باده اَلَست
هشیارى من بگیر و مستم بنما سرمست ز باده الستم بنما
بر نیستیم فزون کن، از راه کَرم در دیده خود هر آنچه هستم، بنما
***
جمهورى اسلامى
جمهورى اسلامى ما جاوید است دشمن ز حیات خویشتن، نومید است
آن روز که عالم ز ستمگر خالى است ما را و همه ستمکشان را عید است
***
تشنه پاسخ
اى دوست، هر آنچه هست، نورِ رُخ تو است فریاد رس ِ دل، نظرِ فرّخ تو است
طى شد شب هجر (قدر) و مطلع فجر نشد یارا! دل مرده، تشنه پاسخ تو است
***
مهمان
هر ذرّه در این مزرعه، مهمان تو هست هر ریش دلى به حق، پریشان تو هست
کس را نتوان یافت که جویاى تو نیست جوینده هر چه هست، خواهان تو هست
***
افسوس
افسوس که عمر در بطالت بگذشت با بارِ گنه، بدونِ طاعت بگذشت
فردا که به صحنه مجازات روم گویند که هنگام ندامت بگذشت
***
قبله
ابروى تو قبله نمازم باشد یاد تو گرهگشاى رازم باشد
از هر دو جهان، برفکنم روى نیاز گر گوشه چشمت به نیازم باشد
***
پریشان
تا تکیهگهت عصاىِ برهان باشد تا دیدگهت کتابِ عرفان باشد
در هجر جمال دوست تا آخرِ عمر قلب تو دگرگون و پریشان باشد
***
رها باید شد
از هستىِ خویشتن، رها باید شد از دیو خودىّ خود، جدا باید شد
آن کس که به شیطان درون سرگرم است کى راهى راه انبیا خواهد شد؟
منبع:www.imam-khomeini.com
