
متن برنامه ی درس هایی از قرآن کریم حجت الاسلام قرائتی؛ تاریخ پخش :: ۱۳۷۸/۶/۱۱
بسم الله الرحمن الرحیم
الهی انطقی بالهدی والهمنی التقوی
اللهم کن لولیک الحجه بن الحسن صلواتک علیه و علی آبائه فی هذه الساعه و فی کل الساعه ولیاً و حافظا و قاعداً و ناصرا و دلیلاً و عینا حتی تسکنه ارضک طوعا و تمتعه فیها طویلا
خدای را شکر که ما را آفرید بر سر سفره قرآن نشاند و ما را اینچنین تربیت میکند در تفسیر سوره نحل تا آیه ۳۱ رسیدیم.
قاری: «جَنَّاتُ عَدْنٍ یَدْخُلُونَها تَجْری مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ لَهُمْ فیها ما یَشاؤُنَ کَذلِکَ یَجْزِی اللَّهُ الْمُتَّقینَ» نحل/۳۱ دنباله آیه قبل است که فرمود قیامت مهمتر است.
«جنه»: یعنی باغ و «جَنَّاتُ»: یعنی باغها چرا به بهشت میگویند «جَنَّاتُ» چون به باغی که درختانش بهم پیوسته است هم میگویند «جَنَّاتُ» چون با سایه زمین را پوشش میدهد. و به همین دلیل هم به فرزند و نطفه در رحم مادر میگویند «جنین» چون تحت پوشش است و به همین دلیل میگویند «مجنون» چون عقلش تحت پوشش قرار گرفته، و به همین دلیل میگویند «جن» چون به چشم نمیآید، ریشه همه این الفاظ یکی است، باغها چون یک باغ انسان خسته میشود، الان سی و سه پل اصفهان برای راننده تاکسیهای اصفهان تازگی ندارد چون زیاد میبینند، «عدن» و «معدن» یعنی: همیشگی است و یا حالا، حالا هست و تمام نمیشود، باغهای همیشگی را وارد میشوند که «تَحْتِهَا الْأَنْهارُ» نهرها در آن جاری است.
چهار نهر داریم در آن باغها:
الف: از شیر
ب: از آب
ج: از عسل
د: از شراب
و آن شرابی که مستی ندارد و آبی که آلوده نیست و شیری که فاسد نمیشود، چون در دنیا هم کم است هم فاسد و آلوده میشود و هم از انسان میگیرند.
نعمتهای دنیایی ۴ آفت دارد: مثلاً باغ
الف: گیر نمیآید
ب: مقدارش کم است
ج: آفت دارد و در مسیر خطر
د: دیر یا زود از انسان میگیرند
نعمتهای پیچیده به سختیهاست ولی در بهشت اینچنین نیست. دو رقم نهر در باغهای بهشت است.
الف: «تَجْری مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ» از زیر درختان آن آب جاری است
ب: میفرماید: «تَجْری مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ» از زیر قدمهای خودشان آب جاری است.
مثل قهوه خانههایی که در میان جویهای آب تخت میگذارند و از زیر آن آب جاری میشود و مثل یکی از کشورهایی که خانههای آنها در آب است بنام(ونیز) البته آنها زندگیشان دردسر دارد.
اینها واقعیتهایی است که اگر انسان ایمان پیدا کرد ترتیب اثر میدهد مثل اینکه میگویند ۷ بار شتر اسکناس جایزه انسان اگر کم خود و فرزندانش هم بگذارد در آن بانک حسابی باز میکند. اگر اعتقاد قوی باشد دل کندن از دنیا راحت است.
بیش از ۵۰ حدیث در جلد ۶ بحارالانوار داریم که:
وقتی مومن میخواهد از دنیا برود و دل کندن از دنیا سخت است، خداوند چیزهایی از آن دنیا به او نشان میدهد. که وقتی به او میگویند این دنیا یا آن دنیا را میخواهی میگوید آنجا را، و مرگ را مثل گل بو میکند.
جاذبههای قطعی، ابدی و بی آفت، و بی دردسر(است برای آن دنیا) اولیاء خدا که به راحتی دل از دنیا میکنند عاقلتر از ما هستند چون میدانند، و ما نمیدانیم.
«لَهُمْ فیها ما یَشاؤُنَ» هر چه بخواهی در آنجا هست. (ما مکه بودیم جوانی به ما رسید که قرآن میگوید: زنهای بهشتی چشمهای مشکی دارند، من چکار کنم که چشم زاغ دوست دارم، مثل اینکه حالا در بهشت است و میخواهد انتخاب کند من هم به ایشان گفتم درست است ولی آیهای هم داریم که:
«لَهُمْ فیها ما یَشاؤُنَ»: هر چه بخواهند برای آنها هست.
و در آیه دیگر: «وَ فیها ما تَشْتَهیهِ الْأَنْفُسُ» زخرف/۷۱ هر چه انسان اشتها داشته باشد در اختیارش قرار میدهند.
نکته: اینکه میگویند باغهای بهشت و درختان بهم پیوسته برای اعراب عربستان و آب و هوای خشک و بی آب و علف تازگی و جاذبه و جلوه دارد اما برای بعضی از کشورهای اروپایی که آنهمه سر سبز است جاذبه ندارد و حتی به دنبال آفتاب هم میگردند.
جواب: اینکه از خصوصیات بهشت میگوید به معنای مشت نمونه خروار است(مثل اینکه میگوییم قدم به چشم، قدم که توی چشم نمیرود، چشم داخل است و پاروی صورت و پیشانی و ابرو قرار میگیرد والا پای شما توی چشم من نمیرود،) اینکه ما میگوییم یک نمونه است، سلیقهها مختلف است یکی را به مجلسی دعوت میکنیم و میگوییم در آن مجلس بوعلی سینا و مقام معظم رهبری، و امام خمینی ره هم هستند، و یک وقت طرف شکمو است میگوییم صبحانه و آبگوشت کله، چون ما مادی هستیم خداوند هم با کد شکم با ما میگوید)
البته بعد از اینکه میفرماید: «وَ حُورٌ عینٌ کَأَمْثالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَکْنُونِ» واقعه/۲۳-۲۲، «وَ کَواعِبَ أَتْراباً» نبأ/۳۳، «وَ لَحْمِ طَیْرٍ مِمَّا یَشْتَهُونَ» واقعه/۲۱، گوشتهای پرنده، عسل مصفی، بعد از همه اینها میفرماید: «وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَکْبَر» توبه/۷۲ رضایت خداوند مهمتر و بهتر است.
مثل یک خودنویس که خودش شاید چند صد تومان بیشتر ارزش نداشته باشد ولی اگر گفتیم این را رئیس جمهور و رهبری داده، عنوان ارزش دارد.
گاهی لوح با امضا یک نفر از سکهای که به آن چسبانیدهاند بیشتر برای انسان ارزش دارد و مثل بچهای که روزهای اول، با بیسگویت و شکلات و … به مدرسه میفرستند تا بعد که شیرینی و ارزش علم را دانست علاقه بیشتری پیدا میکند.
«کَذلِکَ یَجْزِی اللَّهُ الْمُتَّقینَ» (نحل/۳۱) اینچنین خداوند متقین را پاداش میدهد، و «متقین» کسانی هستند که پروا دارند و به موقع گناه تن به گناه نمیدهد و این نگاه و این امضاء و این ماشین، این میهمانی حرام است انجام نمیدهم.
مثل کسی که پاهایش را از آزادی محروم کرده و کفش میپوشد در عوض سالم میماند، هر محدودیتی زشت نیست، ما گاهی از بعضی کلمات بی مورد استفاده میکنیم، مثلاً توسعه خوب است، سیاسی، اقتصادی، ولی نه به آن مقدار که هر حرفی بزنی و آبروی افراد را بریزی، بالاخره حیایی و حریمی برای افراد باید باشد.
(می آمدند پشت دیوار میگفتند «محمد» بی ادبی نکنید او که برادر شما نیست، «یا أَیُّهَا الرَّسُول» و «یا أَیُّهَا النَّبِیُّ» بگویید اینکه آدم عادی که نیست مثلاً دیدم در روزنامه نوشته فلان فلانی، ریش او سفید است سالها زندان بوده و شکنجه شده، نماینده امام(خمینی ره) پیرمرد و ملا است حتی آقا هم نمیگوید فلانی، فلانی، این بی ادبی است.
خداوند رحمت کند مرحوم شهید بهشتی را در یکی از کشورهای اروپایی با جمعی راه میرفتند از کنار قبرستان کفار عبور میکردند سگی را در قبرستان دیدند و در آن قبرستان، قبر یکی از بزرگان آنها بود یکی گفت این سگ میرود سر قبر فلانی فاتحه بخواند، ایشان فرمودند گرچه او کافر است، ولی ما اجازه نداریم حتی نسبت به یک انسان کافر بی ادبی کنیم، ادب یک ارزش است خداوند میفرماید: به بت پرستها فحش ندهید چون آنها هم به خدای شما ناسزا میگویند.
آقا این حرفها قدیمی است هر ارتجاعی که بد نیست، چون تمام مریضانی که میروند دکتر میخواهند مرتجع شوند، در برگشتی بد و هر رشدی نیکو نیست چون سرطانی هم رشد میکند.
نگویید صنف دانشجو چون ما دانشجو داریم که خبری نیست و یا غیر دانشجویی که خوب میفهمد آخوند داریم گل گل است و یکی داریم علیه السلام نیست، همینطور بازاریها، آخوندها و دانشجوها و زنها خوبند یا بد ما زن داریم که از مردها عقلش بیشتر کشش دارد و لذا درباره مشورت با زن داریم: با زنی مشورت کنید که: «جربت عقولهن»: عقل او را تجربه کنید و بعد با او مشورت کنید، ما میگوییم امیرالمومنین علیه السلام فرموده: با زن مشورت نکنید، البته حضرت این جمله را هم فرموده که:
آنجا که عقل آنها را تجربه کردهاید با آنها مشورت کنید و اگر تجربه کردهای که از روی هوا و هوس نظر میدهد مشورت نکنید.
البته بقیه مردم هم همینطور است) ملاک نژاد و زبان و شغل نیست «کَذلِکَ» یعنی: این نسخه قابل فتوکپی است هر کس باشد که از «متقین» است، سعی کنیم در جامعه تقوا را زنده کنیم.
خداوند رحمت کند شهید آیت الله مدنی را که ما در نجف از شاگردان و مریدان ایشان بودیم، میفرمود:
روزی در بازار نجف میرفتم و جلو من دو پسر از فرزندان آیت الله حکیم میرفتند و البته نمیدانستند که من پشت سر آنها هستم، یکی از آنها از دیگری سؤال کرد و جواب گرفت بعد گفت راست میگویی؟ در جواب شنید مگر بناست دروغ هم بگوییم مگر یادت نیست چند شب قبل آقا(آیت الله حکیم پدر آنها) فرمود سعی کنید از جوانی دروغ نگویید.
ایشان(آیت الله مدنی) فرمود: من از این برخورد فهمیدم که آیت الله حکیم ره چند شب قبل فرزندانش را نصیحت میکرده که سعی کنید از جوانی دروغ نگویید و عادل باشید «کَذلِکَ یَجْزِی اللَّهُ الْمُتَّقینَ» (نحل/۳۱)
قاری: «الَّذینَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِکَهُ طَیِّبینَ یَقُولُونَ سَلامٌ عَلَیْکُمْ ادْخُلُوا الْجَنَّهَ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ» (نحل/۳۲).
در آیات قبل طریقه جان گرفتن ملائکه از افراد غیر مومن را فرمود که از هول درست جواب نمیدهند دروغ میگویند، و دروغ هم جزء ذات آنها شده، ولی در این آیه طریقه جان دادن افراد نیکوکار را فرموده.
حدیث: مؤمن به هنگام مرگ مثل گلی را که بو میکند جان میدهد.
انواع جان دادن
الف: خوبانی که خوب میمیرند
ب: خوبانی که بد میمیرند
ج: بدهایی که خوب میمیرند
د: بدهایی که بد میمیرند
برای این چهار نوع جان دادن هم حدیث داریم.
اما دسته اول سزای خوبی آنهاست. فرمودهاند: مومن به هنگام مرگ مثل کسی است که لباس کثیفش را بیرون آورده و لباس تمیز میپوشد و مثل اینکه از خانه خرابه به خانه خوب و آباد میرود و مثل اینکه از پلی عبور میکند. امام حسین علیه السلام فرمود: مرگ برای مؤمن مثل گردنبند در سینه عروس است
یعنی زیباست و مرحله عوض میکند مثل بچهای که از شکم مادر بیرون میآید و از دنیا هم میرود برزخ و از آنجا به قیامت. مرحلهای است از زندگی.
اما دسته دوم: که بد جان میدهند.
افرادی هستند که تخلفات و گناهانی جزئی دارند خداوند میخواهد به عوض قیامت اینجا آنها را گوشمالی داده و تسویه حساب کند با آنها و آنها پاک میشود.
اما دسته سوم:
گرچه انسانهای بدی هستند ولی در عمر یکسری کارهای خوب و پسندیدهای را انجام دادهاند و خداوند مزدشان را اینجا میدهد تا در آنجا دیگر حسابشان یکسره باشد.
اما دسته چهارم:
سزا و جزای اعمال خودشان است، مثل حرمله که با تیر گلوی علی اصغر امام حسین علیه السلام را پاره کرد به موقع دستگیری فرار کرد به مستراح خانه همسایه زیر یک سبد پناه برد که او را دستگیر و تکه تکه کرده و سوزاندند، یعنی هم جهنم و عذاب آخرت به جای خود و هم در دنیا بد جان داده و میمیرد، «خِزْیٌ فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَهِ» خواری و ذلت در دنیا و آخرت.
مثل(منافقینی که در عملیات مرصاد ذغال شدند، هم چند سال از خانه و پدر و مادر به دور و هم به روی امت اسلامی اسلحه کشیدند و شهید کردن امثال آیت الله بهشتی و رجایی، بعد هم در بیابانها ذغال شدن، خیلی حساب و کتاب خدا دقیق است.
(طلبهای از تبلیغ برگشته و در حرم مطهر حضرت معصومه علیها سلام الله برخورد میکند به یکی از دوستان طلبه دیگرش از احوالات او میپرسد میگوید خیر ما امسال تنوانستیم به تبلیغ برویم بلکه داری گرفتاریها و مشکلات و مریضی خانواده شد و قرضهایی هم برایمان مانده. گفت پیش خود گفتم من هم سالم هستم و مریضی ندارم و هم رفتهام تبلیغ و پول به من دادهاند من پول تبلیغ را به این دوست گرفتارم بدهم، با اصرار پول را داده و در مسیر خانه به منزل آیت الله العظمی بهاء الدین که از هم دورههای امام(خمینی ره) بود رفتم که در قم اخیراً کنگرهای درباره ایشان برگزار کردند در قم، رفتم برای دیدن ایشان، وقتی مرا دید گفت کاری که در حرم کردی کار خوبی بوده اولیاء خدا خبرهایی دارند، معاون وزیر امور خارجه به من گفت:
ما در سال که امام(خمینی ره) آن پیام معروف را برای حجاج دادند که درگیری شد و عدهای در مکه کشته شدند(به دست عمال دست نشانده آمریکایی آل سعود) گفتیم به ایشان که این پیام ربطی به حج ندارد دوم ذی الحجه ایشان پیام داد و ششم ذی الحجه آن اتفاق افتاد نوشتند: «وَ مَنْ یَخْرُجْ مِنْ بَیْتِهِ مُهاجِراً إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ یُدْرِکْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَ کانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحیماً» نساء/۱۰۰ کسانیکه از منزل و وطن هجرت کرده و در آن منطقه از دنیا میروند، اجر آنها با خداست.
اینها رفتهاند حج و برگردند نه هجرت و مردن، مناسبت ندارد(مثل اینکه کسی بیاید در عروسی بگوید فاتحه(خنده حضار) حضرت امام ره فرموده بود این آیه باشد و بعد آن اتفاقات افتاد و معلوم شد که چقدر مناسبت هم داشته، ما نمیدانیم.
«الَّذینَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِکَهُ» چند جمله درباره «ملائکه»:
الف: کارگزاران هستیاند: «فَالْمُدَبِّراتِ أَمْراً» نازعات/۵ فرشتگانی که تدبیر امور به دست آنهاست
ب: ثبت کننده اعمال: «وَ إِنَّ عَلَیْکُمْ لَحافِظینَ کِراماً کاتِبینَ» انفطار/۱۱-۱۰.
فرشتگان حافظ بر شما و عزیزانی که اعمال شما را مینویسند.
ج: حفظ کننده هستند: «لَهُ مُعَقِّباتٌ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ یَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللَّه» رعد/۱۱. فرشتگانی که شماها را حفظ میکنند.
مثل بچهای که در موقع خواب بودن مادر دست به چه کارهایی میتواند بزند ولی محفوظ میماند تا بزرگ میشود.
د: امدادگران در جبهه هستند: «إِذْ جاءَتْکُمْ جُنُودٌ فَأَرْسَلْنا عَلَیْهِمْ ریحاً وَ جُنُوداً لَمْ تَرَوْها» احزاب/۹ برای شما از فرشتگان لشگرانی را فرستادم که شما آنها را نمیبینید و آنها دستهای غیبی هستند.
ه: دعا میکنند: «یَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِی الْأَرْضِ» شورى/۵ فرشتگانی که برای انسانها روی زمین طلب مغفرت میکنند.
امام سجاد علیه السلام در دعای مقدمه صحیفه سجادیه بر اقسام و اصناف فرشتگان سلام میدهد: سلام بر فرشتگانی که…
۱۹ صنف را نام میبرد که بعضی مامور باران و بعضی مامور آسمانها و عرش خدا و جهنم فرشته دارد:
«عَلَیْها تِسْعَهَ عَشَرَ» مدثر/۳۰ جهنم ۱۹ فرشته و مامور دارد. چرا ۱۹ میگفت ۲۰ قرآن میفرماید: مخصوصاً گفتیم ۱۹ تا ببینیم فضول کیست؟ «وَ ما جَعَلْنا عِدَّتَهُمْ إِلاَّ فِتْنَهً لِلَّذینَ کَفَرُوا» (مدثر/۳۱)
یک نفر راه میرفت مرتب میگفت ۱۶، ۱۶، ۱۶ … یکی از راه رسید گفت چرا میگویی ۱۶ گفت ۱۷، پرسید چرا گفتی ۱۷، گفت فضولها را میشمردم دیدم یکی هم شما هستی. «عَلَیْها تِسْعَهَ عَشَرَ» نمیدانیم
فرشتگانی مامور قهر الهی هستند مثلاً داریم: «إِنَّ الَّذینَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَیْهِمُ الْمَلائِکَهُ أَلاَّ تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّهِ الَّتی کُنْتُمْ تُوعَدُونَ» فصلت/۳۰ آنها که گفتند خدا و ایستادگی کردند بر آنها فرشتگانی نازل میشود.
البته اینکه فرشته نازل میشود نه به معنای این است که به آنها وحی میشود.
«إِنَّ رُسُلَنا یَکْتُبُونَ ما تَمْکُرُونَ» یونس/۲۱ فرشتهها حتی مکر و حیلهها و کلکهایی که به مغز شما خطور میکند مینویسند.
عدهای دائماً در سجده و یا در رکوع و یا واسطه فیض الهی برای انسان هستند و عدهای هم مسئول قبض روح که سه رقم آیه برای این موضوع داریم:
الف: «اللَّهُ یَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حینَ مَوْتِها» زمر/۴۲ خود خدا جان میگیرد.
ب: «ملک الموت» جان میگیرد «یَتَوَفَّاکُمْ مَلَکُ الْمَوْتِ الَّذی وُکِّلَ بِکُمْ» سجده/۱۱ یعنی عزرائیل
ج: فرشتگان مامور ««تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِکَهُ» نحل/۳۲.
فرشتگان جان را گرفته تحویل «ملک الموت» و او هم تحویل خداوند میدهد، یعنی سلسله مراتب دارد
(مثل پرواز یک هلیکوپتر فرمانده کل قوا امضاء میکند از آنجا به ستاد مشترک از آنجا به نیروی هوایی و … یکسری اینطوری است)
شاید هم معنایش این باشد که:
الف: یکسری را خداوند جان میگیرد مثل اولیاء
ب: یکسری را ملک الموت درجه دوم ها
ج: یکسری را فرشتگان درجه بعدی ها
(یک وقتی ما با مقام رهبری که رئیس جمهور بود رفتیم مسافرت در فرودگاه ۲۱ توپ زدند من هم دفعه اولم بود گفتم چی شد کاشانی بود و شجاع(خنده حضار) گفتند قانون و قاعده شخصیتهاست که به احترام او چنین کنند، گفتیم اگر رئیس مجلس، یا نخست وزیر و یا … چند تا گفتند گفتم من تنها بیایم گفتند یک تیرکمان(خنده حضار) چون سلسله مراتب دارد شاید هم معنایش این باشد نسبت به بعضی افراد و اولیاء خدا) چون در قرآن کریم داریم فرشتگان در یک مرتبه نیستند: «مُطاعٍ ثَمَّ أَمینٍ» تکویر/۲۱ بعضی از فرشتگان از دیگران مقامشان بالاتر است معصیت نمیکنند، مطیع هستند، شهوت ندارند و دائماً در حال عبادت هستند. بعد میفرماید: «یَقُولُونَ سَلامٌ عَلَیْکُمْ» (نحل/۳۲) ۶ مرتبه در قرآن «سَلامٌ عَلَیْکُمْ» داریم، نمی دانم اشکال داشت البته این فضولیها به من نرسیده من به عنوان معلم قرآن حق دارم بگویم اگر ما باید یک ادب بین المللی داشته باشیم ادب بدهیم ولی بگوییم «سَلامٌ عَلَیْکُمْ» می گویند: «أَعْلَمُ النَّاسِ مَنْ جَمَعَ عِلْمَ النَّاسِ إِلَى عِلْمِهِ»(منلایحضرهالفقیه، ج۴، ص۳۹۴).
یعنی طب قدیم را بلد باشیم طب جدید را هم اضافه کنیم، معماریهای قدیم مثل گنبد و بارگاهها را بلد باشیم این برجهای جدید را هم یاد بگیریم، خیاطی قدیم، قبا را بلد باشیم خیاطی جدید را هم کت و شلوار یاد بگیریم، اش رشته را بلد باشیم، بستنی و کیک را هم یاد بگیریم.
یعنی به آنچه بلد هستیم اضافه کنیم نه آنچه میدانیم یادمان برود ما ۶ آیه داریم «سَلامٌ عَلَیْکُمْ» منتهی برای قوانین بین الملل هم میگذاریم بالا ولی ادب دادن به این معنا نیست که ۶ آیه را فراموش کنیم، «سَلامٌ عَلَیْکُمْ»، من نمیدانم چه اشکالی دارد ۶ آیه داریم) فرشتگان میگویند، «سَلامٌ عَلَیْکُمْ»
«ادْخُلُوا الْجَنَّهَ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ» داخل بهشت شود به خاطر اعمالتان
یعنی بهشت رفتن عمل میخواهد و نمیشود گفت امید به خدا، مثل کسی که برای خرید میرود بازار، پول داری؟ خیر، امید به خدا(خنده حضار)، شما حتی اگر نسیه میخواهی یک صد هزار تومان باید داشته باشی تا ۱۵۰ هزار تومان خرید کرده بگویی ۵۰ هزار تومان نسیه یک نمره ۸ بیاور تا یکی دو نمره ارفاق کنند بگویند قبول، یک نفسی داشته باشد دو تا آمپول هم بزنند تا راه بیافتد، مرده که با آمپول راه نمیافتد(خنده حضار)نمرهاش صفر است به انداره درب قوری این را نمیشود ارفاق کرد(خنده حضار) به انسانهایی میگویی نماز خواندهای، نه، روزه خوردهای، فحش دادهای، بله، هیچ عمل درستی ندارد فردی به دیگری نصیحت میکرد که مال مردم را میخوری بخور، دزدی میکنی، بکن، فحش میدهی بده، ربا میگیری بگیر، نماز نمیخواهی نخوان، روزه میخوری بخور، اما مسلمان باش، چی چی آخه پس چی، پس چی چی باشد.
بعضیها فقط مسلمان هستند، این حجابی است که حضرت زهرا(سلام الله علیها) دوست دارد(از کارهای خوب دولت جمهوری اسلامی این بود که شهادت حضرت زهرا(سلام الله علیها) را تعطیل رسمی اعلام کردند، یکی از مراجع قم به ریاست محترم جمهوری فرموده بود حتی اگر میخواهید از تعطیلات امیرالمؤمنین علی علیه السلام کم کنید ولی شهادت حضرت زهرا(سلام الله علیها) را اضافه کنید چون خود علی علیه السلام به اینکار علاقه دارد چون حضرت در راه امامت و ولایت علی علیه السلام شهید شد از تولد ۱۳ رجب علی علیه السلام را هم اگر کم میکنید این تعطیلی را اضافه کنید و این از کارهای خوب بود. هدیه حضرت زهرا سلام الله علیها این بود که روز تولد ایشان امام(خمینی ره) به دنیا آمد که امسال را سال امام گذاشتند.
و مثلاً روز تولد پیامبر(صل الله علیه و آله وسلم) امام صادق(علیه السلام) متولد میشود و روز تولد حضرت زهرا(سلام الله علیها) امام(خمینی ره) متولد میشود تصادفی نیست.«سَلامٌ عَلَیْکُمْ ادْخُلُوا الْجَنَّهَ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ» به خاطر عملتان، عمل)
قاری: «هَلْ یَنْظُرُونَ إِلاَّ أَنْ تَأْتِیَهُمُ الْمَلائِکَهُ أَوْ یَأْتِیَ أَمْرُ رَبِّکَ کَذلِکَ فَعَلَ الَّذینَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَ لکِنْ کانُوا أَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ» نحل/۳۳.
مشابه این آیه هم در سوره بقره آیه ۲۱۰ و هم در سوره انعام ۱۵۸ و در این سوره نحل آیه ۳۳ به یک مضمون.
چرا این کفار متنبه نمیشوند و صبر میکنند تا ملائکه، (جبرئیل بیاید یقه آنها را بگیرد) میخواهند وقتی به بن بست رسیدند مثل فرعون وقتی دید غرق میشود گفت «آمنا» ایمان آوردم
«هَلْ یَنْظُرُونَ إِلاَّ أَنْ تَأْتِیَهُمُ الْمَلائِکَهُ» چرا مستکبرین تا فرصت دارند متذکر نمیشوند، انتظار فرشتگان قبض روح را دارند. بعد میفرماید: «کَذلِکَ فَعَلَ الَّذینَ مِنْ قَبْلِهِمْ» در طول تاریخ خط استکبار اینچنین بوده که به موعظهها گوش نمیداده اند.
«وَ ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ»: خداوند به آنها ظلم نکرده بلکه خودشان به خود ظلم کرده اند.
هر کس کیفر میبیند نتیجه اعمال خودش میباشد، قرآن میفرماید: «وَ ما أَصابَکَ مِنْ سَیِّئَهٍ فَمِنْ نَفْسِکَ» نساء/۷۹ اگر مصیبتی دید از جانب خودت میباشد.
در دنیا هم چنین است، اگر به تلخی رسیدی ببین چکار کردهای؟ چوب لای چرخ چه کسی گذاشتی؟ که چوب لای چرخ تو گذاشتند، (به خانم چه کسی خیانت کردی که به خانمت خیانت میکنند فردی آمد خدمت حضرت(علیه السلام) دوست دارم به دختر مردم نگاه کنم و خواهر مردم،
فرمود: آیا دوست داری به دختر و خواهر خودت بد نگاه کنند. گفت: نه، فرمود: او هم خواهر دیگری است. اگر کسی به ناموس مردم خیانت کند به ناموسش خیانت میکنند. و اگر کسی خیر برساند، خیر میبیند، «وَ لکِنْ کانُوا أَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ» حتی دو تا پیامبر موسی و خضر گاهی آمدند توی روستا دیوار خرابی را بنایی و صاف کرده، مفت و مجانی موسی علیه السلام به خضر علیه السلام گفت: چرا مفت و مجانی، گفت: زیر این دیوار گنجی است از یک انسان خوب و صالحی که مرده اگر نسازیم مردم میبینند و میدزدند، این دیوار را تعمیر کرده تا بچههای یتیم بزرگ شده خودشان از این گنج استفاده کنند یعنی دو تا پیامبر کارگری و عملگی مفت و گنج یک نفر را حفظ برای نسلش، بناست نسل شما خیر ببیند و گرچه دو پیامبر کارگری مفت بکند چرا، برای اینکه شما آدم خوبی باشی، اگر آدم خوبی بود افراد حتی انبیاء کار میکنند که بچه هایت از شما خیر ببینند، اگر آدم خوبی نبودی، در دستت خیر نمیبینی، گنج زیر خاک توسط انبیاء بنایی میشود و یک نفر جنس در دستش خیر نمیبیند مثل اینکه وقت تمام شد یک آیه دیگر بخوانید.)
قاری: «فَأَصابَهُمْ سَیِّئاتُ ما عَمِلُوا وَ حاقَ بِهِمْ ما کانُوا بِهِ یَسْتَهْزِؤُنَ» نحل/۳۴.
بدی عملکردشان دامنشان را گرفت، (سربسرشان گذاشتند سر به سرت میگذارند) و آنچه مسخره میکردند به آنها رسید، و از آن چیزی که فرار میکردند به آن رسیدند و به آن گرفتار شدند، دنیا خانه مکافات است
از مکافات عمل غافل مشو گندم از گندم بروید جو ز جو
می فرماید: «فَلَمَّا زاغُوا أَزاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ» صف/۵، «إِنْ أَحْسَنْتُمْ أَحْسَنْتُمْ لِأَنْفُسِکُمْ» اسراء/۷. خوب کردی خوبی میبینی و بد کردی بدی میبینی، ممکن است بگویی خوبی کردم ولی خوبی ندیدم مثل شهید جانش را میدهد ولی نیست که خوبی ببیند، نسلش خوبی خواهد دید، جزای کسی گم نمیشود.
حضرت لقمان علیه السلام به پسرش فرمود: اگر ذرهای خوبی(یا بدی) در عمق آسمانها و یا در دل صخرهها باشد حساب داردو میفرماید: «یا بُنَیَّ إِنَّها إِنْ تَکُ مِثْقالَ حَبَّهٍ مِنْ خَرْدَلٍ فَتَکُنْ فی صَخْرَهٍ أَوْ فِی السَّماواتِ أَوْ فِی الْأَرْضِ یَأْتِ بِهَا اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ لَطیفٌ خَبیرٌ» لقمان/۱۶.
«فَمَنْ یَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّهٍ خَیْراً یَرَهُ» زلزال/۷. فکر نکنیم که ما جان کندیم کسی ندید و زحمت کشیدیم کسی قدردانی نکرد، در امتیازات سهم ما را مراعات نکردند، در مسائل رفاهی به ما نگفتند و فلانی به فلانی درجه و ما …
حسابهای هستی همهاش زیر نظر و خداوند «جبار» جبران میکند، گاهی هم موقت ممکن است عوارضی پیشاید بعد برطرف میشود.
حضرت ابراهیم علیه السلام کعبه میسازد بعد بتخانه میشود و بعد علی علیه السلام میآید و بتها را میشکند و باز محل طواف میشود و نیت خوب و خیر در کار میماند، گرچه امروز نفهمند بعد معلوم میشود.
علی علیه السلام میفرماید: کاری که حق است انجام بده و هیچ منتظر قدردانی مردم نباش میگوید کسی به ما نگفته و ما ماموریت نداریم، فعلاً این مشکل هست حل کن، کسی قدردانی و تشکر نکرد و اضافه کار ندادند. کسانی را خداوند هدایت کرده که جبران کرده و قدردانی کنند.
(بگذار امام حسین علیه السلام زیر صم اسبها برود پیدا خواهد شد گروههای که گنبد او را طلا کنند)
خدایا به حق محمد آل او هر چه به عمر ما اضافه میکنی به ایمان، عمل و عقل، اخلاص و عمق و برکات کار ما بیفزا.
خدایا قطب عالم هستی، روح جهان، هستی هستی، حضرت مهدی، قلبش را از ما راضی ما را از یارانش، و رهبر و دولت و ملت ما را در پناه او حفظ و ظهورش را نزدیک بفرما.
خداوندا: توطئهها خنثی، توطئه گران نابود بفرما.
«والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته»