«چریک» یکی از القاب پرکاربرد در میان رزمندگان دفاع مقدس به شمار می‌رفت. شاید یکی از دلایلش این بود که رزمندگان در مواجهه با دشمنی که از لحاظ تسلیحات و تجهیزات، برتری قابل توجهی نسبت به آنها داشتند، ناچار می‌شدند از روش‌های نامنظم و چریکی در مقابل او بهره ببرند. در اینجا به معرفی کوتاه چهار رزمنده‌ای می‌پردازیم که هر چهارنفر با القاب چریک در میان همرزمانشان شناخته می‌شدند. چریک‌ها در جبهه غوغا می‌کردند.
محسن چریک
محسن چریک یا همان شهید سعید گلاب‌بخش، جوانی خوش‌سیما، متولد ۱۳۳۸ در اصفهان بود که در کنار ورزیدگی جسم و توان نظامی بالا، یک انقلابی به تمام معنا به شمار می‌رفت. سعید که به دلیل مبارزاتش نام مستعار محسن را برای خود انتخاب کرده بود، پیش از انقلاب آموزش‌های چریکی و دوره‌های فشرده رزمی را در کشورهایی چون لبنان و فلسطین و با همراهی بزرگمردانی چون شهید چمران گذراند و از بدو تأسیس سپاه، دانش نظامی‌اش را از طریق آموزش‌های چریکی به جوانان تازه‌وارد سپاهی منتقل می‌کرد. سختگیری‌های محسن چریک در آموزش اولین نیروها و گردان‌های سپاه، زبانزد بود. تأثیر وجود محسن چریک روی همرزمانش به قدری بود که شنیدن نامش موجی از شور و شوق را در میان همرزمانش ایجاد می‌کرد تو گویی اسطوره‌ای از لابه‌لای سطور تاریخ پای به جهان خاکی نهاده و با نام «محسن چریک» دوشادوش رزمندگان رودرروی خصم می‌جنگد. سعید گلاب‌بخش عاقبت در ۷ آبان ماه ۵۹ در جبهه‌های غرب کشور به شهادت رسید.
حجت چریک
حجت‌الله نیکچه فراهانی فرمانده گردان انصارالرسول لشکر27 محمدرسول الله(ص) متولد ۱۳۴۳ بود که زمان شهادتش در والفجریک، ۱۹ سال سن داشت. در وصف او همین بس که با وجود سن کم، از طرف شهید حاج محمدابراهیم همت، به عنوان فرمانده گردان خط‌شکن انصارالرسول(ص) منصوب شد. حجت چریک در عملیات طاقت فرسای والفجر یک که بر اساس آمار دقیقه‌ای هزار و ۲۰۰ گلوله توپ، کاتیوشا و… بر زمین فرود می‌آمد تا آخرین لحظه در دفاع از محور عملیاتی با آن حجم سنگین آتش تردد می‌کرد و به نیروهای رزمنده روحیه می‌داد. از رشادت‌های حجت‌الله نقل قول‌های بسیاری شده و لقب چریک نیز به دلیل چالاکی‌اش برای او انتخاب شده بود. حجت‌الله در بهار ۶۲ در منطقه عملیاتی والفجر یک در تپه ۱۱۲ به شهادت رسید.
حمید چریک
حمید ایرانمنش ۳۰ اردیبهشت ماه، سال ۱۳۳۴ در کرمان به دنیا آمد. بعد از پیروزی انقلاب و پس از تشکیل سپاه، به عضویت آن درآمد و از همان ابتدا به کارهای رزمی و چریکی علاقه داشت. در وصفش این طور آورده‌اند که در عملیات‌ها پیشقدم می‌شد و همیشه یک قطار نارنجک دور کمرش می‌بست و تخصصش در پرتاب نارنجک بود. او ابتدا فاصله را محاسبه می‌کرد و زاویه را در نظر می‌گرفت و بعد اقدام به پرتاب نارنجک می‌کرد. در برخی عملیات‌ها به همین شکل باعث موفقیت می‌شد و به خاطر توان رزمی بالایش به حمید چریک معروف شد. یکی از همرزمانش می‌گوید:حمید کوله‌ای داشت که داخلش همه چیز پیدا می‌شد.
تمامی امکانات مثل ظرف، قابلمه، چراغ خوراک پزی، و… مثلاً یک موقع خواستیم اِشکنه درست کنیم، فوری پیاز و سیب‌زمینی از کوله‌پشتی درآورد.تر و فرزی حمید زبانزد بود. سردار شهید حمید ایرانمنش عاقبت در جریان آزاد‌سازی خرمشهر به شهادت رسید و پیکرش بیش از ۱۵ روز در منطقه بود تا اینکه به زادگاهش کرمان منتقل شد. از این شهید دو دختر به نام‌های مریم و معصومه به یادگار مانده است.
حسین چریک
شهید حسین منگلی معروف به حسین چریک اول فروردین ماه ۱۳۴۳ در شهر بابک و در خانواده‌ای روستایی به دنیا آمد. سال ۶۰ که به جبهه می‌رفت، ۱۷ سال داشت و چثه ریزش پدر را به صرافت انداخته بود مبادا حسینش در جبهه کم بیاورد. به او گفته بود اگر می‌خواهی بروی هرگز پشت به جبهه‌ها نکن. اما حسین در عملیات شناسایی، شکستن خط‌ها، غواصی و نفوذ به خطوط دشمن آن چنان توانایی از خودش بروز داد که خیلی زود به حسین چریک معروف شد و فرماندهان گردان‌ها برای حضور او در یگانشان با یکدیگر رقابت می‌کردند. از حاج قاسم سلیمانی نیز نقل قول‌های بسیاری در وصف رشادت‌های حسین منگلی آورده شده است. حسین چریک تنها در یک مورد با یک چوب دستی سه عراقی را به اسارت درآورده بود. سرانجام حسین منگلی در سال ۶۵ در منطقه عملیاتی شلمچه بر اثر اصابت گلوله خمپاره به شهادت می‌رسد.
عصر انتظار
