حرمت شکنی

متن برنامه ی درس هایی از قرآن کریم حجت الاسلام قرائتی؛ تاریخ پخش   ::  ۱۳۷۸/۴/۲۴

بسم الله الرحمن الرحیم

الهی انطقنی بالهدی و الهمنی التقوی
به مناسبت مسائل و حوادثی که اخیرا در تهران پیش آمد و همه مردم ایران در جریان قرار گرفتند من فکر کردم یک بحث قرآنی داشته باشم بالاخره ما مسلمانیم سر سفره وحی بنشینیم و در پرتو قرآن مسائلی را مطرح کنم.
احترام مقدسات و وجود خط قرمز و حرمت شکنی.
البته دانشگاه و حوزه هم از مقدسات است که نباید حریم آن شکسته شود.
•خط قرمز یک جایی باید ایستاد و حیا کرد و احترام کرد
الف: حرمت خداوند متعال
ب: حرمت رسول خدا(ص)
ج: حرمت امامان معصوم(ع)
د: حرمت علما و مراجع و رهبری
ه: حرمت مراکز علمی و عبادی
و: برخورد با حرمت شکن
بحث امروز را اگر عنایت بفرمایید شاید ۵۰ آیه و حدیث باشد چون من مقام مسئولی نیستم که پیام تبریک و تسلیتی بدهم، من معلم قرآن هستم و از قرآن می‌گویم.
به قول مقام معظم رهبری(زید عزه) این دلارهایی که آمریکا(بر علیه جمهوری اسلامی) تصویب کرده یک جایی باید خرج یک طراحی شود.
البته بعضی چیزها مقدس نیست مثلا من یک طلبه هستم یک انسان، یک انسان است، البته انسان هم حریم دارد، روی قبر مرده‌اش نمی‌شود آب دهان انداخت، گرچه ۲۰ سال قبل مرده چنین جسارتی حق نداری بکنی، چون توهین به آن مسلمان است.
میفرمایند: اگر مسلمانی مرد تا ۳۰ سال حق نداری قبر او را بشکافی، چون اینکار توهین به مقام اوست.
یک انسان احترام دارد، عالم باشد بیشتر، سید باشد بیشتر، مجتهد باشد بیشتر، رهبر بیشتر، مرجع بیشتر، نایب امام زمان(عج) باشد بیشتر، تمام تلاش دشمن و کفار این بود که قداست دشمن را بشکنند از خداوند شروع کنیم
-حرمت خدا:
آیه نازل شد: «مَنْ ذَا الَّذی یُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً» بقره/۲۴۵ به خداوند قرض بدهید. عده‌ای گفتند: «إِنَّ اللَّهَ فَقیرٌ وَ نَحْنُ أَغْنِیاءُ» آل عمران/۱۸۱ خدا گداست و ما بی نیاز هستیم چون خدا گفته قرض بدهید.
اینکه خداوند می‌فرماید قرض بدهید مثل پدری است که به فرزندش می‌گوید دستت را به من بده حال فرزند بگوید پدرم گدا و فقیر است،
نه بلکه اینکه پدر می‌گوید یعنی دستت را به من بده که نیفتی برای حفظ خودت. مورد دیگر گفتند: «یَدُ اللَّهِ مَغْلُولَهٌ» مائده/۶۴  یعنی دست خدا بسته است و کاری نمی‌تواند بکند.
قرآن می‌فرماید: «غُلَّتْ أَیْدیهِمْ» مائده/۶۴  یعنی دست خودشان بسته است. «بَلْ یَداهُ مَبْسُوطَتانِ» مائده/۶۴ یعنی دست خدا باز است. گاهی به قرآن اهانت می‌کنند. قرآن می‌فرماید: «وَ لا تَسُبُّوا الَّذینَ یَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ» انعام/۱۰۸ یعنی به بت پرستان توهین نکنید البته بزرگان ما از این فحشا و دشنامها شنیده‌اند، کلامی که مقام معظم رهبری فرمود، من خودم در جوانی هایم در سال ۴۲ از امام خمینی(ره) شنیده‌ام، فرمودند اگر عکس مرا هم پاره کردند حساسیت نشان ندهید، چون میخواهند فتنه‌ای درست کنند، تازه اول کار هم بود بعد از این راهپیمایی باید دید اینها که عکس پاره کرده‌اند مغرض، بی غرض، گول خورده، یا توطئه گر بوده‌اند اینها کدش فرق می‌کند. اگر کسی گول خورده خلاص، خلبانانی که در کودتای نوژه شرکت کرده بودند، به یقین گول خورده بودند، ولی بعضی‌ها هم با قرارداد با آمریکا می‌خواستند کودتا کنند.
یک چیز خوشمزه‌ای می‌خواهم بگویم به شرطی که زیادی گوش بدهید تا حرام نشود خیلی قشنگ است. یکی از اطرافیان امام صادق(ع) مامور شد گوسفندی بخرد رفت گوسفندی خرید مثلا ۳۰ هزار تومان در بین راه فروخت به ۶۰ هزار تومان دوباره به میدان رفت گوسفندی خرید به ۳۰ هزار تومان آمد و داستان را برای امام صادق(ع) نقل کرد امام(ع) فرمود: «بَارَکَ اللَّهُ لَکَ فِی صَفْقَهِ یَمِینِک»(عوالی‏اللآلی، ج‏۳، ص‏۲۰۵)
خداوند برکت بدهد به این نوع معامله‌ای که کرده‌ای، ما در فارسی هم می‌گوییم «باریک الله»
یکی دیگر از همراهان حضرت(ع) با مثلا ۵۰ هزارتومان مسئول به تجارت و مضاربه شد او هم رفت و با عده‌ای شریک شد و مثلا نخود و لوبیا وارد کردند و چون کمبود این جنس در منطقه بود با همکاران و شریکانش قرار گذاشتند برای اینکه سود بیشتری ببرند و مردم محتاج بوده و حاضر به خرید می‌شوند بالاخره با ۵۰ هزار تومان، ۵۰ هزارتومان هم سود کرده و ۱۰۰ هزار تومان خدمت حضرت آورد حضرت وقتی داستان تجارت و کسب اینچنین شنید بسیار ناراحت شد.
سئوال: چرا حضرت(ع) به پول گوسفند خوشحال شده و دعا کرد و به تجارت دوم ناراحت گردید. جواب: گوسفند طبیعی بود ولی نخود و لوبیا توطئه.
اگر یک جریانی با قرارداد قبلی باشد یک حکم و اگر بدون قرارداد باشد یک حکم دارد، ما هیچ موقع توجیه نمی‌کنیم که در جمهوری اسلامی همه آدمها و همه مسئولین عادل هستند.
سه جمله:
الف: توجیه حماقت است- اگر عیبی هست ما دلیل ندارد توجیه کنیم
ب: تضعیف جنایت است همانطور که اگر عیبی هست نباید تضعیف کنیم
ج: تکمیل رسالت است. وظیفه است بار را تکمیل و به هدف برسانیم.
پس می‌فرماید: به بت پرستها فحش و ناسزا نگویید. چرا؟ «فَیَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً» انعام/۱۰۸ چون آنها هم از روی عداوت و دشمنی به خداوند ناسزا می‌گویند پس یعنی حتی به مقدسات کفار هم ناسزا نگویید.
عده‌ای هوچی گری می‌کنند و طعن می‌زنند و گناه این کار خیلی سخت است، می‌فرماید: «وَ إِنْ نَکَثُوا أَیْمانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَ طَعَنُوا فی‏ دینِکُمْ فَقاتِلُوا أَئِمَّهَ الْکُفْرِ إِنَّهُمْ لا أَیْمانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ یَنْتَهُونَ» توبه/۱۲ آنها که درباره دین شما طعن زده و هوچی گری می‌کنند.
از امیرالمومنین(ع) سوال کردند که: چرا در جنگ جمل هرکس فرار می‌کرد می‌فرمودید: کاری به او نداشته باشید، ولی در جنگ صفین فرمودید آنها هم که فرار می‌کنند آنها را دستگیر کنید، با اینکه هردو جنگ علیه شما بودند. حضرت فرمود: چون در جنگ صفین وقتی آنها فرار می‌کردند رهبرشان زنده بود می‌رفتند شارژ شده و دوباره برمی گشتند مثل کپسول خالی که پر می‌شود و برمی گردد در آشپزخانه،(اینجا در تهران شیشه می‌شکند(و آشوب می‌کردند) اسرائیل تشکر می‌کند این به آن چه ربطی دارد). ولی در جنگ جمل چون رهبر نداشتند دیگر تهدیدی نبود، پس گوسفند فروش و نخود فروش، فراری صفین و جمل فرق می‌کند.
ممکن است ناراضی باشد ولی یک ناراضی طبیعی ولی یک ناراضی قراردادی و وصل به آمریکاست حساب اینها با هم فرق می‌کند.
می فرمایند: اگر پدری واجب القتل شد که باید او را کشت فرزندش او را نکشد، چون کشتن پدر قداست و حرمت را می‌شکند.
• امامان و رهبران دینی پدران ما هستند می‌فرماید: (پیامبر(ص) «أَنَا وَ عَلِیٌّ أَبَوَا هَذِهِ الْأُمَّهِ»(عیون‏أخبارالرضا، ج‏۲، ص‏۸۵) من و علی پدران این امت هستیم.
مگر می‌شود انسان به پدرش جسارت کند؟ عقوبت طبیعی دارد.
مردم آمدند خدمت پیامبر، حضرت صالح(ع) حضرت فرمود من که هرچه نصیحت می‌کنم شماها گوش نمی‌دهید بیاییم و حرف آخر را بزنیم، حضرت فرمود شماها یک چیزی از من و من از خدای خود می‌خواهم و من از شماها، قبول کردند.
از حضرت خواستند که از شکم کوه شتری جوان و حامله بیرون آمده و بچه دار شود، حضرت هم عرض کرد: خدای من هستی بدست توست مردم از من چنین خواسته‌اند، شتری آنچنان از کوه بیرون آمده که
حضرت فرمود: «هذِهِ ناقَهُ اللَّهِ» اعراف/۷۳ این شتر، شتر خدا، «وَ لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ» اعراف/۷۳
برای او قصد بد نداشته باشید و با همه شترها فرق می‌کند، و اگر قصد سوئی داشته باشید دوتعبیر در قرآن داریم:
الف: «عَذابٌ أَلیمٌ» بقره/۱۰۴ عذابی دردناک
ب: «عَذابٌ قَریبٌ» هود/۶۴ عذابی فوری است، بعد از سه روز عذاب آمد با اینحال مردم: «فَعَقَرُوها» هود/۶۵ شتر را کشتند و ذبح کردند.
با اینکه یک نفر او را کشت در عین حال صیغه جمع می‌آورد «عَقَرُوا»: کشتند او را، از حضرت(ع) پرسیدند: اگر یکی شتر را کشت پس چرا جمع آمده؟
فرمود: چون دیگران هم راضی شدند و گفتند خوب شد که کشت پس از این آیه معلوم می‌شود که هرکس گناه کند و دیگران هم راضی باشند در آن گناه شریک هستند.
متوکل عباسی به امام هادی(ع) اهانت کرده و خود سواره و حضرت را پیاده به دربار آورد حضرت وقتی به دربار رسید فرمود: متوکل تا سه روز دیگر بیشتر زنده نیست، برای اینکه من از ناقه صالح کمتر نیستم.
بعد از سه روز هم متوکل به درک رفت. مگر می‌شود انسان به پدر اهانت و به مادر سیلی زده و به استاد جسارت کند،
• احترام مسجد
استاد و معلم و مربی و پدر و مادر اینها مقدس هستند، مسجد مقدس است، دستور داریم وقتی خواستی به مسجد وارد شوی کف کفش را نگاه کرده تا کثیف نباشد و اهانت به مسجد نشود و این کار مستحب است.
•احترام بسیج
مگر می‌شود به بسیج اهانت کرد، یک مطلب تازه، :
خداوند نمی‌فرماید به بسیجی قسم، می‌فرماید: «وَ الْعادِیاتِ ضَبْحاً» عادیات/۱. «عادیات»: جمع عادیه: یعنی اسب و «ضبح»: یعنی اح، اح! یعنی قسم به اح، اح اسبی که زیر پای رزمنده و بسیجی است.
بعد می‌فرماید: «فَالْمُورِیاتِ قَدْحاً» عادیات/۲.
«موریات» جمع موریه: یعنی جرقه پای اسب(که نعل آن بر اثر اصابت با سنگها جرقه می‌زند) یعنی: قسم به جرقه‌های صم اسبانی که زیر پای رزمنده و بسیجی است.
پس رزمنده و بسیجی آنقدر اهمیت دارد که خداوند به اح، اح و جرقه پای اسبش قسم یاد می‌کند،
حال می‌شود این بسیج و رزمنده را طعن زده و اهانت کنیم، این مزد آن است که ما هشت سال راحت در خانه خوابیدیم و آنها(در میدانهای رزم و جبهه) تکه تکه شدند، این مزد آنهاست؟ اگر انسان گول خورد عذرخواهی کند،
مقام معظم رهبری(حضرت آیه الله خامنه‌ای زید عزه) فرمود: اگر کسی عکس مرا هم پاره کرد از او می‌گذرم و می‌بخشم.
چه آقای خوبی داریم، چون قرآن می‌گوید اگر کسی نسبت به من چیزی گفت می‌بخشم می‌فرماید: «لا یُؤاخِذُکُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فی‏ أَیْمانِکُمْ» بقره/۲۲۵ اگر از روی ناراحتی و عصبانیت قسم والله، بالله گفتی می‌گذرم نه در صورتیکه باتوجه انسان قسم بخورد و عمل نکند.
• توهین به پیامبر(ص): احترام پیامبر(ص)
در آیه ۵۸ سوره توبه می‌فرماید: «وَ مِنْهُمْ مَنْ یَلْمِزُکَ فِی الصَّدَقاتِ» بعضی از مردم تو را درباره صدقات نیش می‌زنند.
«لُمَزَه»: از: «وَیْلٌ لِکُلِّ هُمَزَهٍ لُمَزَهٍ» همزه/۱ یعنی کسانی که روبرو و پشت سر تو را نیش می‌زنند. خیلی راحت آبرو می‌برند، خداوند بیامرزد چنین نویسندگانی را که البته نمی‌دانم خداوند می‌بخشد یا نه، چون خداوند هر جنایتی را جز مسخره را می‌بخشد می‌فرماید: «إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعینَ مَرَّهً» توبه/۸۰ اگر ۷۰ بار هم برای آنها استغفار کنی من آنها را نمی‌بخشم گناه مسخره آنقدر سنگین است که خداوند می‌فرماید، ‌ای پیامبر اگر ۷۰ بار هم طلب بخشش کنی من آنها را نمی‌بخشم.
درباره زکات به پیامبر(ص) می‌گویند پولها و صدقات معلوم نیست کجا رفته و برای چه چیز خرج می‌شود اما اگر: «فَإِنْ أُعْطُوا مِنْها رَضُوا» توبه/۵۸ اگر پول و پستی به آنها داده شود راضی می‌شوند.
علت اینکه اینها رفته‌اند و دفتر و تشکیلاتی بر علیه آنها باز کرده و تبلیغات
می کنند این است که او را کنار زده‌اند و از گردونه بیرون کرده‌اند، الله اکبر از عقده و کینه.
عالمی بود به نام میرزا خلیل کمره‌ای که در تاریخ مجتهد است می‌فرماید:
آنهایی که برای کشتن امام حسین(ع) در کربلا جمع شدند همانهایی بودند که امیرالمومنین(ع) به علت عدم لیاقت از فرمانداری و استانداری، پست و مقام آنها را عزل کرد و یا به هر دلیلی که امام(ع) معصوم بوده و بدون دلیل کاری نمی‌کند.
آنها رفتند در کوفه دفتر سیاسی بر علیه آن حضرت بپا کرده و تبلیغات زیادی کردند تا مردم حاضر شدند در کربلا شرکت کنند، و لذا ایشان با اسـم و رسم می‌نویسـد که در آن زمان از کوفـه چند نفر از دفـترسیاسی فلان و چند نفر از فلان و فلان به کربلا فرستاده شدند.
و لذا این ورشکستگان سیاسی بودند که در کربلا جمع شدند و به امام حسین(ع) گفتند: یا حسین مقابله ما با تو برای: «بُغْضاً لِاَ بِیکَ» ناراحتی و بغضی که از پدرت داریم می‌خواهیم تلافی کنیم.
و این خیلی خطرناک است که انسان بگوید که اگر از این دیگ‌اش به من نمی‌دهید من سنگ به این دیگ می‌ریزم.
درباره پیامبر(ص) خیلی اهانت و اذیت کردند حتی: «وَ هَمُّوا بِإِخْراجِ الرَّسُولِ» توبه/۱۳ تصمیم گرفتند حضرت را اخراج و تبعید کنند.
در اسلام و قرآن برای ما خط قرمز وجود دارد، تمام مواردی که اسلام می‌فرماید فلان چیز حرام است یعنی خط قرمز است.
به مواردی حق امضاء، استفاده، نگاه کردن، خرید و فروش نداری، پس هرجا و مسئله که خداوند فرموده: نکن، آن خط قرمز است، باید بگویی چشم،
سئوال: اگر کسی به پیامبر(ص) اهانت و جسارت کند چه می‌شود؟
جواب: با هر پست و مقام و سابقه‌ای که باشد تمام اعمال و عباداتش از بین می‌رود می‌آمدند پشت خانه حضرت و ایشان را به اسم(محمد) صدا می‌زدند می‌فرماید:
«یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا لا تَرْفَعُوا أَصْواتَکُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِیِّ وَ لا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ کَجَهْرِ بَعْضِکُمْ لِبَعْضٍ أَنْ تَحْبَطَ أَعْمالُکُمْ وَ أَنْتُمْ لا تَشْعُرُونَ» حجرات/۲.
صداهای خود را برای پیامبر(ص) بلند نکنید و او را مثل اینکه خود همدیگر را صدا می‌زنید نخوانید برادر ورفیق نیست که انیچنین صدا میزنید محمد، رهبر گفت این خیلی بی ادبی است باید گفت مقام معظم رهبری فرمود، انسان به پدرش بگوید: حسین، خیلی فرزند بی ادبی است باید بگوید بابا، به معلوم بگوید: محمود آقا، این استاد است، حیا کنیم بعد می‌فرماید: اگر کسی چنین کند تمام کارهای خیرش از بین می‌رود.
و از آن گذشته: «إِنْ أَحْسَنْتُمْ أَحْسَنْتُمْ لِأَنْفُسِکُمْ» (اسراء/۷)  اگر نیکی کردید به خود کرده‌اید.
انسان بی ادبی کرد بی ادبی خواهد دید، حدیث داریم درباره نماز که میگوید:
«حَفِظْتَنِی حَفِظَکَ اللَّهُ»(کافی، ج‏۳، ص‏۲۶۸) مرا گرامی داشتی خداوند به تو عزت دهد.
و کسانی که با بی توجهی و سهل انگاری با نماز برخورد میکنند می‌گوید: «ضَیَّعْتَنِی ضَیَّعَکَ اللَّهُ»(کافی، ج‏۳، ص‏۲۶۸)  مرا ضایع کردی خداوند تو را در جامعه خراب کند.
مطلب دیگر درباره توهین: روزی که مکه فتح شد حضرت فرمود: همه را می‌بخشم(ولی درباره سه نفر فرمود)، اینها را بکشید چون اینها مرا «هجو» و مسخره می‌کردند، حتی اگر آنها به پرده خانه خدا متوسل شدند بزنید دست آنها را قطع و بعد بکشید. پس تمام کفار را حضرت بخشید ولی آنها که توهین و تحقیر کرده و مقدسات را شکستند نبخشید صلوات و سلام خدا بر امام(خمینی ره)(که درباره یک مصاحبه گر که گفته بود الگوی ما اوشین است و حضرت زهرا(س) برای قدیم بوده) فرمود:
اگر از روی تحقیق و فهم و عمد این حرف را زده سزای او اعدام است.
انسان وقتی نگاه می‌کند در راهپیمائی‌ها تمام کسانی که از خطی و سلیقه‌ای برای حفظ انقلاب ما شرکت کرده‌اند اینها خودی هستند.
در قرآن ملاک خودی و غیرخودی اینچنین آمده: «إِنْ تَمْسَسْکُمْ حَسَنَهٌ تَسُؤْهُمْ وَ إِنْ تُصِبْکُمْ سَیِّئَهٌ یَفْرَحُوا بِها وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا لا یَضُرُّکُمْ کَیْدُهُمْ شَیْئاً»
آل عمران/۱۲۰ اگر به شما ناراحتی و رنج و بدی رسید خوشحال و اگر خوبی و خوشی رسید ناراحت می‌شوند. یعنی: اگر گفتند انقلاب پیروز شد، هرکس خوشحال شود خودی است و یا: اگر گفتند حضرت امام ره مریض است هرکس ناراحت می‌شود خودی است»
چه هم سلیقه ما باشد یا نباشد، نباید نسبت به مسائلی تنگ نظر باشیم، که خودی کسی است که مثل من فکر کند، بلکه باید در اصول هم عقیده باشد. پس اگر به جمهوری اسلامی خیر رسید خوشحال شد خودی و اگر ناراحت شد بیگانه است. هرکجا و خط و روزنامه و حزبی باشد.
• توهین به مقدسات: قرآن می‌گوید: پ
ابرهه پادشاهی بود لشگری فیل سوار آمد تا کعبه را خراب کند چون کعبه مقدس است:
«فَجَعَلَهُمْ کَعَصْفٍ مَأْکُولٍ» فیل/۵، «تَرْمیهِمْ بِحِجارَهٍ مِنْ سِجِّیلٍ» فیل/۴.
فتوای امام(خمینی ره) درباره سلمان رشدی به خاطرتوهین به مقدسات است. سفارش شد: وارد مسجد شدید دو رکعت نماز تحیت بخوانید، و قرآن می‌خواهید بنویسید با مرکب نجس ننویسید و آرم »الله » را با بدن بی وضو لمس نشود.
•زمان مقدس
نجاشی در ماه مبارک رمضان شراب خورد حضرت فرمود ۱۰۰ ضربه شلاق ۸۰ ضربه قانون خوردن شراب است و ۲۰ ضربه برای اینکه حرمت و تقدس ماه رمضان را شکسته، دشمن چه می‌کند و چه می‌خواهد.
حادثه تلخی در دانشگاه اتفاق افتاد از کنار آن چه سوء استفاده‌هایی شد که البته دانشجویان عزیز هم از آن مسائل اعلام و بی زاری کردند، دشمن از ما سستی می‌خواهد، که هرچه دیدیم و شنیدیم عکس العمل نشان ندهیم.
در مقابل خلافها و منکرات و برخوردهای نا صحیح حداقل باید قیافه خشمناک داشته باشیم می‌فرماید: قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع: «أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ ص أَنْ نَلْقَى أَهْلَ الْمَعَاصِی بِوُجُوهٍ مُکْفَهِرَّهٍ»(کافی، ج‏۵، ص‏۵۸)
با صورتها و اخم کرده با منکر برخورد کنید و عبوس کنید اینکه می‌گویند حضرت عباس(ع) یعنی: نسبت به دشمنان عبوس بوده و ژست می‌گرفتند.
اگر بی تفاوت بمانیم می‌شویم مثل بشکه ماکه بشکه نیستیم، ما باید نسبت به ظهور و پیروزی حق شاد و برای خلاف ناراحت شویم، چون ما از طینت امامان معصوم(ع) هستیم که فرمودند: «یَفْرَحُونَ لِفَرَحِنَا وَ یَحْزَنُونَ لِحُزْنِنَا»(کامل‏الزیارات، ص‏۱۰۱) شیعیان ما با خوشحالی و شادی ما شاد و با ناراحتی و خشم ما ناراحت و خشمگین می‌شوند.
حتی نسبت به مردم عادی باید اینچنین باشیم،
حدیث داریم:(در تشییع جنازه نخندید)
می گویند خنده‌ام گرفته برو کنار، باید دقت کنیم این مسائل(اجتماعی و اخلاقی) را، دشمن می‌خواهد: «وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَیُدْهِنُونَ» قلم/۹
دوست دارند شما‌ها سست شوید.
• نکته‌ای از آیه ۱۶ سوره شوری جزء ۲۵ قرآن کریم که می‌فرماید:
جمع کرده و از بین برد.
بعد می‌فرماید: «ثُمَّ لا یُجاوِرُونَکَ فیها إِلاَّ قَلیلاً» احزاب/۶۰ اینها حق ماندن در شهر و همایگی باشما را ندارند. می فرماید: «مَلْعُونینَ أَیْنَما ثُقِفُوا أُخِذُوا وَ قُتِّلُوا تَقْتیلاً» احزاب/۶۱ لعنت شده هستند هرکجا آنها را یافتید دستگیر کنید.
چون آنها با شایعه اضطراب و وحشت ایجاد کرده‌اند، البته باید طبق قانون و هرج و مرج نشود و هرکس قاضی شده و محاکمه کند.
در نظام تشکیلاتی اسلام ما باید با زبان امر به معروف و نهی از منکر کرده و آنها را شناسایی و معرفی کنیم.
محاربی و مفسد فی الارض که برای براندازی و تضعیف نظام آمده، نه گول خورده: «أُخِذُوا وَ قُتِّلُوا تَقْتیلاً» بگیرید و اورا بکشید.
آنتن او آمریکا و اسرائیل را فقط می‌گیرید و حلقومش هم حلقوم استکبار است، مدارا حدی دارد ولی:
ترحم بر پلنگ تیز دندان ستمکاری بود بر گوسفندان
دین ما دین رحمت است، «الرَّحْمنِ»، «الرَّحیم» ولی توطئه قابل بخشش نیست می‌گوید این قانون برای قدیم است می‌فرماید: خیر.
«سُنَّهَ اللَّهِ فِی الَّذینَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ» احزاب/۶۲ در تمام ادیان اینچنین بوده که با آشوبگران »، «وَ الَّذینَ یُحَاجُّونَ فِی اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ما اسْتُجیبَ لَهُ حُجَّتُهُمْ داحِضَهٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ عَلَیْهِمْ غَضَبٌ وَ لَهُمْ عَذابٌ شَدیدٌ» شورى/۱۶ کسانی که محاجه و جر و بحث می‌کنند درباره چیزی که عقل و فطرتها پاسخ مثبت داده‌اند، حجت و حرفهایشان باطل.
است نزد پروردگار و بر آنها خشم و غصب الهی و غذاب دردناک و شدید است » اگر مردم و امت ایران بر اساس عقل و فطرت حکومتی را پذیرفتند، سخنرانی و مقاله و مخالفت با این نظام چه معنایی دارد.
مشرکین چه می‌گویند: (قرآن)
«أَ تَعْلَمُونَ أَنَّ صالِحاً مُرْسَلٌ مِنْ رَبِّهِ» اعراف/۷۵ آیا واقع حضرت صالح(ع) پیامبر است؟
ایجاد شک می‌کنند، با اینکه مردم عقل و فهم و فطرت داشته و چیزی را قبول و یا درست کرده‌اند و باز در سوره احزاب آیه ۶۰ می‌فرماید: «لَئِنْ لَمْ یَنْتَهِ الْمُنافِقُونَ وَ الَّذینَ فی‏ قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَ الْمُرْجِفُونَ فِی الْمَدینَهِ لَنُغْرِیَنَّکَ بِهِمْ ثُمَّ لا یُجاوِرُونَکَ فیها إِلاَّ قَلیلاً» احزاب/۶۰.
اگر منافقان و اوباش و آنها که با حرفها و شعارها دل مردم را می‌لرزاند دست برندارند بر آنها بشورید.
«فی‏ قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ»: در المیزان تفسیر شده به اوباش. «وَ الْمُرْجِفُونَ»: از » رجفه » لرزه و لغزش
تمام ته سیگارهایی که جمع شده بود بواسطه سیل راهپیامیی مردم(مسلمان و انقلابی)(و فتنه انگیزان) باید چنین برخورد شود، بعد می‌فرماید:
«وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّهِ اللَّهِ تَبْدیلاً» احزاب/۶۲ هرگز سنت الهی قابل تغییر و تبدیل نیست، درباره آشوبگران، گول خورده‌ها عفو و توطئه گران به سزای اعمالشان باید برسند. تشکر می‌کنیم از راهپیمایی امت(مسلمان و انقلابی ایران در دفاع از اسلام و رهبری) چون:
الف: با این راهپیمایی دل مسلمانها شاد شد «وَ یَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنینَ» توبه/۱۴.
ب: امریکا و دشمنان تحقیر شدند.
و اسلام و قرآن می‌فرماید: «وَ لا یَطَؤُنَ مَوْطِئاً یَغیظُ الْکُفَّارَ وَ لا یَنالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَیْلاً إِلاَّ کُتِبَ لَهُمْ بِهِ عَمَلٌ صالِحٌ» توبه/۱۲۰
هر حرکت دستجمعی که کفار به سبب آن به غیظ و خشم‌اید برای آنها عمل صالح نوشته می‌شود. توبه و رحم و عفو داریم، خداوند می‌فرماید: یک ساعت قبل از مرگ هم توبه کنید می‌بخشیم.
اما توطئه و بازی با خون شهدا و بر هم زدن امنیت، آن در کشوری که پرچمدار گفتگوی تمدنهاهست، وام القرآن است، و تنها کشوری که روی کرده زمین رهبرش عادل است و کشوری که آمریکا را خوار کرده و اسرائیل می‌گوید: دشمن اصلی من ایران است.
قابل عفو و بخشش نیست.
والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته