عصر انتظار
مجله امان شماره ۱۷ .:::. مقالات
محمد جواد کمار
۱۳ رجب مصادف است با سالروز میلاد مولی الموحدین حضرت امیر المؤمنین علی بن ابیطالب علیه السلام شخصیت بزرگی که در یوم الدعوه سه بار در پاسخ مثبت به درخواست پیامبر برای وزارت، وصایت و خلافت برخاست و در میان حیرت و سکوت همه فامیل پیامبر، از طرف آن حضرت و در میان همان جمع به این امر بزرگ برگزیده شد و به همه فامیل حاضر در جلسه اعلام گردید.
حضرت علی علیه السلام اولین کسی بود که به رسول خدا صلی الله علیه و آله ایمان آورد و تا پایان عمر حضرت، برای لحظه‌ای به خود جرأت مخالفت کردن نداد حتی در صلح حدیبیه در برابر اعتراض مشرکان مکه نسبت به نوشتن این جمله «محمد رسول خدا» با وجود موافقت حضرت مبنی بر پاک کردن لفظ رسول خدا صلی الله علیه و آله، به خود این اجازه را نداد که نام پیامبری را از جلوی اسم ایشان پاک کند و در آخر، خود پیامبر صلی الله علیه و آله اقدام به پاک کردن آن نمود.
از مهمترین ویژگی‌های حضرت علی علیه السلام شرکت گسترده در تمام جنگ‌های پیامبر بود در حالیکه تفاوتی که با بیشتر اصحاب پیامبر داشت این بود که حتی با شکست لشکر اسلام و فرار اکثر یاران پیامبر ـ بخصوص یاران اسم و رسم‌دار ـ باز در کنار پیامبر بود و ایشان را برای لحظه‌ای تنها نگذاشت.
سوم جمادی‌الثانی سالروز شهادت ام الائمه حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها است. شخصیتی که در طول زندگی مشترکش کمترین مخالفت و نافرمانی نسبت به همسر گرامیش نکرد و در لحظات آخر عمر هم از ایشان حلالیت طلبید. حضرت زهرا سلام الله علیها در کنار نقش همسری، نقش مادری را هم به خوبی برای فرزندانش ایفا کرد. مهمترین نقش ایشان را در حمایت از ولایت می توان بر شمرد آن‌جا که عده‌ای برای بیعت اجباری به خانه‌اش یورش بردند باز دست از یاری مولایش بر نداشت و وقتی که همسرش را به زور به مسجد بردند خود را به قبر پدر گرامیش رساند و از ظلم و ستم یاران پدرش شکایت کرد و همین مسئله باعث لرزیدن ستون‌های مسجد شد بطوری که حضرت علی علیه السلام سلمان را مأمور کرد تا همسرش را از نفرین امت منصرف کند. در مدتی که بعد از رحلت پیامبر زنده بودند به در خانه انصار و مهاجر می‌رفتند و آن‌ها را نسبت به حادثه غدیر و جانشینی مولای متقیان بیم و اندرز می‌دادند. تنها جوابی که انصار و مهاجر برای شانه خالی کردن از مسؤولیت تراشیدند این بود که شما دیر آمدید اگر زودتر می‌آمدید ما با شما بیعت می‌کردیم. گریه‌های فراوان این بانو چنان مدینه را دچار ناراحتی کرده بود که همسران انصار و مهاجر نزد فاطمه زهرا سلام الله علیها آمدند و درخواست نمودند که ای فاطمه! یا شبها گریه کن و روزها استراحت یا روزها گریه کن و شبها استراحت.
سرانجام بعد از ۹۵ روز تحمل درد و ناراحتی ناشی از ستم‌ها به امام و مقتدایش، تحمل درد و ناراحتی از فراق پدر گرامیش، دنیای پر از زر و زور را به اهلش واگذار کرد و بعد از اتمام وظایف خود نسبت به مقام عظیم ولایت دار فانی را وداع گفت و در جوار رحمت الهی قرار گرفت. پنهان بودن قبر شریفش بزرگترین دلیل بر مظلومیت خود و همسرش و غصب مقام ولایت است که تا روزی که خداوند بخواهد پنهان خواهد ماند.
روز پانزدهم رجب سالروز رحلت بانوی قهرمان کربلا حضرت زینب کبری سلام الله علیها است. بزرگترین ویژگی در زندگی این بانو همراهی با ولایت است. برادرش را بخاطر امام بودن اطاعت کرد و هیچ‌گاه به خود اجازه نداد که از امامش جدا شود گرچه عده‌ای این کار را ـ چه در مدینه، چه در مسیر رفتن به مکه و چه مسیر رفتن به کربلا و چه در کربلا و چه در روز عاشورا ـ انجام دادند و امامشان را رها کردند. نقش برجسته و سنگین زینب کبری سلام الله علیها در روز عاشورا ـ به خصوص عصر عاشورا ـ و شام غریبان تجلی پیدا کرده است و سخنرانی‌های آتشین در کوفه و در مسیر شام و در کاخ یزید، همگی حکایت از احساس وظیفه کردن و انجام دادن آن به بهترین شکل در برابر امام خود دارد. یاری کردن امامش تا عصر عاشورا ـ که امام حسین علیه السلام و برادرش است ـ و یاری نمودن امام دیگرش از عصر عاشورا تا زمان رحلتش ـ که امام سجاد علیه السلام و برادرزاده‌اش است ـ برای همه مردان و زنان مسلمان الگوی شایسته‌ای را به تصویر می‌کشد.
۱۳ جمادی الثانی مصادف است با رحلت ام البنین سلام الله علیها. ارتباط این بانو با حضرت علی علیه السلام از مشورت حضرت با برادرش عقیل آغاز می‌شود. عقیل برادر نابینای امام ـ که مسلط به انساب عرب بود ـ در پاسخ به درخواست امام علی علیه السلام برای معرفی همسری شجاع و نترس که فرزندی رشید و برومند به دنیا آورد فاطمه کلابیه را معرفی می‌کند. این بانو بعد از ازدواج با حضرت صاحب ۴ فرزند پسر می‌شود ایشان در پرتو نورانیت امیر المؤمنین علیه السلام فرزندان را به خوبی تربیت می‌کند و برای روز مهم عاشورا آماده می‌کند. گرچه امکان حضور در کاروان کربلا را پیدا نمی‌کند اما هر ۴ پسر خود را به یاری امام زمانش می‌فرستد و به آن‌ها سفارش می‌کند که در جانفشانی و دادن جان ذره‌ای کوتاهی نکنند. اطاعت کامل و مطلق این ۴ پسر رشید را در عصر تاسوعا می‌توان مشاهده کرد آن‌جا که شمر از ترس حضور این فرزندان رشید و شجاع در سپاه امام حسین علیه السلام به وحشت می‌افتد و تنها چاره راه را در دادن امان به آن‌ها می‌بیند بزرگ این ۴ برادر حضرت ابوالفضل العباس به اصرار امام حسین علیه السلام پاسخ شمر را چنان کوبنده می‌دهد که او را از پیشنهاد خود منصرف می‌سازد. در روز عاشورا هم حضرت عباس در ابتدا برادران خود را راهی میدان می‌کند با این نیت که شهادت من پس از نشستن داغ شهادت تک تک شما بر دلم اتفاق بیفتد تا اجر و ثواب دفاع من از ولایت بیشتر شود.
انشاء الله بتوانیم همه ما در همراهی با ولایت ـ چه در زمان حضور امام و چه در زمان غیبت امام و تبعیت کامل از ولایت فقیه ـ هیچ‌گاه دچار لغزش و کوتاهی نگردیم و وظیفه خود را خوب بشناسیم و خوب عمل کنیم.
