عصر انتظار
رزمندگان در دوران دفاع مقدس رسم‌های جالبی در جبهه‌ها داشتند. آداب و رسومی که ابداعگرش خود رزمندگان بودند و به عنوان پدیده‌ای نو و تازه به همان روزها اختصاص داشتند. حالا این آداب و رسوم پس از گذشت سال‌ها حکم یک اثر تاریخی و یک سند خواندنی را پیدا کرده‌اند که با مرورش بیشتر می‌توان به پاکی و اخلاص نسلی که جانش را برای دفاع از کشور در طبق اخلاص گذاشت، پی برد.
به گزارش «جوان» حین اجرای عملیات خیبر در پاسگاه برزگران یکی از رزمنده‌ها با ذوق ذاتی‌اش دست به ابتکاری زد که بعدها در میان باقی همرزمانش مرسوم شد. این رزمنده خوش‌ذوق دستنوشته‌‌ای را به نام شفاعت‌نامه تنظیم کرد و در اختیار دوستانش قرار داد و همه تعهد دادند اگر شهید شدند، سایر دوستانشان را شفاعت کنند.
حالا انتشار این نامه در فضای مجازی با استقبال کاربران مواجه شده است. کاربران فضای مجازی با اشتیاق از تعهدنامه شهدا و رسم زیبایی که میانشان برقرار بود صحبت می‌کنند و تصویر نامه‌ها را در گروه‌های مختلف به اشتراک می‌گذارند.
«محمد نیک نفس» از رزمندگان لشکر ۳۱ عاشورا که تصویری از عهدنامه رزمندگان پیش از اعزام به جبهه را منتشر کرده در این باره می‌گوید: «اسفند ماه سال ۱۳۶۲ با جمعی از رزمندگان پایگاه‌های شهید «مصطفی خمینی» و امامزاده واقع در محله سیلاب تبریز، به جبهه اعزام شدیم. ۱۸ نفر بودیم. ۱۰ نفر از پایگاه مقاومت مسجد امامزاده و هشت نفر هم از پایگاه مقاومت مسجد شهید مصطفی خمینی آمده بودند. در اثنای عملیات خیبر در پاسگاه برزگران یکی از رزمنده‌ها ابتکاری به خرج داد. دستنوشته‌‌ای را با مضمون شفاعت‌نامه تنظیم کرد و در اختیار دوستان قرار داد. بر اساس متن این تعهدنامه همه تعهد دادند چنانچه شهید شدند، سایر دوستان حاضر در آن جمع را شفاعت کنند.» این تعهدنامه‌ها در تاریخ ۱۷ اسفند سال ۱۳۶۲ نوشته شده‌است. متن‌شان مختصر و خودمانی از جنس نویسنده‌هایشان است. از همان چند کلمه می‌شود صمیمیت، پاکی و خلوص نیت را احساس کرد. شهید فلاح در تعهدنامه‌اش متعهد شده که اگر به توفیق شهادت نائل شود، روز قیامت برادرانش را شفاعت کند. همه شفاعت‌نامه‌های دیگر متنی شبیه به این شفاعت‌نامه دارند. همه هم‌قسم شده‌اند که پس از شهادت یکدیگر را تنها نگذارند و شفیع همدیگر باشند.
عملیات بزرگ خیبر انجام می‌شود و به گفته نیک‌نفس، حاج رضا داروییان، غلامحسین خانپور، علی ثابتی، حمید فرجی، محمد‌حسین رفیع‌زاده، محرم علی فلاح و باقر دقیقی از جمله دوستانی هستند که از آن جمع به درجه رفیع شهادت نائل می‌آیند. این نگارش تعهدنامه در عملیات بعدی به یک رسم تبدیل شد و رزمندگان برای شفاعت همدیگر تعهدنامه می‌نوشتند.
در کنار نوشتن تعهدنامه شفاعت، رسم زیبای دیگری در میان رزمندگان حاکم بود که برای هم صیغه برادری یا عقد اخوت می‌خواندند و بین خودشان عهدنامه‌ای می‌نوشتند که در صحنه نبرد و تا شلیک آخرین گلوله و چکیدن آخرین قطره خونشان بر خاک، پشتیبان هم باشند. در خواندن صیغه برادری با هم قرار می‌گذاشتند و حتی این قرار را مکتوب می‌کردند که از همه حقوقی که یک برادر نسبت به برادر خود دارد، صرفنظر کنند و او را ببخشند، جز حق شفاعت را.
آنها قسم یاد می‌کردند در مواقع فشار دشمن و هجوم مشکلات، دوشادوش همدیگر پایداری کنند و سرسختی نشان بدهند، در خط پدافندی تا آخر بمانند، اگر یکی از ایشان مجروح شد دیگری او را به عقب ببرد و چنانچه به شهادت رسید به پشت خط برساند. رزمندگان این موارد را در بیشتر مواقع در دفتر یادگاری یکدیگر می‌نوشتند و امضا می‌کردند.
خواندن عقد اخوت و نوشتن تعهدنامه شفاعت از نکته‌های خاص و ویژه رزمندگانمان بود که نمونه‌اش در هیچ جنگ دیگری مشاهده نشده است. موارد ذکر شده رسوم زیبایی در جبهه‌ها بودند که شاید برای انسان‌های امروزی کاملاً غریبه به نظر می‌رسد ولی هر بار با مرورش حالمان بهتر می‌شود. حس ِ خوب و خوشایند و معصومیت رزمندگان که در نامه‌ها و روابط‌شان جاری و ساری بود، بهترین الگو برای اجتماع و جامعه‌مان است.
به گزارش «جوان» حین اجرای عملیات خیبر در پاسگاه برزگران یکی از رزمنده‌ها با ذوق ذاتی‌اش دست به ابتکاری زد که بعدها در میان باقی همرزمانش مرسوم شد. این رزمنده خوش‌ذوق دستنوشته‌‌ای را به نام شفاعت‌نامه تنظیم کرد و در اختیار دوستانش قرار داد و همه تعهد دادند اگر شهید شدند، سایر دوستانشان را شفاعت کنند.
حالا انتشار این نامه در فضای مجازی با استقبال کاربران مواجه شده است. کاربران فضای مجازی با اشتیاق از تعهدنامه شهدا و رسم زیبایی که میانشان برقرار بود صحبت می‌کنند و تصویر نامه‌ها را در گروه‌های مختلف به اشتراک می‌گذارند.
«محمد نیک نفس» از رزمندگان لشکر ۳۱ عاشورا که تصویری از عهدنامه رزمندگان پیش از اعزام به جبهه را منتشر کرده در این باره می‌گوید: «اسفند ماه سال ۱۳۶۲ با جمعی از رزمندگان پایگاه‌های شهید «مصطفی خمینی» و امامزاده واقع در محله سیلاب تبریز، به جبهه اعزام شدیم. ۱۸ نفر بودیم. ۱۰ نفر از پایگاه مقاومت مسجد امامزاده و هشت نفر هم از پایگاه مقاومت مسجد شهید مصطفی خمینی آمده بودند. در اثنای عملیات خیبر در پاسگاه برزگران یکی از رزمنده‌ها ابتکاری به خرج داد. دستنوشته‌‌ای را با مضمون شفاعت‌نامه تنظیم کرد و در اختیار دوستان قرار داد. بر اساس متن این تعهدنامه همه تعهد دادند چنانچه شهید شدند، سایر دوستان حاضر در آن جمع را شفاعت کنند.» این تعهدنامه‌ها در تاریخ ۱۷ اسفند سال ۱۳۶۲ نوشته شده‌است. متن‌شان مختصر و خودمانی از جنس نویسنده‌هایشان است. از همان چند کلمه می‌شود صمیمیت، پاکی و خلوص نیت را احساس کرد. شهید فلاح در تعهدنامه‌اش متعهد شده که اگر به توفیق شهادت نائل شود، روز قیامت برادرانش را شفاعت کند. همه شفاعت‌نامه‌های دیگر متنی شبیه به این شفاعت‌نامه دارند. همه هم‌قسم شده‌اند که پس از شهادت یکدیگر را تنها نگذارند و شفیع همدیگر باشند.
عملیات بزرگ خیبر انجام می‌شود و به گفته نیک‌نفس، حاج رضا داروییان، غلامحسین خانپور، علی ثابتی، حمید فرجی، محمد‌حسین رفیع‌زاده، محرم علی فلاح و باقر دقیقی از جمله دوستانی هستند که از آن جمع به درجه رفیع شهادت نائل می‌آیند. این نگارش تعهدنامه در عملیات بعدی به یک رسم تبدیل شد و رزمندگان برای شفاعت همدیگر تعهدنامه می‌نوشتند.
در کنار نوشتن تعهدنامه شفاعت، رسم زیبای دیگری در میان رزمندگان حاکم بود که برای هم صیغه برادری یا عقد اخوت می‌خواندند و بین خودشان عهدنامه‌ای می‌نوشتند که در صحنه نبرد و تا شلیک آخرین گلوله و چکیدن آخرین قطره خونشان بر خاک، پشتیبان هم باشند. در خواندن صیغه برادری با هم قرار می‌گذاشتند و حتی این قرار را مکتوب می‌کردند که از همه حقوقی که یک برادر نسبت به برادر خود دارد، صرفنظر کنند و او را ببخشند، جز حق شفاعت را.
آنها قسم یاد می‌کردند در مواقع فشار دشمن و هجوم مشکلات، دوشادوش همدیگر پایداری کنند و سرسختی نشان بدهند، در خط پدافندی تا آخر بمانند، اگر یکی از ایشان مجروح شد دیگری او را به عقب ببرد و چنانچه به شهادت رسید به پشت خط برساند. رزمندگان این موارد را در بیشتر مواقع در دفتر یادگاری یکدیگر می‌نوشتند و امضا می‌کردند.
خواندن عقد اخوت و نوشتن تعهدنامه شفاعت از نکته‌های خاص و ویژه رزمندگانمان بود که نمونه‌اش در هیچ جنگ دیگری مشاهده نشده است. موارد ذکر شده رسوم زیبایی در جبهه‌ها بودند که شاید برای انسان‌های امروزی کاملاً غریبه به نظر می‌رسد ولی هر بار با مرورش حالمان بهتر می‌شود. حس ِ خوب و خوشایند و معصومیت رزمندگان که در نامه‌ها و روابط‌شان جاری و ساری بود، بهترین الگو برای اجتماع و جامعه‌مان است.
منبع : روزنامه جوان
آسمان جای شماست
۱۳۹۵/۰۸/۰۶التماس دعا???