عصر انتظار
تقوا
ما ضربه و شکست را بر امریکا و استکبار وارد کردیم. امام(ره) این بذر را پاشید. چه کار مىتوانند بکنند؟ براى همین است که استکبار، در مقابل ملت ایران، دستپاچه است.
هرجایى که ما نمایشى از تقوا دیدیم، همین اثر را هم دیدیم. فتوحات میدان جنگ، همین‌طور بود. خرمشهر، با تقوا به دست آمد. به وسیله‌ى تقوا و اتکال به خدا بود که دشمن در جنگ هشت‌ساله شکست خورد. هیچ شکستى، فضاحتبارتر از شکستى که دشمن در جنگ هشت‌ساله خورد، نیست. اینها، مبالغه نیست.
بارها این نکته را عرض کرده‌ایم که اگر شرق و غرب، اروپا و ناتو و ورشو، ارتجاع منطقه و همه و همه، پول و سلاح و تبلیغات بریزند، براى این‌که یک قسمت از کشور را جدا کنند، یا دولت را ساقط نمایند، یا جمهورى اسلامى را از بین ببرند و بعد از هشت سال نتوانند، این بزرگترین شکست آنهاست. ما با تقوا توانستیم این پیروزى را به دست بیاوریم؛ بعد از این هم همین‌طور است. امام(رضوان‌اللَّه‌‌تعالى علیه)، براى ما آیت تقوا بود. هرچه موفقیت در کار این انقلاب بود، در درجه‌ى اول، ناشى از تقواى قلبى آن رهبر و پیشوا و مجسمه‌ى تقوا بود
آن روزى که دنیا دو قطب بود و این دو قطب، دست به دست هم دادند و با استفاده از نیروى سلاح و پول و تبلیغاتشان، حتّى نیروهاى انسانى و اطلاعاتى و ماهوارههاشان و غیره، همه بر ضد ملت ایران و علیه جهتگیرى این ملت بزرگ و مسلمان هماهنگ شدند و این هماهنگى را در جبههى جنگ عراق علیه ایران متمرکز کردند، ناکام ماندند. آن روز ملت ایران، در کشمکش جنگ و در زیر فشارهاى گوناگون، عقبنشینى نکردند.
سخنرانى در دیدار با جمع کثیرى از علما، روحانیون، مسؤولان و اقشار مختلف مردم استان خراسان، در سالروز ولادت امام رضا(ع) ،۱۳۶۹/۰۳/۱۵
ابزاری در دست طاغوت
یادتان است که در جنگ تحمیلى، وقتى بچه‌هاى ما مى‌رفتند سنگرهاى دشمن را مى‌گرفتند و آنها را اسیر مى‌کردند و به داخل سنگر مى‌آوردند، وقتى جیبهایشان را مى‌گشتند، مهر و تسبیح پیدا مى‌کردند! آنها جوانان مسلمان شیعه‌ى عراقى بودند که مهر و تسبیح در جیبشان بود؛ اما طاغوت و شیطان از آنها استفاده مى‌کرد. این دست مسلمان تا وقتى ارزش دارد و دست مسلمان است، که به اراده‌ى خدا حرکت کند. اگر این دست به اراده‌ى شیطان حرکت کرد، همان دستى مى‌شود که باید قطعش کرد.
بیانات در دیدار اقشار مختلف مردم،۱۳۷۰/۰۱/۲۶
تفاوت دفاع مقدس با سایر جنگهای تاریخ ایران
چرا در طول این یکى دو قرن گذشته – شاید از دویست سال پیش به این طرف – ایران در همه جنگهایى که با همسایگان خود و دیگران داشته، شکست خورده است؛ مگر در همین جنگ تحمیلى هشت ساله که از همه جنگهایى که ملت ایران در این مدّت با آن مواجه شد، سخت‌تر و طولانى‌تر بود؟ این، سابقه ندارد. در جنگهاى ایران و روس در زمان فتحعلیشاه، ما شکست خوردیم. در جنگ هرات شکست خوردیم. در جنگ بین الملل دوم، آن وقت که متّفقین وارد کشور ما شدند، شکست خوردیم. در این مدّت، هر کدام از همسایگان، در هر جا از این کشور، تحرّک و تجاوزى کردند، ما در مقابل تجاوز آنها شکست خوردیم. اما در این جنگ هشت ساله که تقریباً تمام قدرتهاى نظامى دنیا با یکدیگر همدست شدند و کشورى را علیه ما بسیج نمودند و به ما حمله کردند، ما آنها را شکست دادیم. شکست نخوردیم، و پیروز شدیم. چرا؟ عین همین مطلب، در سایر کشورها هم هست. اینها را مى‌گویم تا فکر کنید و پاسخ درست سؤال را پیدا کنیم، تا بشود با یک فهم عقلانى درست، با هدایت عقلانى و محاسبه دقیق، راه آینده را پیدا کرد. همچنان که به فضل الهى، ملت ایران تا امروز، همین‌گونه حرکت کرده است.
بیانات در دیدار جمعی از بسیجیان،۱۳۷۲/۰۸/۳۰
بیداری اسلامی و دفاع مقدس
اگر شما، خداى ناخواسته، در جنگ تحمیلى شکست خورده بودید یا سرزمینتان را از دست داده بودید، این موجِ بیدارىِ اسلامى، متوقّف مى‌شد. ملتها در وجود شما، اسلام و انقلاب اسلامى را تجربه مى‌کنند. اگر شما نتوانسته بودید این‌گونه کشورتان را آباد کنید و عزّتتان را در دنیا حفظ نمایید، موج اسلامى متوقّف مى‌شد. اگر شما نتوانسته بودید وحدت ملى‌تان را حفظ کنید، العیاذباللَّه، ایران دچار اختلافات و جنگهاى داخلى مى‌شد. الان دشمنان مى‌خواهند همین‌کار را بکنند و تلاش مى‌کنند که این کار بشود. خدا مى‌داند این وحدتى که امروز ملت ایران دارد، چطور مثل تیرى در چشم دشمن مى‌خلد و او را ناراحت مى‌کند. دشمن مى‌خواست ملت ایران، بعد از انقلاب یا بعد از جنگ یا بعد از رحلت امام، دچار دودستگى شود؛ جنگ داخلى راه بیفتد و همدیگر را بزنند و بکشند. بعد، استکبار به مسلمانان دیگر مى‌گفت: «ببینید! این ملت ایران! این انقلاب اسلامى! بفرمایید!»
بیانات در سالگرد ارتحال حضرت امام خمینی(ره)،۱۳۷۴/۰۳/۱۴
هدف دشمن از جنگ
جنگ تحمیلى براى این راه انداختند که شاید بتوانند فشار جنگ را روى گُرده‌ى مردم بیاورند و اگر بتوانند یک یا دو انسان را از این کشور جدا کنند؛ مردم را از انقلاب دلسرد و جدا کنند. هر کارى که دشمن، از روز اوّل تا امروز کرده است، براى این بوده است که شاید بتواند با این کار، مردم را از انقلاب و از حکومت جدا کند؛ مردم را از نظام جمهورى اسلامى جدا کند.
بیانات در خطبه‌های نماز جمعه تهران،۱۳۷۵/۱۱/۱۲
هنر امام
عزیزان من! هر انسان عاقلى و هر مجموعه‌اى باید بگردد، لشکریان با اخلاص و با صدق خودش را جستجو کند. امام بزرگوار ما، بزرگترین هنرش این بود که لشکر خود را شناخت و پیدا کرد و دانست که در روز بعد، چه کسى به داد او خواهد رسید و چه کسى سخن او را خوب گوش خواهد کرد. شما ببینید چه کسانى به سخنان امام گوش کردند؟ خوشبختانه صحنه جنگ تحمیلى که از چندین سو براى ما درس است، از این جهت هم براى ما درس است. آن روزى که امام در سال پنجاه و هشت سرِ قضیه پاوه کلمه‌اى گفتند، ساعت حدود سه‌ونیم، چهار بعدازظهر بود که من به طرف جماران مى‌رفتم. اصلاً قیافه شهر، قیافه دگرگون شده‌اى بود و مردم همین‌طور بى‌اختیار راه افتاده بودند. این حالت، تقریباً با فراز و نشیبها و کم و زیادهایى، تا سال شصت و هفت ادامه داشت. وقتى که امام اشاره‌اى مى‌کرد، فریادى مى‌کشید و دستورى مى‌داد، چه کسانى مى‌رفتند؟ آنها لشکر حقیقى شمایند؛ آنها را دریابید.
بیانات در دیدار رئیس‌جمهور و اعضای هیأت دولت،۱۳۷۶/۰۶/۰۲
پیام جنگ
این جوانانى که در جبهه‌هاى جنگ، در گرماى خوزستان، در زیر آفتاب شصت و پنج درجه حرارت و یا در سرماى کردستان، بر روى کوههاى پر از برف، رفتند و جان را فدا کردند، همه‌شان خانه داشتند، زندگى داشتند، پدر و مادر مهربان داشتند، بعضى همسر عزیز و نازنین داشتند، بعضى فرزندان و جگر گوشگان داشتند، آسایش داشتند، آرزو داشتند؛ اما همه را گذاشتند و رفتند.
ما که مى‌خواهیم پیام آنها را بگیریم، پیامشان چیست؟ پیام این است که اگر مى‌خواهید خدا را از خودتان راضى کنید و وجودتان در راه خدا مفید واقع شود و مقاصد و اهداف عالى ربوبى و الهى درباره عالم آفرینش تحقّق پیدا کند، باید خودتان را در مقابل اهداف الهى ندیده بگیرید.
بیانات در دیدار جمعی از خانواده‌های شهدا،۱۳۷۶/۰۲/۱۷
ادامه جنگ پس از آزادسازی خرمشهر
در همین خلال، کسانى که حاضر نبودند براى انقلاب و منافع این کشور یک قدم بردارند، بلکه فقط بلد بودند نق بزنند و علیه انقلاب بهانه‌گیرى کنند، باز فشار مى‌آوردند که جنگ را تمام کنید. اگر اراده قوى و مصمّم و ایستادگى امام نبود، مطمئنّاً جنگ جز با پیروزى دشمن تمام نمى‌شد. همین نفسهاى خبیثى که آن روز این وسوسه‌ها را در کشور مى‌دمیدند، امروز هم بعضى‌شان سر بلند کرده‌اند و همان حرفها را تکرار مى‌کنند و مى‌گویند چرا بعد از فتح خرمشهر آتش‌بس را قبول نکردید؟! بعد از فتح خرمشهر، هنوز بخش عظیمى از سرزمینهاى ما – مرزها و شهرهاى ما – و نیز گروه کثیرى از مردم ما در اختیار رژیم متجاوز بودند. تهدید بالاى سرِ مرزهاى ما بود و دشمن از همه طرف تجهیز مى‌شد. باید شرّ دشمن از سر مرزها کم مى‌شد؛ این یک بینش خردمندانه بود. آن روز همه دلسوزان کشور، از مسؤولان نظامى و غیره، این منطق را براى همه اثبات مى‌کردند. امام یک انسان منطقى بود و تصمیم گرفت و عمل کرد و به فضل پروردگار توانست ملت ایران را سرافراز کند.
بیانات در دیدار جمعی از ایثارگران و خانواده‌های شهدا،۱۳۸۱/۰۳/۰۱
معجزه
آن نیروى مجهّز به همه ابزارهاى مدرن جنگى، نیامده بود که برود. مگر ارتش عراق به ایران آمده بود که برگردد؟ اگر مى‌خواست برگردد، نمى‌آمد. آمده بود که خوزستان را از آنِ خود کند؛ منابع نفت را از جمهورى اسلامى بگیرد و این ننگ و ذلّت را بر پیشانى جمهورى اسلامى ابدى کند و بگوید جمهورى اسلامى نتوانست یک استان ثروتمند و نفت‌خیز خودش را حفظ کند. اما پس از مدتى آنها مجبور شدند بعد از تحمّل آن همه خسارت و دادن پنجاه، شصت هزار اسیر، راهشان را کج کنند و از زیر تازیانه خشم و اراده جوانان ما بیرون بروند و به کشور خودشان برگردند. بعد نیز همه دنیا تصدیق کردند که آنها متجاوز بوده‌اند؛ یعنى هم از لحاظ نظامى مغلوب شدند، هم از لحاظ سیاسى شکست خوردند. چه کسانى این کار را کردند؟ جوانان ما کردند. این معجزه بود. جوان ایرانى که در دهه‌هاى پنجاه و شصت آن معجزه‌ها را آفرید، چرا در دهه‌هاى هشتاد و نود نتواند معجزه کند؟ چرا نتواند آن معجزه عظیم را نهادینه کند و در سطح جهان گسترش دهد؟ چرا نتواند الگو شدن جوان ایرانى را براى همه جوانان دنیا به طور تردیدناپذیر ثبت کند؟ چه دلیلى دارید؟ این شدنى است.
بیانات در دیدار جوانان و فرهنگیان در مصلّاى رشت،۱۳۸۰/۰۲/۱۲
سبحانی
۱۳۹۱/۰۸/۰۸سلام اگه میتونیدبیانات رهبردر مورد جنگ به صورت دانلودصوتی در وبلاگ بذاریدممنون