت تو که خیلی کار خیر می‌کنی بیا مردانگی کن یک پولی بده ما را هم دامادمان کن و من بخاطر اینکه ازدواج نکردم گناه می‌کنم شما بیا ما را هم. و شما ۵ هزارتومان کنار خیابان بهش دادی برای خرجی دامادیش، این را هیچ جا ننوشتی یعنی یادت رفت بنویسی آن چیزی که هیچ کجا ننوشتی، خدا نوشت و تمام آنهایی که نوشتی خدا پاک کرد، خوشحال بشوید که یک کاری بکنید کسی نفهمد.
یک کسی خیلی مهمه خیلی هم کتاب نوشته می‌گفت من خیال کردم از مُهمین مملکتم، بعد چند روز پیش فهمیدم خیلی خیطم، به او گفتند چطور؟ گفت: رفت عیادت مریضی تو بیمارستان بود دور تختش خیلی شلوغ بود من هم یک مقداری گز و لیموشیرین و اینها را گرفته بودیم و زیر عبا بود ما رفتیم و خلاصه آن را گذاشتیم آن بغل و احوالپرسی کردیم و آمدیم می‌گفت وقتی آمدیم گفتیم ما این همه پول دادیم مریضه نفهمید که این لیمو و گز مال من، می‌گفت کلی ناراحت شدم که ریشم سفید شده ده بیست تا کتاب تا حالا نوشتم مردم به عنوان یک شخصیت مهم مملکتی من را می‌شناسند اما من گرفتار یک جعبه گز هستم که اسم من روی آن باشد خیلی میگفت ناراحت بود و منقلب بود می‌گفت گاهی وقتها یک صحنه پیش می‌اید آدم می‌فهمد هیچ کاریش برای خدا نیست اخلاص، این که می‌گویند پولتان را از طریق کمیته امداد بدهید برای اینکه خودتان مطرح نباشید بگذار شکمها سیر شود و شما حذف بگذار مردم به یک جایی برسند و شما محو بشوید این حدیثی که من تو تلویزیون می‌خوانم هیچ نمی‌تواند روز قیامت برایش حساب باز کند که آقا من حدیث خواندم خوب حدیث خواندی تو تلویزیون پز هم دادی دیگه، اما اگر یک کسی گفت آقا فتوکپی این را به من بده، یا این حدیث را نوشت رفت تو یک شهری، روستایی خواند و من خبر نداشته باشم ممکنه اون از آن روستا یک ثوابی به من برسد، و من از تلویزیون سراسری شبکه یک اجری نداشته باشم یعنی گاهی از تلویزیون سراسری هیج و از یک روستا خیلی چیز نمی‌دانم.
اخلاص در کار، در حیات بدهد، تا زنده هستید چون بعضی‌ها وصیت می‌کنند، وصیت این زایمان با عمل سزارین، آنهایی که وصیت می‌کنند‌ها این یک عمل سزارین آدم طبیعی باید خودش پول بدهد اصلا می‌دانی اگر یک کسی پول نده چیه؟ بسم الله الرحمن الرحیم خوب گوش بدهید اصلا این کلمه کلمه قشنگی حالا نمی‌دانم، حالا قشنگ یا زشت، قضاوتش با شما، کسی که پول دارد و خرج نمی‌کند این گاو صندوق وارث است چون گاوصندوق دو تا است گاو صندوق ثابت تو بانکها، تو شرکتها، گاوصندوق متحرک، پول داری که، پول به کسی نمی‌دهد، گاو صندوقهای متحرک و ضمنا آن کسی هم که پول در راه خدا نمی‌دهد بداند که نه که این نمی‌دهد، خدا می‌خواهد لطفش را به این، اگر گفتند خانه‌ات را راست آفتاب بساز، یعنی تو از نور استفاده کن و گرنه شما پشت به آفتاب هم بسازی در خورشید اثری ندارد یک حدیث بخوانم: امام کاظم(ع) فرمود: اگر یک کسی یک درهم حق پیش آمد آقا بیایید این کار را بکنیم بیایید این مشکل را حل کنیم یکی دو سه فلز پول بدهیم این مشکل را حل کنیم اگر یک پول حقی پیش آمد طرف نداد اگر طرف نداد، دو برابرش را امام کاظم فرمود: خداوند یک صحنه‌ای برایش پیش می‌آورد کسی که یک تومان، یک درهم در راه حق ندهد خدا برایش برنامه‌ای پیش می‌آورد که دو برابرش را در راه باطل چی بده من گاهی به سیگاری‌ها می‌گویم: چه جنایتی کردی که باید پولتو با دست خودت آتش بزنی کجا پول حقی بوده که تو ندادی که باید حالا دو برابرش را آتش بزنی چی بودهچه خوبی ماه رمضان برای ترک سیگار یک ماه نمی‌کشیم بعد یک ماه هم نمی‌کشیم ماه رمضان یک ماه خوبی است برای تمرین خیلی کارها.
اصلا ماه رمضان فلسفه این روزه این است وقتی آدم نان و آب خودش را یک ماه نخورد دیگه نون و آب مردم می‌تواند نگه دارد، وقتی به همسر خودش یک ماه دست درازی نکرد به همسر مردم هم قدرت کنترل دارد تمرین کن نان خودت را نخور تا نان مردم را بتوانی کنترل کنی، به همسر خودت یک ماه دست درازی نکن تا به ناموس مردم بتوانی کنترل کنی اصلا روزه اینه. اصلا فلسفه روزه اینکه بچش گرسنگی را تا بفهمی گرسنه‌ها چشون.
خوب در حیات خود بده، قرآن می‌گوید وقتی می‌خواهی پول بدهید شیطان می‌اید می‌گویدنده پیری داری، کوری داری، دخترت را هنوز عروس نکردی، پسرت هم داماد نکردی تو هزار تا مشکلات داری، بابا بده هی میاد شیطان این را، «الشَّیْطانُ یَعِدُکُمُ الْفَقْرَ» بقره/۲۶۸، تا می‌خواهی یک کار خیری بکنی، برادرها و خواهرها ماه رمضان هیچ می‌دانید بخصوص شب قدر من سراغ دارم افرادی که خمس و سهم امامشان را شب قدر می‌دهند از اول حساب می‌کنند که افطاریشون با لقمه حرام افطار نکنند. «وَ فی‏ أَمْوالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ» ذاریات/۱۹، حساب می‌کنند که افطاریش حلال باشد منتهی شب قدر، خمس و سهم امام می‌دهد برای اینکه، «لَیْلَهُ الْقَدْرِ خَیْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ» قدر/۳، همینکه شب قدر از هزار ماه بهتره داریم، عبادت شب قدرهم مساوی است با هزار برابر یعنی شب قدر آدم یک تومان بدهد انگار هزار تومان وقتهای دیگه داده از این ماه رمضان استفاده کنیم لازم نیست خیلی داشته باشیم سخاوت کار به داشتن ندارد سخاوت اراده می‌خواهد نه سرمایه، سوال؟ سخاوت پول می‌خواهد یااراده؟ اراده می‌خواهد، اراده باشد اگر چه خودت نداری از دیگران جمع می‌کنی می‌دهی. سخاوت نباشد خودت هم داشته باشی نمی‌دهی کمک به مردم اراده می‌خواهد نه سخاوت. بیرون کردن شاه اراده می‌خواست نه تفنگ، چون شاه تفنگ داشت مردم اراده، خون بر شمشیر پیروز است یعنی اراده بر اسلحه پیروز است گاهی به تو می‌دهند، امتحانی گاهی از تو می‌گیرند، امتحانی. رئیس بانک به شما می‌گوید: امروز تو این باجه بایست پول بده، فردا تو آن باجه وایسا بگیر. یک روز مسئول دریافتی، گرفتن، یک روز مسئول پرداختی. نه آن روزی که پول می‌گیری لذت می‌بری نه آن روزی که می‌دهی گریه می‌کنی چون می‌گویی مال ما که نیست قرآن می‌گوید مثل کارمند بانک باشید جوری باشید که: «لِکَیْلا تَأْسَوْا عَلى‏ ما فاتَکُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاکُمْ» حدید/۲۳، جوری باشید که به شما دادند خیلی خوشی نکنید ازتان هم گرفتند اصلا گاهی خداوند می‌گیرد که آدم برایش بی مزه بشود، «الشَّیْطانُ یَعِدُکُمُ الْفَقْرَ»، خوب حالا چه کنم، خداوند توی این قرآن ده دوازده تا آمپول دارد آمپولهایی که به آدمها می‌زندبرای اینکه پولشان را بگیرد آمپولهایی که، طرح قرآن برای انفاق، قرآن طرحهایی دارد برای انفاق، یک: اول می‌گویدآقاجون، «مَتاعُ الدُّنْیا قَلیلٌ» نساء/۷۷، آیه قرآن، کم، می‌گوید دنیا کم، می‌گوید دنیاکم، که آدم راحت بود اگر گفتند بابا این حلبی تا گفتند حلبی آدم می‌رود تا گفتند طلاست. قرآن میگوید دنیاکم، چیزی نیست بعد هم میگوید تو بزرگی، «إِنِّی جاعِلٌ فِی الْأَرْضِ خَلیفَهً» بقره/۳۰، تو خلیفه خدا هستی یکی می‌گوید دنیا کمه، یکی می‌گوید تو بزرگی دنیاکم، بعد گاهی وقتها می‌اید میگویدکه حیف از تو، حیف از تو، آیاتی داریم که می‌گوید حیف از تو، «أَ رَضیتُمْ بِالْحَیاهِ الدُّنْیا» توبه/۳۸، تو خلیفه خدا با همین دنیا راضی شدی برای یک آدامس رفتی بندرعباس خجالت نکشیدی برای یک چایی که ریخت سیلی زدی به بچه‌ات، هی تحقیر می‌کند آنهایی که، «أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ» اعراف/۱۷۶، به زمین چسبیده¬اند، تشویق می‌کند اگر در راه خدا بدهی چندبرابر بهت می‌دهیم، تهدید می‌کند می‌گوید اگر ندهی تو همین دنیا آتیشت می‌زنم.
در سوره نون والقلم قصه‌ای را نقل می‌کند که فرد خیری باغی پر میوه‌ای داشت از میوه‌ها به فقرا می‌داد. مرد این آدم خوب، بچه هایش گفتند ما به فقرا نمیدهیم لکن برای اینکه فقرا نفهمند سحر برویم میوه‌ها را بچینیم سحر رفتند دیدند باغشان سوخته تهدید می‌کند ندهی می‌سوزانتمت‌ها، ندهی می‌سوزانمت، اگر یادتان باشد حدود شش ماه پیش یک مثلی زدم از یکی از وزرا، تکرار می‌کنم طوری نیست میگفت رفتم یک جانباز را ببوسمش یک شیشه عطری بغلم بود بوی خوبی می‌داد. این جانباز گفت آقای فلان می‌شود این شیشه عطر را به ما بدهی می‌گفت چون این عطر، عطر خارجی بود و برایم آورده بودند و دوست داشتم مثلا حالا یک عطری بود که من دوست داشتم مثلا نمیدانم اسمش چی بود گفت دوست داشتم این عطر را، این هم جانباز بود در راه خدا پا داده بود مثلا، گیر کردم که بدهم. خلاصه می‌گفت دلم نیامد گفتم من برای شما می‌آورم گفت خوب هیچی، می‌گفت خداحافظی کردیم و رفتیم و نیاز به دستشویی پیدا کرده بودند رفته بود دستشویی تا از دستشویی بلند شده بود صاف این شیشه عطر افتاد توی سوراخ مستراح، این آقای وزیر می‌گفت درب مستراح را بستم یک ساعت گریه کردم گفتم عجب کلاسی خدا برایت توی مستراح گذاشته ندهی می‌سوزه، این طور نیست که اگر ندهی داشته باشی اگر رزقت نباشد از گلویت پایین نمی‌رود منتهی خوشا به حال آن کسی که بفهمد این سیلی خدا بود.
گاهی وقتها ما سیلی هم می‌خوریم می‌گوییم از خدا نبود خوشا به حال آن کسی که وقتی خدا حالش را می‌گیرد بفهمد این مال آن، بداند این مال آن، ماگاهی وقتها تا کارمان تاب می‌خورد نمی‌دانیم کجای کارمان تاب می‌خورد، برای چی تاب میخورد، داریم اگر گامی برداشتی برای مردم، خداوند افرادی را وادار می‌کند گامها بردارند که کار تو را، حدیث هست کسی که قدمی بردارد برای اینکه مشکل مردم راحل کند خداوند به سر افرادی می‌اندازد که بدوند مشکلش را حل کنند اقا این اداره ایها پدرمان را درآوردند بیا، تو هم تو بازار پدر آنها را در آوردی، با هم در، تو بازار تنگ گرفتی این هم تو اداره تنگ می‌گیرد. شل کن، شل کنه، با هم با هم، آقارفتم بچه‌ام را ثبت نام کنم گفتند این قدر بده بیا آمد دخترت را بگیرد، به داماد گفتی چقدر بده خوب تو هم گفتی بده، آن هم می‌گوید، یکی نگوید بده یکی بیاید بگوید بسم الله الرحمن الرحیم من از کسی پول نگرفتم خوب بعد آن هم، اصلا علتی که آقایون قدیم را برایشان روغن و ماست و نمی‌دونم چیزی می‌بردند و دست آقا را می‌بوسیدند علتش این که آقا کار به پول مردم نداشت مردم هم در خانه آقا را می‌بوسیدند وقتی آقا گفت آقا اگر پول می‌دهی من می‌آیم منبر نمی‌دهی نمی‌آیم، آن آقا هم حرفش پلاستیکی می‌شود اصلا حرفهایش توگوش اثر نمی‌کند هر کس می‌خواهد درها باز شود باید درها را باز کند تهدید می‌کند ندهی، «فَأَصْبَحَتْ کَالصَّریمِ» قلم/۲۰، مثل باغ می‌سوزانم نه تهدید دنیایی، تهدید آخرتی، تهدید دو جوره هم دنیایی، دنیوی هم تهدیداخروی. در آخرت تهدید می‌کند. قرآن می‌گوید که روز قیامت یک فلزی را داغ می‌کنم تق می‌زنم به پیشانیش، «فَتُکْوى‏ بِها جِباهُهُمْ وَ جُنُوبُهُمْ وَ ظُهُورُهُمْ هذا ما کَنَزْتُم» توبه/۳۵، قرآن می‌گوید فلز داغ می‌کنم می‌زنم به پیشانیش و پهلوش جنوب جنب پهلو، جباه، جبهه پیشانی فلز داغ می‌کنند به پیشانی می‌زنند بعد می‌گویند، «هذا ما کَنَزْتُمْ»، این کنزت بولد این همان پولهایی بود که لباس نو برای بچه هایت خریدی و پا تلویزیون هم نشسته بودی قرائتی گفت شب ماه رمضان وضعت خوب پاشو یک حرکتی برای فقرا بکن پاشو ببینم چه مشکلی باید حل بشود نمی‌توانیم مشکلی را حل کنیم، مهمترین مشکلها را ایرانیها حل کردند تحقیر آمریکا، فراری دادن شاه، تو دهنی زدن به صدام. یک مشکلهایی را ما تو مملکت حل کردیم که دیگه نمیشود گفت ایرانی مشکل حل کن نیست، یک گنده‌هایی را ما شکستیم که این چوبها، خدا می‌داند می‌شود.
یک برنامه ریزی بکنند، برنامه ریزی بکنند تو هر محله‌ای چند تا فقیر و هرمحله‌ای را به هر حال می‌شود مشکلاتش را حل کرد دنیا کمه، رد کن بیاد تو خلیفه خدا هستی، زشته به دنیا بچسبی حیف از تو بدهی چندبرابر جایش پر می‌شود. تهدید دنیوی.
استاد ما نقل می‌شد از او، ایام طلبگی تو مدرسه فیضیه نشسته بود مطالعه می‌کرد، پنج زار هم بیشتر نداشت یک کسی آمد گفت آقا پنج زار داری بدهی ما قرض خوب پنج زار هم که بیشتر نداریم گفت حالا بدهیم به ایشون پنج زار را داد و رفت نشست مطالعه کرد دید یک کسی در را می‌زند، بله آقا ببخشید جسارت نیست من ۵ تومان خدمت شما بدهم گفت نه بده، دست شما درد نکند، گرفت تو کیسه‌اش گذاشت آمد نشست باز یک خورده، اگر اسمش را بگویم تو تلویزیون همه شما می‌شناسیدش از مهمین، آمد نشست مطالعه کرد و یک نیم ساعتی شد دید در را می‌زنند کیه؟ آقا ببخشید یک مهمانی برایم آمده پنج تومان پول داری بدهی به ما قرض؟ گفتم بله البته زمان قدیم می‌گویم که با ۵ تومان می‌شد پذیرایی کرد گفت پنج تومان را دادم بعد آمدیم نشستیم و دیگه کسی نیامد در را بزند و من هم شام خورده و نخورده خوابیدم و صبح رفتیم حضرت معصومه سلام الله علیها آن وقت دیدیم یک کسی آمد گفت آقا سلام علیکم اگر زحمتی نیست می‌خواهم ۵۰ تومان خدمت شما بدهم، گفتیم دست شما درد نکند ۵۰ تومان را گرفتیم گفتیم عجب 5زار رفت ۵ تومان آمد ۵ تومان رفت ۵۰ تومان آمد. یکی دو ساعت بعدش شده و نشده یک کسی آمد و گفت آقا یک مشکلی برایم پیش آمده ۵۰ تومان داری بدهی به من قرض گفتم دارم معذورم بدهم گفتند چرا؟ گفتم پنج زار را برای خدا دادم ده برابر شد. پنج تومان را هم برای خدا دادم ۵۰ تومان شد الان دیگه نیت خدا تومن نیست می‌گویم بده که ۵۰ خواهد آمد چون دیگه دیدم الان قصد قربت ندارم آنی که خدا قول داده چون قرآن آیه دارد قرآن می‌فرماید: «وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَیْ‏ءٍ فَهُوَ یُخْلِفُهُ» سبأ/۳۹، آنی که انفاق کنید، «فَهُوَ یُخْلِفُهُ»، «یُخْلِفُهُ» یعنی جانشین خدا گفته بده جایش را پر می‌کنم اگر برای خدا بدهم جایش را پر می‌کنم اما من دیگه احساس اخلاص در خود نمی‌کنم اگر کسی در راه خدا پول بده، بد مردن ازش بر طرف می‌شود، آنهایی که بد پول می‌دهند به فقرا، بد جون می‌کنند حدیث است، قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: «الصَّدَقَهُ تَدْفَعُ مِیتَهَ السَّوْءِ»(کافی، ج‏۴، ص‏۲)، اینهایی که بد پول می‌دهند به فقرا، بد جون می‌کنند.
حالا این هم بد نیست بگویم. ازهمه شما دعوت می‌کنم نزدیک افطار پا تلویزیون باشید هر روز این سی روز، غیر از روزهای جمعه که خطبه‌های نماز جمعه هست چون خطبه‌های نماز جمعه دیگه آقایون هستند دیگه خورشید که آمد دیگه ستاره پیدا نیست جمعه‌ها خطبه‌های نماز جمعه هست و این حرفها، اما غیر از روز جمعه یک چند دقیقه به غروب حالا نمی‌دانم کی به غروب فیلم ما را خواهند گذاشت ولی بحثمان هم ۲۵ دقیقه بیشتر نیست بین ۲۵ دقیقه تا ۳۰ دقیقه، بیست و هفت هشت دقیقه هر روز یک دوره معاد می‌خواهم تو تلویزیون بگویم من تقاضا می‌کنم بحث معاد را بشنوید یک دوره بیش از هزار تا آیه تو قرآن راجع به معاد زحمت کشیده شده یک کتابی هم قبلا من راجع به معاد نوشتم ولی اخیرا هم ۲ تا ۳ تا کتاب جدید برای معادنوشته شده آن کتابهای جدید را جمع کردیم با کتابهای خودم یک بحث معادی را می‌گیم و یک دوره معاد را با هم بشنویم ببینیم چه خبره.
مردن را صدقه دفع می‌کند، صدقه فقر را از بین می‌برد، صدقه عمر را زیاد می‌کند، حالا ابعاد صدقه را من می‌خواهم بگویم آثار اجتماعیش هم داره ۳ دقیقه وقت داریم ۲ دقیقه(ای بابا) وقتی می‌گویند کمک کن ممکنه بگویی آقای قرائتی این حرفهایی که تو امشب زدی به درد پول دارها می‌خورد ما هشتمان گرو نه، نهمون گرو هشت، به ما چه این بحثها می‌کنی؟ چی چی میگویی. آقا بسم الله الرحمن الرحیم انفاق بی پولها، یک: آبرو، «فَإِنْ لَمْ تَجِدْ فَبِجَاهِکَ»(أعلام‏الدین، ص‏۱۲۷)، حدیث داریم اگر پول نداری با آبرویت می‌توانی کمک کنی به مسلمانها، پول نداری پاشو آبرو که داری پاشو از دیگران بگیر بده آموزش، پول ندارم ولی خوب نمره هایت ۲۰، دانشجو هستی، خوش فکری، تحصیل کرده هستی بی سوادها را دعوت کن، ضعیفها را دعوت کن از نظر علمی کمکش کن. اصلاح، شما می‌دانی پول نداری اما می‌توانی کدخدامنشی کنی ۲ نفر که با هم قهرند آشتیشان بدهی پاشو شب اول ماه رمضان نزدیک عید پاشو اینها را آشتی کن، آشتی هم صدقه است پول نداری بدهی اما آن کسی که به شما بدهکار، بهش مهلت بده مهلت دادن، مهلت دادن به بی پول هم خودش چیز، چون قرآن داریم، قرآن داریم اگر از کسی طلب داری می‌گوید ندارم اگر راست می‌گوید قرآن می‌گوید: «وَ إِنْ کانَ ذُو عُسْرَهٍ فَنَظِرَهٌ إِلى‏ مَیْسَرَهٍ» بقره/۲۸۰، یعنی آیه قرآن یعنی اگر ندارد بهش مهلت بده.
در خدمت مقام معظم رهبری بودیم رفتیم آفریقا، زمان ریاست جمهوری، حضرت آقا به آن رئیس جمهور حالا نمی‌گویم کدام کشور بود آبروریزی نشود گفت که فرمود که شما پول نفت نمیدهی به ما، رئیس جمهورش قرآن را حفظ بود فوری فرمود: «وَ إِنْ کانَ ذُو عُسْرَهٍ فَنَظِرَهٌ إِلى‏ مَیْسَرَهٍ»، یعنی اگر بدهکار ندارد صبر کنید تا پولدار بشود آقا فرمود لطفا بعدش را نخوانید چون بعدش دارد اگر ندارد تا آخر از او نگیر گفت خوب تا همین جا آقا فرمود خوب پس لطفا بعدش را دیگه نخوانید تا همین جا بسه.
قرآن داریم که خوب اگر پول نداری که می‌توانی مهلت بدهی خیلی شما می‌توانید کمک کنید ما یک مرتبه خودمون یکی از این بانکیها، خیلی کمکم کرد به ما گفتند آقای قرائتی اسم می‌نویسند برای حج عمره، و امروز روز آخر، الانم ساعت آخر اه روز آخر ساعت آخر پول هم ندارم درخانه همسایه را زدیم آقا پول داری به ما بدهید گفتند نه به برادرهایم گفتیم پول ندارید به هر کی گفتیم می‌گفت نه، سوار ماشین شدیم رفتیم بانک، گفتیم سلام علیکم آقای رئیس بانک من را می‌شناسید، گفت بله شما آقای قرائتی هستید گفتم شخصا هم پول دارید گفت چطور؟ گفتم نه خود شما شخصا پول داری گفت بله دارم، گفتم می‌شود چک بکشی از پول خودت از بانک بیاوری بیرون، اسم من را برای حج بنویسی بعد من پولدار می‌شوم بهت می‌دهیم مشتری اینطوری گفت که باشد ما اسم چند نفر را نوشتیم و این آقای رئیس بانک هم خدا حفظش کند برداشت گفتم پول مردم نباشد پول شخصیت باشد یعنی با الاغ دزدی نرویم مکه چیز نباشد، پول حلال باشد گفت نه پول ملک خودم، پول ملک خودش را چک کشید و خلاصه ما با چند نفر از اینها که اسم نوشتیم رفتیم مکه، و خوب ایشان بعد هم پول پیدا کردیم بهش دادیم.
واقعا اگر مردم به هم ایمان داشته باشند اصلا همه مشکلات را در ساعت آخر فوری، اینی که برای من بود به خاطر اینکه من را می‌شناخت، حالا اگر همه به هم ایمان داشتیم، خدا می‌داند آنقدر اتاق خالی هست می‌گوید، بدهم پا نمی‌شود، آن قدر پول خوابانده‌اند می‌گوید: بهش بدهم پس نمی‌دهد آقا یک خورده گناه پول دارها به گردن فقیرهاست فقیرها بد تا می‌کنند پولدارها تتمه دینی هم که دارند از دست می‌دهند یک خورده بدها، پولدارها یک خورده بدهند یک خوردش هم مال این که هر که چیزی گرفت پس نمی‌دهد من به یکی از مسئولین ارتش زنگ زدم که آقا یک قطعه زمین دارید شما، ما می‌خواهیم برای نهضت سوادآموزی فلان استان یک دفتر بسازیم گفت چشم، گفتم زود گفتی چشم، خیلی شاداب گفتی چشم، گفت از بس که زمینهای ارتش راگرفتند و دورش را زنجیر کشیدند و گفتند مال خودمان اصلا تو تنها کسی هستی که با اجازه آمدی، این بنده خدا یعنی واقعش همینطور تصاحب می‌کنند اون می‌گویدمال من، اون می‌گوید مال من، گرفت و بالاست چون گرفت و بالاست هر کسی هر چی دارد دوسه تا قفلش می‌زند.
قرآن عجب آیه‌ای دارد قرآ، می‌گوید، «بَعْضُکُمْ مِنْ بَعْضٍ» آل عمران/۱۹۵، من از شما هستم شما از من هستید اگر یک همچین احساسی باشد واقعا خون من، اگر شما می‌خواهید خونم را می‌کشم می‌دهم به شما اگر واقعا و ماه رمضان ماه این حرفها هست. بیاییم با هم باشیم هر کس قهر کرده شب اول ماه رمضان آشتی کند یک قرارداد ببندید بگویید خدایا هر کس به من ظلم کرده بخشیدمش هر که قهر کرده تلفن کن آشتی کن پاشو همینطور که برای بچه هایت لباس، شادشان کردی، پاشو چند تا بچه را شاد کن و اگر افطاری می‌دهی افطاری صنفی نده.
یک شب ماه رمضان یک کسی من را افطار کرد ما هم گفتیم می‌آییم بعد فهمیدیم اوه اوه اوه عجب افطاری تمامشان جزو یک خط سیاسی هستند یعنی این روزنامه ای‌ها وقتی دور هم می‌نشینند انگار وقتی می‌خواهند افطار کنند این خرما هم باید توش سیاست باشد بابا خوب در افطاری که، بروید هر کسی تو هر روزنامه‌ای هر چیزی می‌خواهد بنویسد. انتخابات به هر کی می‌خواهد رای بدهید تو افطاری که ما با هم مسئله‌ای، دوتامون مسلمانیم می‌خواهیم افطار کنیم می‌گوید اوبیاید سر سفره ما افطار کند، واقعش متاسفانه وضع ما یک جوری شده که مسائل سیاسی حتی تو شله زرد افطاری هم نفوذ کرده و این یکی از بلاهای اجتماعی ما هست، ما می‌توانیم خیلی جاها با هم باشیم، مسجدها را پر کنید مسجدها را پر کنید صدای بلندگوها همسایه‌ها را اذیت نکند.
البته حالا من مسئول مملکتی نیستم ولی من این را می‌دانم آموزش و پرورش می‌تواند جوری برنامه ریزی کند که بچه‌ها فشار علمی بهشون نیاید اگر هم می‌خواهد امتحان کند امتحانهای آسانی بگیرد مثلا امتحان نقاشی، ورزش، یک سری امتحانهای آسان آن امتحان ریاضی و فیزیک را نگیرد در وقت که بچه‌ها گرسنشون، چون دخترهای ۹ ساله روزه می‌گیرند گاهی هم نزدیک عید می‌خواهند امتحانها ثلت دوم باشد هم روزه هم ۹ سالش هم ۱۰ سالش، پسر14 ساله روزه است امتحان دارد می‌شود یک سری امتحان، وقتی می‌خواهند بگیرند امتحانی بگیرند که آسان باشد.
یک حرفی زدم هفت دفعه تو تلویزیون عمل نشده. بسم الله الرحمن الرحیم دفعه هشتم می‌گویم به یک کسی گفتند چقدر تکرار می‌کنی گفت تا شاگرد کلاس اول معلم باید کتاب اول را درس بدهد یک چیزی را هفت دفعه گفتم دفعه هشتم می‌گویم باز اگر اثر نکرد و من زنده بودم دفعه نهم خواهم گفت و آن اینکه می‌تواند مملکت ما یک برنامه ریزی بکنند فرمانداریها و شهرداریها که نانواها شب پخت کنند چون پا تنور نمی‌شود روزه گرفت سخته می‌شود بعد از افطار پخت کنند هر کسی هم می‌خواهد بعد از افطار برود نانش را بگیرد چون بالاخره مردم یا پولدارند یا گدا، یا پولدارندیا بی پول، گدا که چه عرض کنم یا پولدارند یا بی پول، بی پولها که تو روستاها و شهرها روزه هستند آن بی پولها که یک ماه، یک ماه آب، همیشه نون بیات می‌خورندپولدارها هم اخیرا نون تازه می‌گیرند می‌گذارند تو فریزر، باز اون هم نون بیات می‌خورد حالا چه مانعی دارد ماه رمضان، ماه رمضان می‌شود یک برنامه ریخت که نانوانهای ما برنامه ریزی جوری باشدکه اگر نانوایی می‌خواهد، جوری برنامه ریزی کنیم که نانوای ما پا تنور بتواند روزه بگیرد جوری برنامه ریزی کنیم که بچه‌های ما تو آموزش و پرورش بتوانند هم روزه باشند تسهیلات فراهم کنیم ماه رمضان پیاده هست سوارش کنیم ماه رمضان خیلی ماه خوبی، خدایا از تمام خیرات وبرکات ماه رمضان، ضمنا ما باید از کمیته امداد تشکر کنیم کمیته امداد کارهای شیرینی کرده از همه شیرینتر حالا غیر از کارهای خدماتی و طرح مرحوم شهید رجایی و نمی‌دانم چقدر درمانگاه و چقدر آموزش و شیرین کاریهایی که کرده این که خوش استعدادهایی را که پدرشان مشکلات داخلی دارند و نمی‌توانند بروند دانشگاه ولی از نظر معنوی وارد دانشگاه شدند یعنی امتحان کنکور قبول شدند اما پدرشان پول ندارد اینها را جمع کرده در چند تا خوابگاه و فردا دکترها و مهندسهای ما از مستضعفین خواهند بود فکر دارد شکمش گرسنه و این یعنی تو کارهای کمیته امداد همش خوبه، اما هیچ کارش به اندازه کارهای فرهنگیش. . . ، چون کار فرهنگی سرمایه گذاری برای آینده یک، چهار سال کمک می‌کند بعد یک مهندس تحویل جمهوری اسلامی می‌دهد مهندسی که سیلی خورده تو مناطق محروم، محرومیت کشیده این کمک می‌کند مهندسهای دیگه تا ببینند ژاپن پولش بیشتره می‌رود آنجا بعد می‌بیند آلمان بیشتره می‌رود آلمان. اما این دود چراغ خورده‌ها برای مملکت خوبند از کارهای بسیار خوب کمیته امداد کمکهای فرهنگی دستشان درد نکند، همتون تصمیم بگیرید کمک کنید.
«والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته»

ثبت دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *