امروز: ۱۴۰۵/۰۹/۰۱ ساعت : ۲۳:۵۴

سوره‌ی قدر و امیرالمومنین(علیه‌السلام)

قران



متن برنامه ی درس هایی از قرآن کریم حجت الاسلام قرائتی؛ تاریخ پخش   ::      ۱۳۸۷/۷/۱


بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله رب العالمین. اللهم صل علی محمد و آل محمد.
همه‌ی بیننده‌ها از همین جا که حرف مرا می‌شنوید، یک سلام به نجف بدهید.
«السلام علیک یا ابالحسن یا امیرالمومنین و رحمه الله و برکاته.»
شهادت آقا امیرالمومنین را تسلیت می‌گویم. شب قدر، شب نوزدهم و بیست و یکم و بیست و سوم است، گفته شده که شب بیست و یکم و شب بیست و سوم مهمتر است. و شب بیست و سوم احتمال شب قدری‌اش بیشتر است. و ما در این جلسه می‌خواهیم یک مقداری درباره سوره‌ی قدر و امیر المومنین صحبت کنیم. چه اشکال دارد با هم سوره‌ی قدر را بخوانیم و ثوابش را به عنوان یکی از علاقه مندان، به امیر المومنین هدیه کنیم. هدیه کنیم ثواب سوره‌ی قدر را بعد هم من یک خرده در این زمینه صحبت کنم. «بِّسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَانِ الرَّحِیمِ‏* إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فىِ لَیْلَهِ الْقَدْرِ(۱) وَ مَا أَدْرَئکَ مَا لَیْلَهُ الْقَدْرِ(۲) لَیْلَهُ الْقَدْرِ خَیرٌْ مِّنْ أَلْفِ شهَْرٍ(۳) تَنزََّلُ الْمَلَئکَهُ وَ الرُّوحُ فِیهَا بِإِذْنِ رَبهِِّم مِّن کلُ‏ِّ أَمْرٍ(۴) سَلَامٌ هِىَ حَتىَ‏ مَطْلَعِ الْفَجْرِ(۵)»
۱- برتری شب قدر بر تمام ایام سال
شب قدر اوج ایام است. ما در سال ۱۲ ماه داریم. ۹ تا مثل هم است. محرم، صفر، ربیع الاول، ربیع الثانی، جمادی الاول، جمادی الثانی، شوال، ذی القعده، ذی الحجه. محرم، صفر، ربیع الاول، ربیع الثانی، شوال، ذی القعده، ذی الحجه، جمادی الاول، جمادی الثانی. در اینها جمادی اول، جمادی الثانی. این ۹ ماه‌ مثل هم است. سه تا برجستگی دارد. یکی رجب، یکی شعبان، و رمضانش از همه مهمتر است. در رمضان شب قدرش و آن هم سحر شب قدرش. یعنی در طول سال قله‌ی قله، شب قدر است. حالا شب قدر چیست، ما قرآن را شب قدر نازل کردیم. قرآن یعنی نور، نور را شب قدر نازل کردیم. اینکه می‌گویند: قرآن نور است، یعنی چه؟ تکنولوژی و اف‌۱۶ و اف14 و برق و کامپیوتر و اینترنت و هرچه تکنولوژی و علم و صنعت پیش برود در دنیا نور اضافه نمی‌شود. الآن بسیاری از مردم، میلیون‌ها تلفن همراه و موبایل دارند. اما نورانیت در مردم بیشتر شد؟ با همان تلفن و موبایل گناه می‌کند. دروغ می‌گوید. فحش می‌دهد. کلاهبرداری می‌کند. یعنی تلفن همراه آدم‌ها را آدم نمی‌کند. یک آیه قرآن می‌گوید. ببینید یک کلماتی است که ما قرآن را نازل کردیم.
«إِنَّا أَنزَلْنَاهُ…» این چیست که «فىِ لَیْلَهِ الْقَدْرِ» یعنی شب قدر که بهترین شب‌ها است، ما قرآن را نازل کردیم. آن قله‌ی قله چیست؟ شب قدر است. آنوقت ما در بهترین وقت قرآن را نازل کردیم. قرآن چیست که باید در بهترین زمان باشد؟ قرآن یک کلمه‌اش دادگستری را نجات می‌دهد. قرآن یک کلمه دارد می‌گوید: «خُذِ الْعَفْو» (اعراف/۱۹۹) عفو پیشه کن. ببخشش. «فَاعْفُوا» همدیگر را ببخشند. «وَ اصْفَحُوا» (بقره/۱۰۹) از همدیگر بگذرید. شما اگر این عفو را حساب کنی، بسیاری می‌گویند: نه! حالم را گرفت حالش را می‌گیرم. وکیل گرفت با یک میلیون، وکیل می‌گیرم با دو میلیون! این عفو محو شده است، این عفو از بین رفته و به همین خاطر زندان‌ها پر می‌شود. انتقام زیاد می‌شود. کلاهبرداری بیشتر می‌شود. طلاق بیشتر می‌شود. یعنی یک کلمه برای این درد ما، دوا است. عفو را کنار گذاشتیم، و از روی یکدندگی و رقابت کار می‌کنیم. بیا حالا ببین زندان چه خبر! فحش چقدر! تهمت چقدر! انتقام چقدر! کلمات قرآن، هر کلمه‌اش داروی درد امروز ما است. ما دارو برایتان فرستادیم. نور فرستادیم. برای نجات شما! «إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فىِ لَیْلَهِ الْقَدْرِ»
شب قدر «تَنزََّلُ…» من امشب می‌خواهم یک خرده درباره‌ی ملائکه صحبت کنم. چون خیلی کلمه ملائکه در قرآن آمده است. من آیات ملائکه را چند تا را برایتان می‌گویم. خیلی از سوره‌ها، سوره‌ی ملائکه است. سوره‌ی «نازِعات‏» یعنی قسم به فرشتگانی که… سوره «نازِعات» یعنی آیه‌ای که نازِعات در آن است. «مُدَبِّرَاتِ» «فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا(نازعات/۵)» «صافات» «وَ الصَّافَّاتِ صَفًّا (صافات/۱)» «وَ النَّاشِراتِ نَشْراً» (مرسلات/۳)» فرشته‌هایی که مسئول نشر هستند. فرشته‌هایی که صاف به صف هستند. فرشته‌هایی که تدبیر امور می‌کنند. مدیریت هستی را دارند. خوب، در نهج البلاغه خطبه‌ی اول و خطبه‌ی نود و یک درباره‌ی فرشته‌ها است.
فرشته‌ها کارگردان و کارگزاران هستی هستند. البته کارگزار هستی خداست. «یُدَبِّرُ الْأَمْر» (یونس/۳) خدا تدبیر می‌کند. منتهی خدا تدبیرش را به فرشته‌ها هم می‌سپارد… مثل اینکه ما مریض می‌شویم و خدا شفا می‌دهد. ببینید می‌گوید: «وَ إِذا مَرِضْتُ» آیه‌ی قرآن است. «فَهُوَ یَشْفین‏» (شعراء/۸۰) خدا شفا می‌دهد، منتهی مانعی ندارد خدا شفا می‌دهد، به عسل هم می‌گوید: «فیهِ شِفاءٌ» (نحل/۶۹) یعنی خدا از طریق عسل شفا می‌دهد. مثل اینکه من در را باز می‌کنم منتهی به واسطه‌ی کلید. شما خانه را روشن می‌کنی به واسطه‌ی لامپ. «فَهُوَ یَشْفین‏» یک آیه است. «فیهِ شِفاءٌ» هم یک آیه است. «یُدَبِّرُ الْأَمْر» خدا تدبیر می‌کند. ولی «فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا» این جواب وهابی‌ها است. وهابی‌ها می‌گویند: شما که می‌گویید ابالفضل و امام حسین کاره‌ای هستند، شما مشرک هستید چون همه کاره خداست.
۲- پاسخ قرآنی به منکران توسل به اولیای خدا
ما هم می‌گوییم و هم قبول داریم که همه کاره خداست. منتهی حضرت عیسی هم که مرده زنده می‌کند می‌گوید: «تُخْرِجُ الْمَوْتى‏ بِإِذْنی‏» «بِإِذْنِ اللَّه‏» «بِإِذْنِ اللَّه‏ ، بِإِذْنی» کلید هم که در را باز می‌کند به قدرت من است. با قدرت من کلید می‌چرخد. کلید باز می‌کند اما به قدرت بازوی من. من هم به قدرت الهی. توسل شرک نیست.
یک چیزی برایتان بگویم. نمی‌دانم در تلویزیون گفتم یا نه، ولی یک حرف ابتکاری است. حرف ابتکاری است. خدا کند که من سریع این آیه را پیدا کنم که وقت شما را نگیرم. عرض کنم به حضور شما که در یک سوره‌ی اعراف، آیه‌ای داریم که می‌فرماید که: «وَ قالُوا» یعنی گفتند. چه کسانی؟ آدم‌هایی که ضد موسی هستند. مخالفین موسی که به موسی ایمان نداشتند، گفتند: «مَهْما تَأْتِنا» ای موسی تو یک عصا انداختی اژدها شد، این که هیچ! «مَهْما تَأْتِنا» هر معجزه‌ای بیاوری «بِهِ مِنْ آیَه» هر معجزه‌ای بیاوری «لِتَسْحَرَنا» که ما را سحر کنی، «فَما نَحْنُ لَکَ بِمُؤْمِنین‏» (اعراف/۱۳۲) «نَحْن» یعنی چه؟ «وَ ما نَحْن‏» ما نیستیم. «لَکَ بِمُؤْمِنین‏» (هود/۵۳) ما به تو ایمان نمی‌آوریم. خوب گوش بدهید. مخالفین حضرت موسی به موسی گفتند: اینکه عصا انداختی اژدها شد این یک معجزه بود. هزارتا معجزه هم بیاوری ما به تو ایمان نمی‌آوریم. خوب این اینقدر لجباز! خدا به لجبازها چه می‌کند؟ می‌گوید: بسم الله تحویل بگیر! «فَأَرْسَلْنا عَلَیْهِمُ الطُّوفان‏» (اعراف/۱۳۳) طوفان بر آنها نازل کریم. «جَرادٌ» ملخ بر اینها نازل کردیم. «قُمَّلَ» حیوان ریز و شپش بر اینها نازل کردیم. «ضفَادِع‏» زندگی‌شان را پر از قورباغه کردیم. «دم» می‌رفتند آب بخورند خون می‌شد. می‌گفت: همه‌ی نکبت‌ها را بر اینها، چون اینها یکدنده بودند می‌گفتند: هرچه معجزه بیاوری ما ایمان نمی‌آوریم. اینها را قرآن می‌گوید. «وَ لَمَّا وَقَعَ» یعنی وقتی واقع شد. «الرِّجْزَ» وقتی نکبت و بدبختی، یعنی ملخ و قورباغه و شپش و خون بر اینها نازل شد. آمدند متوسل شدند. گفتند: «یا موسی» ای موسی! خواهش می‌کنم آنهایی که تحت تاثیر افکار وهابیت هستند زیادی گوش بدهند. وهابیت در مقابل این آیه له می‌شوند. یعنی پودر می‌شوند. جواب دندان شکن است. این آیه اینها را پودر می‌کند. چون دیگر نمی‌توانند بگویند: حدیثش ضعیف است. متن قرآن است. سوره اعراف، آیه‌ی ۱۳۴. «ادْعُ لَنَا» «ادْعُ» یعنی چه؟ دعا کن. «لنا» یعنی چه؟ برای ما. «ادْعُ لَنَا» «ادْعُ لَنَا رَبَّک‏» «رَبَّک» از خدای خودت بخواه، «بِمَا عَهِدَ عِندَک‏» به خاطر آن تعهداتی که «بِمَا عَهِدَ» «بِمَا عَهِدَ عِندَک‏» یعنی آن عهدی که با خدا داری، ای موسی تو با خدا رابطه داری. «لَئن کَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْز» اگر رجز و بدبختی را از ما کشف کنی برداری، «لَنُؤْمِننَ‏َّ لَک‏» ما حتما به تو ایمان می‌آوریم، «وَ لَنرُْسِلَنَّ مَعَکَ بَنىِ إِسْرَءِیل‏» (اعراف/۱۳۴) بنی‌اسرائیل را هم آزاد می‌کنیم. می‌خواهم چه بگویم؟ مخالفین لجباز حضرت موسی، وقتی دیدند نکبت بر آنها نازل شد، زندگی‌شان پر از شپش و قورباغه و خون و ملخ شد، متوسل شدند گفتند: یا موسی دعا کن و خدا نگفت: شرک است. بگویید: یا الله! پس اینها به آدم متوسل شدند. ما هم متوسل می‌شویم به ابالفضل! می‌خواهم بگویم طرفدارهای فرعون هم به ولی خدا متوسل شدند. گفتند: یا موسی! به همان دلیلی که قرآن می‌گوید: یا موسی ما هم می‌گوییم: یا فاطمه، می‌گوییم: یا ابالفضل! می‌گوییم: یا موسی بن جعفر! یا مهدی! یا بقیه الله! به چه دلیل می‌گوییم یا مهدی؟ آنها هم می‌گویند: یا مهدی شرک است. بگویید: یا الله! می‌گوییم: اگر یا مهدی شرک است پس یا موسی هم شرک است. می‌گویند: موسی زنده بود. می‌گویم: شرک زنده و مرده ندارد. اگر توسل به غیر خدا بد است چه زنده، چه مرده. علاوه بر اینکه ما به پوست و گوشت متوسل نمی‌شویم. به مقام متوسل می‌شویم. «بِمَا عَهِدَ عِندَک‏» یعنی به خاطر تعهد به خاطر مقامی که داری. نمی‌گوید: به خاطر اینکه نفس می‌کشی. ما متوسل می‌شویم می‌گوییم: خدایا تو را به مقام امام حسین! مقام زنده و مرده ندارد. پس اگر شرک بد است، زنده و مرده ندارد. مقام هم زنده و مرده ندارد. حتی طرفدارهای لجباز و طرفدارهای فرعون لجباز آنها هم وقتی گیر کردند، به ولی خدا متوسل شدند. پس توسل به امیرالمومنین شرک نیست.
امتحان هوش! آیه چه بود؟ ۱۳۴ سوره اعراف. آنها می‌دانید چه جواب می‌دهند؟ آنها می‌گویند: موسی زنده بود. امام حسین کشته شده. می‌گوییم: شهید مرده نیست. این هم طبق آیه‌ی قرآن است. از همه گذشته مرده هم باشد. ما چون به مقام متوسل شدیم مقام زنده و مرده ندارد. از همه گذشته اگر شرک بد است. هم به زنده شرک بد است، هم به مرده. کمک خواستن که شرک نیست. «تَعاوَنُوا عَلَى الْبِر» (مائده/۲) از هم کمک می‌خواهیم. آخر شما از طرفدارهای فرعون هم بدتر هستید. طرفدارهای فرعون متوسل می‌شوند. خود خلیفه‌ی دوم در زمان قحطی گیر کرد. گفت: خدایا! آمد سر قبر عباس عموی پیغمبر، این را سنی‌ها هم نقل کردند. که خلیفه‌ی دوم گفت: خدایا به آبروی عباس عموی پیغمبر مشکل من را حل کن. آنوقت چطور به آبروی عباس حل شود، به آبروی «یُطَهِّرَکُمْ تَطْهیراً» (احزاب/۳۳) حل نشود؟
«تَنزََّلُ الْمَلَئکَهُ» نازعات، مدبرات، صافات، ناشرات، اسم‌های دیگر هم هست. در قرآن می‌فرماید که: «وَ إِنَّ عَلَیْکُمْ لَحافِظین‏» (انفطار/۱۰) اینها که می‌خوانم قرآن است. شما همه محافظ دارید. خداوند فرشته‌هایی را برای حفاظت ما گذاشته است. «وَ إِنَّ عَلَیْکُمْ لَحافِظین‏» «فَنادَتْهُ الْمَلائِکَه» (آل‌عمران/۳۲) ملائکه با حضرت مریم یا با حضرت زکریا حرف می‌زدند. «قالَتِ الْمَلائِکَهُ یا مَرْیَم‏» (آل‌عمران/۴۲) ملائکه گفتند: یا مریم یعنی فرشته‌ها با اولیای خدا حرف می‌زنند. حالا اینها اولیای خدا است. فرشته‌ها با ما هم رابطه دارند؟ بله! فرشته‌ها یک بده و بستان هم با ما دارند.
۳- ایمان به ملائکه در کنار ایمان به خدا
۱- ما باید به فرشته‌ها ایمان بیاوریم. در قرآن آیات زیاد داریم که «آمَنَ بِاللَّهِ وَ مَلائِکَتِه‏» (بقره/۲۵۸) در قرآن بارها گفته: ایمان یعنی ما باید به ملائکه ایمان بیاوریم. ملائکه هم برای ما استغفار می‌کنند. «وَ یَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِی الْأَرْض‏» (شوری/۵) یعنی فرشته‌ها برای مردم زمینی استغفار می‌کنند. یعنی آنها در حق ما دعا می‌کنند ما هم باید به آنها ایمان بیاوریم. در جنگ بدر هم داریم که «أَنْ یُمِدَّکُمْ رَبُّکُمْ بِثَلاثَهِ آلافٍ» (آل‌عمران/۱۲۴) در جنگ بدر سه هزار فرشته به کمکتان آمد. جان ما را فرشته می‌گیرد. «یَتَوَفَّاکُمْ مَلَکُ الْمَوْت‏» (سجده/۱۱) «تَوَفَّتْهُ رُسُلُنا» (انعام/۶۱) عرش خدا را فرشته‌ها حمل می‌کنند. «یَحْمِلُ عَرْش‏» (حاقه/۱۷) فرشته‌ها از عبادت خسته نمی‌شوند. «لا یَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ» (انبیاء/۱۹) فرشته‌ها دائماً سبحان الله می‌گویند. «یُسَبِّحُونَ اللَّیْلَ وَ النَّهار» (انبیاء/۲۰) حضرت علی از نمازخسته نمی‌شد؟ نه! مگر می‌شود؟ بله! ماهی از شنا خسته نمی‌شود. فرشته‌ها از تسبیح خسته نمی‌شوند. آدم عاشق که شد… بله شما روی پا بایستی، برای یک کسی که دوستش نداری بعد از یک ربع پایت درد می‌گیرد. اما اگر عاشق یک کسی شدی، ممکن است سه ساعت روی پا ایستادی متوجه نشوی. همینطور به زمین بیافتی، پایت خراش بردارد می‌فهمی. اما عاشق گل زدن در زمین فوتبال شدی، گاهی استخوان پایت هم بشکند متوجه نمی‌شوی. حضرت علی هزار رکعت نماز با عشق می‌خواند. حالا دیگر، فرشته‌ها به پیغمبر صلوات می‌فرستند. این آیه‌ای است که همه‌ی ایرانی‌ها تقریباً حفظ هستند. «إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِکَتَه‏» چه می‌کنند؟ «یُصَلُّون‏» یعنی خدا و فرشته‌ها دائماً صلوات می‌فرستند. بعد بخشنامه می‌کند که «یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا» شما «صَلُّوا» این معنایش این است که وزیر و وکیل و سفیر و مدیر کل، هر مدیری می‌خواهد دستور بدهد به افراد باید اول خودش عمل کند. یعنی اگر وزیر و وکیل و سفیر اگر دانه درشت‌ها آمدند نماز جمعه و نماز جماعت، معاونینش هم می‌آیند. باقی‌ها هم می‌آیند. اما اگر در دفتر بنشینند و بخشنامه کنند، مردم هم نمی‌روند. خدا وقتی می‌خواهد دستور العمل بدهد و بخشنامه کند مردم بر پیغمبر صلوات بفرستید، اینطور نمی‌گوید: مردم بر پیغمبر صلوات بفرستید! می‌گوید: مردم ببینید من که خدا هستم، با فرشته‌هایی که از شما بهتر هستند همیشه صلوات می‌فرستیم. «إِنَّ اللَّهَ» یعنی منی که خدا هستم. «وَ مَلائِکَتَه» ملائکه‌ای که از شما بهتر است، «یُصَلُّون» همیشه فعل مضارع برای استمرار است. «یُصَلُّون» نمی‌گوید: «إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِکَتَهُ یُصَلُّون‏» «صل» «صلوا» نمی‌گوید. «إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِکَتَهُ یُصَلُّون‏» خدا و فرشته‌ها دائماً صلوات می‌فرستند. بعد بخشنامه می‌کند، می‌گوید: حالا که خدا و فرشته‌ها دائماً بر پیغمبر درود می‌فرستند دستور می‌دهد می‌گوید: «یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا» شما هم «صلوا» من وقتی حرفم اثر دارد، که خودم به حرفم عمل کنم.
۴- فرشتگان هم دارای  مقام و مرتبه متفاوتی هستند.
دیگر چه می‌کنند؟ فرشته‌ها همه در یک تنه هستند؟ نه! فرشته‌ها سلسله مراتب دارند. قرآن می‌فرماید: «وَ ما مِنَّا إِلاَّ لَهُ مَقامٌ مَعْلُومٌ» (صافات/۱۶۴)  هرکسی یک مقامی دارد. امامان ما هم درجه دارند. مقام امیر المومنین بر همه‌ی امامان ما الویت دارد. ما اگر خواستیم به امامزاده‌ای هم احترام کنیم، باید از آن بالا شروع کنیم. شما حضرت معصومه را می‌خواهی در قم زیارت کنی، اول نمی‌گویی: «السلام علیک یا حضرت معصومه» اول می‌گویی: «السلام علی آدم» «السلام علی نوح» «السلام علی ابراهیم» عیسی، موسی، بعد پیغمبر یکی یکی امام‌ها تا نوبت حضرت معصومه برسد. سلسله مراتب دارد. شما اگر خواستی از من تشکر کنی نباید بگویی: آقای قرائتی خدا پدرت را بیامرزد که در تلویزیون حدیث می‌گویی. بابا ابوترابی اسیر بود و میخ در سرش گذاشتند و کوبیدند. جانبازان ما شیمیایی هستند. ترکش‌هایش را آنها خوردند. کتک‌هایش را بلال خورد. من به پلوهایش رسیدم. آنها را یادمان نرود. انقلاب ما آسان بدست نیامده. صدها هزار جوان از ما بهتر از شما بهترها عمودی  جبهه رفتند و با آمبولانس افقی برگشتند. انقلاب ارزان گیر نیامده است. یادمان نرود. سلسله مراتب را یادمان نرود. «اللَّهُ یَصْطَفی‏ مِنَ الْمَلائِکَهِ» (حج/۷۵) قرآن می‌گوید: خدا بعضی از فرشته‌ها را مقام برتری داده است. «اصْطَفی» یعنی برگزیده است. قدرت فرشته‌ها فرق می‌کند. «أُولی‏ أَجْنِحَهٍ مَثْنى‏ وَ ثُلاثَ وَ رُباع‏» (فاطر/۱) بعضی فرشته‌ها دوبال دارند. بعضی چند تا بال دارند. اینکه می‌بینی چند تا بال دارد، یعنی قدرت‌های اینها هم فرق دارد. خوب، کفر به ملائکه غلط است. «وَ مَنْ یَکْفُرْ بِاللَّهِ وَ مَلائِکَتِه‏» (نساء/۱۳۶) خدا توبیخ می‌کند کسانی که خدا یا ملائکه را قبول ندارند. خلاصه خدا می‌خواهد به ما بگوید: «ذَالِکَ الْکِتَبُ لَا رَیْبَ  فِیهِ  هُدًى لِّلْمُتَّقِینَ(بقره/۲) الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِالْغَیْبِ… (بقره/۳)» ایمان به غیب یکی ایمان به ملائکه است. یعنی این فرشته را نمی‌بینیم. اما مگر همه چیزی را ما می‌بینیم؟ بالاخره آن خالقی که این همه چیز را آفریده، می‌گوید: فرشته‌ها هستند. معصوم هستند. دائما در حال عبادت هستند. خسته نمی‌شوند. قدرت‌هایشان اختلاف دارد. سلسله مراتب دارند. در جبهه کمک رزمنده‌های مخلص می‌کنند. باقی‌ها به مردم دعا می‌کنند. اینها ناشرها، مدبرات، صافات … هستند. این حساب و کتاب دارد.
«تَنزََّلُ الْمَلَئکَهُ» عددشان چند تا است؟ قرآن می‌گوید: «و ما یَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّکَ إِلاَّ هُو» (مدثر/۳۱) تعداد فرشته‌ها را احدی نمی‌داند. پس چرا خدا گفته جهنم نوزده تا… خدایا تو که می‌گویی: «ما یَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّکَ إِلاَّ هُو» لشگر خدا را هیچ کس جز خدا نمی‌داند. پس چطور می‌گویی: جهنم نوزده تا؟ خوب یکی دیگر رویش بگذار بیست تا بشود. می‌گوید: مخصوصاً گفتیم: نوزده تا ببینیم فضول چه کسی است؟ «وَ ما جَعَلْنا عِدَّتَهُمْ إِلاَّ فِتْنَه» (مدثر/۳۱) آقا چرا نماز صبح سه رکعت است؟ آقا چرا برگ انار باریک است؟ چرا نماز آیات ۵ تا رکوع دارد؟ چرا نماز عید ۵ تا قنوت دارد؟ به من چه چرا! برگ انار باریک است. برگ انگور پهن است. می‌دانیم چند تا است. اصلا ما چه چیز بلد هستیم؟ ۱۰۰ تا کتاب خوانده‌ام لیسانس شدم. ۱۵۰ تا کتاب فوق لیسانس شدم. ۲۰۰ کتاب خواندم و دکتر شدم. خوب ما اگر بنا باشد که اسرار را نفهمیم، عمل نمی‌کنیم. اگر این حرف درست باشد همه‌ی مردم کره‌ی زمین باید بمیرند. چون همه‌ی مردم کره‌ی زمین بیمار می‌شوند و دکتر می‌روند. دکتر می‌گوید: این قرص ۴ ساعت. این قرص ۶ ساعت. آن کپسول ۸ ساعت. آن شربت ۲۴ ساعت. می‌گوییم: آقای دکتر ببخشید! چون من اسرارش را نمی‌فهمم داروی تو را نمی‌‌خورم. می‌گوید: برو بمیر. یک دکتر ۱۰ سال درس خوانده هرچه می‌گوید گوش می‌دهند. آن وقت تقلید از مرجع ۸۰ ساله را می‌گوید: تا اسرار را نفهمم عمل نمی‌کنم. دکتری که ۱۰، ۱۵ سال درس خوانده گوش می‌دهد. مرجع تقلید به تو این حرف را می‌زند؟ ما هرچه خدا گفت باید گوش بدهیم. بله اگر یک چیزی ضد عقل بود شما مقاومت کن. بگو: آقا این با عقل سازگار نیست. اما اگر یک چیزی ضد عقل نیست، بگو: من نمی‌فهمم. یک وقت ضد عقل است. ما در قرآن و روایات و اسلام دستوری ضد عقل نداریم. نماز مغرب سه رکعت است. ضد عقل که نیست. بله یک وقتی می‌گویی: ضد عقل است. مثل اینکه می‌گویند: تشنه‌ات شد آب لجن بخور. خوب این را هیچ عاقلی نمی‌گوید. اگر یک چیزی ضد عقل بود، ولی یک چیزی که ضد عقل نیست، اما طبق عقل هم نیست، فوق عقل است، پس ما  سه تا دستور داریم. ضد عقل، طبق عقل، فوق عقل. ضد عقل را عمل نکنید. اما طبق عقل را عمل کنیم. فوق عقل را هم عمل کنیم.
خوب، فرشته‌ها «یَفْعَلُونَ ما یُؤْمَرُونَ (نحل/۵۰)» هرچه خدا گفت: انجام می‌دهند. فرشته‌ها هوس ندارند. امیرالمومنین انسان است. آب دهان به امیرالمومنین پرت می‌کنند، عصبانی می‌شود. می‌رود قدم می‌زند برمی‌گردد دشمن را می‌کشد. می‌گویند: چرا رفتی قدم زدی؟ گفت: آن وقتی که آب دهان به من پرت کرد هیجانی شدم، می‌خواستم شمشیرم برای هیجان نفس نباشد. فرشته‌ها عبادت می‌کنند، اما هوس ندارند. امیرالمومنین انسانی است که پا روی هوس گذاشت. خیلی فرق می‌کند بین کسی که گوسفند می‌کشد یا ابراهیمی که بچه‌ی خودش را چاقو می‌گذارد که بکشد. یعنی دل کندن از بچه فرق می‌کند. علی اصغر روی دست پدر باشد و گلویش برای رضای خدا پاره شود، یا یک کسی را هلش بدهند و او را بیاندازند. امیرالمومنین چه کمالاتی دارد، ما که نمی‌توانیم بشناسیم. ولی پیغمبر فرمود: اگر حکمت ۱۰ قسمت شود ۹ قسمش را علی ابن ابی طالب دارد همه‌ی مردم یک جز دارند. یعنی علم همه‌ی مردم یک، علم علی بن ابی طالب ۹. علم و حکمت را ۱۰ کنند یکی برای همه‌ی مردم است. ۹ تا برای او است. تنها کسی که گفت: «سَلُونِی‏» هرچه می‌خواهید سوال کنید جواب می‌دهم. فرق می‌کند با کسی که گفت: «أَقِیلُونِی أَقِیلُونِی أَقِیلُونِی‏!» رهایم کنید سواد ندارم. رهبر ما «سلونی» گفت. دیگران «أَقِیلُونِی» گفتند. خودشان می‌دانند چه کسانی هستند.
۵- اقرار دشمنان نسبت به علم و ایمان حضرت علی(علیه‌السلام)
وقتی علی بن ابی طالب شهید شد، معاویه گفت که: «ذَهَبَ الْفِقْهُ وَ الْعِلْمُ بِمَوْتِ ابْنِ أَبِی طَالِب‏» (بحارالأنوار/ج33/ص171) یعنی فقه و علم با شهادت علی رفت. این حرف معاویه است. معاویه می‌گوید: علی به جایی رسید که اتاقی پر از کاه باشد یا اتاقی پر از طلا باشد کاه و طلا برایش فرقی نمی‌کند. معاویه می‌گوید. علم ظاهر و باطن را می‌داند. ابن عباس می‌گوید. علم اصحاب پیغمبر همه پهلوی علم علی «کَالْقَطْرَهِ فِی السبعه الْبَحْر» مثل یک قطره پهلوی هفت دریا. نه پهلوی یک دریا. فرمود: اگر زشتی حیله نبود می‌گفتم: من سیاست دارم یا معاویه. یکبار برای مسایل حکومتی وارد شد. فرمود: مردم توجه کنید «دَخَلْتُ بِلَادَکُمْ بِأَشْمَالِی هَذِه‏ وَ رِحْلَتِی وَ رَاحِلَتِی‏» ببینید با این لباس آمدم. با این مرکب آمدم. این اسب من است این هم لباس من است. آمدم حکومت کنم. اگر بعد از چند سال دارم می‌روم دیدید ماشین و خانه‌ی من عوض شد، معلوم می‌شود من خائن هستم. «دَخَلْتُ … بِأَشْمَالِی» البته این را بگویم. سیر طبیعی طوری نیست. یک نانوا و یک قصاب و یک کفاش، یک فرش فروش و یک موکت فروش هم اگر ده سال یک جایی کار بکند، مثلاً پیکانش پژو می‌شود. خانه‌ی خشتی‌اش آجری می‌شود. خیلی از روستاها که در شهر آمدند و در شهر کار می‌کنند، آن زمین روستایشان را دارند. این مقدار طبیعی است. امام رضا فرمود: باید زندگی‌تان را بتوانید در نماز جمعه بگویید و خیس عرق نشوید. ما نمی‌توانیم مثل حضرت علی باشیم. ولی باید یک طوری باشیم که اگر هرجای زندگی‌مان را فیلم برداری کردند و گفتند، خیس عرق نشویم.
فرق زمان علی و زمان ما. هرکس می‌خواهد علی را بشناسد این است. امیرالمومنین وقتی ضربت خورد، فرمود: مردم ابن ملجم یکی زده شما هم یکی بزنید. «ضَرْبَهً بِضَرْبَه» الآن پیشرفته ترین کشورهای دنیا که ادعا می‌کنند من آمریکا هستم و طرفدار حقوق بشر هستند، دو تا برج در آمریکا ضربه خورد، آمریکا گفت: کل افغانستان را می‌گیرم. کل کشور به خاطر دو تا برج. تازه اگر راست بگوید که طالبان باشد و اینها که می‌گویند باشد، اگر! با اگر! برفرض اگر راست باشد دنیا بداند علی بن ابی طالب چنین کسی بود. واقعاً به امیرالمومنین افتخار کنیم. ما امیرالمومنینی داریم که می‌گوید: «ضَرْبَهً بِضَرْبَه» آن می‌گوید: کل کشور به یک برج!
۶- بالاترین کمالات مخصوص حضرت علی(علیه‌السلام
امیرالمومنین فرمود: من که شهید شدم اما بعد از من، چیزهایی خواهید دید. ۱- ذلت عمومی. همه‌ی شما ذلیل خواهید شد. ۲- خونریزی. ۳- عوائد و بیت المال به طبقه‌ی حاکمه خواهد رسید. ولادت در کعبه شهادت و در مسجد. در پرونده‌ی امیرالمومنین ۵/۱۹ نیست. همه بیست است. روی کره‌ی زمین بهترین جا کعبه است و حضرت امیر آنجا متولد شد. بهترین شب، شب قدر، بهترین حال نماز، در نماز بهترین حال سجده است، بهترین راه رفتن، شهادت است، بهترین راه شهادت در حال روزه است، در حال روزه، در حال نماز، در حال سجده، در مسجد کوفه، تنها فردی که چنین خصوصیاتی دارد، علی است. ابن عباس می‌گوید: علی ابن ابی طالب یک لحظه شرک به خدا نداشت، دیگران سالها مشرک بودن بعد توبه کردند. یک آن و لذا همه می‌گویند: «عَلِیُّ بْنُ أَبِی طَالِبٍ کَرَّمَ اللَّهُ وَجْهَه‏» (بحارالأنوار/ج19/ص287» یعنی صورتش را گرامی داشت. اول کسی که با پیغمبر نماز خواند. تنها کسی که پیغمبر با او صیغه‌ی برادری خواند. تنها کسی که فرمود: من شهر علم هستم و علی باب علم است. تنها کسی که گفت: من و علی پدر امت هستیم. تنها کسی که جای پیغمبر خوابید. تنها کسی که همسرش معصوم است. تنها کسی که پدر دو تا امام است. تنها امامی است که زوجه‌اش دختر پیغمبر و مادر ۱۱ معصوم است. پدر ۱۱ امام است. تنها امامی که عقد ازدواجش را خدا در آسمان‌ها خواند. تنها کسی که مظلومتر از او نبود. تنها کسی که ابرقدرتی بود ولی روی خاک می‌نشست.
۷- خاطره‌ای از یتیم نوازی امیرالمؤمنین(علیه‌السلام)
خانه‌ی یک یتیم آمد. غذا درست کرد به یتیم‌ها داد گفت: بخورید. بچه‌های یتیم غذا خوردند. بعد خواست بچه‌ها را بخنداند دید بچه‌ها نمی‌خندند. با زانوها و دست‌هایش راه رفت، و صدای بزغاله درآورد. دور خانه دوید و صدای بزغاله کرد. با دست و پایش، یعنی با زانوهایش و دست‌هایش. بیرون آمد غلامش قنبر به او گفت که: یا علی خانه‌ی یتیم می‌رفتی، غذا دهان بچه‌ی یتیم می‌گذاشتی، یتیم را می‌بوسیدی. کار امشبت یک کار نویی بود، صدای بزغاله می‌کردی. علی ابن ابی طالب فرمود: علی صدای بزغاله کند که یک یتیم بخندد، برایش ارزش دارد. من وقتی وارد شدم هرکاری کردم یتیم‌ها بخندند، نخندیدند. فکری بودم چه کنم که این یتیم‌ها بخندند. تشخیص دادم من صدای بز کنم که این یتیم بخندند.
خدایا به آبروی امیرالمومنین مرده و زنده‌ی ما را ببخش. مشکلات روحی و اخلاقی و سیاسی و اجتماعی و نظامی و همه‌ی مشکلات ما را حل کن. دشمنان اسلام را اگر قابل هستند هدایت کن. اگر قابل نیستند هر طرحی می‌کشند طرحشان را خنثی و طراحشان را نابود کن. مزه‌ی فهم دین و عشق به امیر المومنین و بچه‌هایش و اهل بیت، مزه‌ی فهم قرآن و عمل به قرآن به ما و نسل ما بچشان. فرزند علی، حضرت مهدی را از  الآن تا ابد قلبش را از ما راضی کن. همه‌ی دعاها را مستجاب کن. ما را در همه‌ی خیرها شریک کن. اگر عملی از ما خیر سر زد همه‌ی علاقمندان به امیرالمومنین را در خیر ما شریک کن. امیرالمومنین ضربت خورد گفت: رستگار شدم. لحظه‌ی مرگ را لحظه‌ی رستگاری ما قرار بده. نسل ما را تا آخر تاریخ از بهترین یاران امام زمان قرار بده. خدایا در باغچه آب لجن می‌رود و آب زلال بیرون می‌آید. در زمین آب فرو می‌رود. اینهایی که امشب مسجد می‌آیند، حسینیه، مهدیه یک جا جمع می‌شوند. خدایا همینطور که آب آلوده تبدیل به آب زلال می‌شود همه‌ی ما را امشب تبدیل به مومنین و مومنات بفرما. هر دعایی که به عقلمان نیامد… خدایا در دل ما کینه‌ی کسی را قرار نده. توفیق توبه‌ی واقعی به همه‌ی ما رحمت بفرما. هرچه شب قدر برای خوبان تاریخ مقدر می‌کنی، همه را برای همه‌ی ما مقدر بفرما. دین ما و دنیای ما، رهبر ما، دولت ما، امت ما، جوان‌های ما، ناموس ما، نسل ما، مرز ما انقلاب ما، آبروی ما و هرچه به ما داده‌ای در پناه حضرت مهدی حفظ بفرما. ما را از غافلین در دنیا و از خاسرین و زیانکاران در دنیا و آخرت و از غصه خورها و اهل حسرت «یوم الحسره» قرار نده. خدایا ظهور حضرت مهدی را نزدیک بفرما. ما را برای امام زمان بازو قرار بده. ما را مشمول دعایش قرار بده. امنیت کامل بر همه‌ی بلاد اسلامی بخصوص ایران و افغانستان، لبنان، فلسطین، عراق، بر همه‌ی بلاد اسلامی امنیت کامل مستقر بفرما. شر ابرقدرت‌ها به خصوص آمریکا و اسرائیل به خودشان برگردان. به بی‌همسرها همسر خوب مرحمت کن. به بی‌مسکن‌‌ها مسکن خوب مرحمت کن. به بی‌کارها شغل خوب مرحمت کن. به مریض‌ها شفا مرحمت کن. به بیکارها کار حلال مقدر کن. بچه‌هایی که متولد نشده‌اند، سالم و صالح متولد کن. همه‌ی مشکلات فرد و جامعه و دولت و ملت و نسل و ناموس ما را برطرف بفرما. از همدیگر بگذرید. فحشت داده است، حلال! غیبت کرده است، حلال! از او طلب داری، ببخش! از هم بگذرید تا خدا از شما بگذرد.
«والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته»

ثبت دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *