عصر انتظار
صیاد شیرازی در سال ۱۳۶۲ من و همسرم را به منزلشان دعوت کردند و یک برنامه منظم و خاصی را برای پذیرایی از ما اعلام کردند. ابتدا در تماس تلفنی به من گفت: “آقای آراسته اذان مغرب و عشا حدود ساعت هفت بعدازظهر است و من و همسرم چند دقیقه مانده به اذان مغرب در مقابل درب منزل منتظر شما هستیم. سپس داخل منزل می‌رویم و به مدت ۲۰ دقیقه نماز جماعت می‌خوانیم. بعد از نماز به مدت نیم ساعت کنار هم هستیم و گفت‌وگو می‌کنیم و سپس به مدت یک ساعت هم می‌توانیم راجع به کار صحبت کنیم.
در ادامه برنامه اعلام کردند که در این فاصله که من و شما به مدت یک ساعت راجع به کار صحبت می‌کنیم خانم‌ها سفره را می‌چینند و به مدت ۴۰ دقیقه تا یک ساعت نیز غذا می‌خوریم و بعد از صرف غذا به مدت نیم ساعت دوباره کنار هم هستیم بعد از آن اگر خواستید می‌توانید در اتاقی استراحت کنید و شب را پیش ما بمانید.
برای پذیرایی از ما هم اول برنامه و هم آخر برنامه را به ما اعلام کرد و وقتی من و همسرم به منزل ایشان رفتیم طبق همان برنامه‌ای که اعلام کرده بودند از ما پذیرایی کردند و این نظم را در تمام کارهایشان داشتند.
**************
صیاد شیرازی حتی برای جمعه‌های خود نیز برنامه داشت. یک برنامه ماهانه برای زندگی خودشان نوشته بودند. در یکی از نوشته‌هایشان برنامه روز جمعه خود را تنظیم کرده بود و برای همه اعضای خانواده ،دوستان بسیجی،نماز جمعه و… وقت گذاشته بودند. در این برنامه، روز جمعه را با نماز صبح آغاز کرده بود و در ادامه آورده بود: ساعت شش صبح یک ساعت با مریم(دخترم) زبان انگلیسی کار می‌کنم. ساعت هفت صبح یک ساعت با مهدی(پسرم) ریاضی کار می‌کنم. ساعت هشت صبح به مدت ۴۰ دقیقه با جوانان بسیج فوتبال گل کوچک بازی می‌کنم. بعد بر می‌گردم خانه و با همسر و بچه‌ها صبحانه می‌خورم. سپس به مدت ۲۵ دقیقه با محمد(پسرم) قرآن می‌خوانیم و بعد از آن آماده می‌شوم تا به نماز جمعه بروم.برای نماز جمعه رفتن نیز برنامه داشتند و در برنامه خود نوشته بودند که سعی می‌کنم با این افراد در نماز جمعه دیدار داشته باشم.
منبع : ساجد
