امام در بسیاری از اوقات به طور همزمان به کارهای متعدد اشتغال داشتند. در یکی از روزهای اول فروردین سال ۶۸ حدود ساعت هفت بعد ازظهر حقیر را برای انجام کاری احضار فرمودند. وقتی مشرّف شدم حدود یک ساعت از غروب گذشته بود. ایشان در حالی که هنوز مشغول تعقیبات نماز مغرب و عشا بودند که تسبیح در دستشان بود و ذکر میگفتند، به پشت خوابیده بودند و با بالا و پایین بردن پاهایشان نرمش مخصوصی را که پزشک توصیه کرده بود انجام میدادند. در عین حال به تلویزیون نگاه میکردند و تصویر بدون صدای آن را مدنظر داشتند. در کنار دستشان رادیو روشن بود که به آن گوش میدادند علاوه بر همه این امور، علی نوه عزیزشان را در حالی که در کنار ایشان دراز کشیده بود و سعی میکرد حرکتهای امام را تقلید کند مورد تفقد و نوازش پدرانه قرار میدادند و انجام نرمش مانع از ابراز عاطفه نسبت به نوه خردسالشان نمیشد.
حجت الاسلام و المسلمین محمد حسن رحیمیان
منبع: www.imam-khomeini.com
