|
علیرضا سربخش با اشاره به ملاقات خصوصی‌اش با امام خمینی (ره) گفت: ایشان دستشان را روی چشمان من کشیدند؛ از امام خواستم مسیر آینده را برایم ترسیم کنند اما ایشان سکوت کردند؛ امروز که به این مسیر طی شده مینگرم، به حکمت این سکوت پی می‌برم. به گزارش سایت ساجد ، علیرضا سربخش در پاسخ به این سوال که تاکنون چه میزان شاخص‌های فرهنگی امام خمینی (ره) درباره هنر به ویژه سینما محقق شده است، بیان داشت: در نگاه کلی، سینمای ما با نقطه نظر کلی امام (ره) فاصله زیادی دارد، گرچه سینما از دهه ۶۰ حرکت خود را مطابق با آرمان‌های بنیانگذار انقلاب اسلامی ایران آغاز کرد اما این سیر حرکتی با تغییر مدیریت‌ها و اعمال سیاست‌گذاری‌های مختلف در طول این ۳۰ سال، گاهی تند و برخی موارد کند شده و فراز و نشیب‌های فراوانی را برای سینمای ایران ایجاد کرد. وی در ادامه با اشاره به تعریف امام (ه) از مقوله هنر خاطر نشان کرد: امام خمینی (ره) «هنر را دمیدن روح تعهد در کالبد انسان‌ها» معنی می‌کردند، گرچه برخی از فیلم‌ها تداعی‌کننده این نگرش بودند اما عمده فیلم‌های سینمای ما اینگونه نبوده است. این کارشناس رسانه در ادامه تشریح کرد: مقصود اصلی، وجود آیتم‌های مذهبی صرف در فیلم‌ها نیست؛ بلکه معتقدم باید بیش از اینها به وجود تلنگر در فیلم‌ها برای تداعی شدن نگرش امام (ره) در خصوص سینما توجه شود. مدیر مسئول ماهنامه «سینما رسانه» درباره راهکار تحقق این آرمان‌ها تأکید کرد: باید برای سینمای ایران، اتاق فکری جدی تشکیل شود تا اهداف استراتژیک توسط افراد متخصص مکتوب و تدوین شده و برای تکنیکی عمل کردن سینما این اهداف اعمال شود؛ آن زمان بدون شک با سینمایی روبرو خواهیم بود که هماهنگ با الگوهای جمهوری اسلامی ایران است. سربخش، نیروی فکری این اتاق فکر را گسترده خواند و گفت: می‌توان در این اتاق فکر از نهادهای مختلف فرهنگی مانند، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، معاونت سینمایی، شوارای عالی انقلاب فرهنگی، حوزه هنری، صدا و سیما و حتی شهرداری برای سامان دادن به وضعیت سینما بهره برد. این کارشناس رسانه در پاسخ به این سؤال که در چه وضعیتی خبر رحلت امام خمینی (ره) را شنیدید، خاطر نشان کرد: بنده ساعت ۷ صبح خبر دردناک رحلت امام عزیزمان را شنیدم، تقریباً هر روز در دوره‌ای که بیماری ایشان شدت گرفته بود، برای‌‌شان دعا می‌کردم و دقیقاً به خاطر دارم که ۷ صبح که خبر رحلت را شنیدم بسیار متأثر شدم؛ و برایم باورکردنی نبود. سربخش در خصوص ملاقات با امام (ره) بیان داشت: سال ۶۳ دانشجوی علوم سیاسی دانشگاه تهران بودم و از ناحیه چشم نیز مجروح بودم؛ در آن زمان حتی تصورش را هم نمی‌کردم که ملاقاتی حضوری با امام خمینی (ره) داشته باشم؛ با آقای انصاری در این خصوص صحبت کردم و ایشان طی تماسی به من خبر دادند که می‌توانم امام را ملاقات کنم، من با تمام وجود هیجان زده بودم و از قبل نیز وصف رأفت خاص امام نسبت به مجروحان و نابینایان را شنیده بودم. وی ادامه داد: نمی‌توانم احساسم را در این ملاقات توصیف کنم چرا که بدون اغراق غیرقابل وصف است؛ تنها در همین حد بگویم که ایشان دستان مبارکشان را بر روی چشمان من کشیدند، به امام گفتم «آقا! می‌خواهم شما آینده مرا ترسیم کنید و به من بگوئید در آینده چه کاری انجام دهم»؛ امام سکوت کردند؛ بنده به تصور اینکه شاید متوجه سؤالم نشده‌اند، یک بار دیگر حرفم را تکرار کردم، اما باز با سکوت ایشان مواجه شدم؛ یک بار دیگر هم سؤال کردم و جوابی از امام خمینی (ره) نشنیدم، بلاخره این دیدار با سکوت امام (ره) به پایان رسید و ذهن من درگیر این سؤال بی جواب ماند. سریخش گفت: از آقای انصاری پرسیدم به نظر شما چرا امام جوابی به سؤال بنده ندادند و او گفت: به نظرم هر کسی شناخت بهتری از خود دارد؛ اگر امام (ره) جوابی به سؤال شما نداده، به طور حتم حکمتی در آن است که بعدها متوجه آن خواهید شد. این کارشناس رسانه در ادامه گفت: از این اتفاق سال‌ها گذشت، بنده دوره لیسانس را به پایان رساندم، در کارشناسی ارشد در رشته روابط بین‌الملل فارغ التحصیل شدم و علی‌رغم پذیرش در دوره دکتری، وارد حوزه هنر و سینما شدم؛ امروز که به این مسیر طی شده مینگرم، معنی سکوت امام را می‌فهمم، چرا که اگر ایشان سکوت نمی‌کردند، شاید من به تفکر وادار نمی‌شدم تا راه درست را پیدا کنم، در حقیقت این سکوت در در زندگی من تعیین کننده بود. وی با بیان اینکه جانبازی برای من افتخار است، اظهار داشت: همیشه روایت آن رزمنده صدر اسلام را در ذهن مرور می‌کنم که از پیامبر (ص) درخواست کرد چشمی که مجروح شده را شفا دهند؛ پیامبر خطاب به آن رزمنده گفت: ۲ راه پیش روی تو است من می‌توانم از خداوند درخواست کنم تا چشمان تو شفا یابند، اما بدان اگر این چشم‌ها را در راه خدا بدهی در بهشت برین موفق به دیدن صحنه‌هایی می‌شوی که اهل بهشت از دیدن آنها عاجز هستند، حالا انتخاب با تو است؛ آن رزمنده نیز بینایی آن جهان را به این دنیا ترجیح داده بود. بنده نیز با استناد به این روایت و البته سخن امام خمینی (ره) مبنی بر اینکه «اگر شما جانبازان صبر کنید، ثواب صبر شما از هزار شهادت نیز بیشتر خواهد بود» هیچ نگرانی به خود را نمی‌دهم. سربخش در ادامه تشریح کرد: معتقدم آن صبری که امام خمینی (ره) از آن صحبت کرده‌اند، تبعیت از ولایت و استقامت در راه رهبری است و امیدوارم در این راه سربلند شوم. |
روایت علیرضا سربخش از دیدار با امام(ره) و رفتاری که مسیر زندگی‌اش را رقم زد
عصر انتظار
