عصر انتظار
به نام خدا
پرسش: آیا قیام حضرت به حکومت واحد جهانی می انجامد ؟
پاسخ: انسان موجودی انتخابگر است که در سایه حرکت اختیاری خود، به رشد و کمال رسیده و به هدف از خلقت خود نایل خواهد گردد. او موجودی اجتماعی است که بروز، شکوفایی و تعالی برخی استعدادها و کمالات او در جامعه تحقق مییابد. از این رو نیاز به جامعهای سالم و مدینهای فاضله است تا آدمی در بستر آن به حرکت تکاملی بپردازد. و چون جوامع کوچک انسانی به یک دیگر پیوند خورده و جامعه جهانی را شکل دادهاند و از آن به دهکده کوچک جهانی یاد میکنند، از این رو محیط مناسب رشد برای عموم انسانها زمانی است که این جامعه جهانی حرکتی مناسب و هماهنگ در کل زیر مجموعهها داشته باشد. پس قانونی کامل و فراگیر لازم است. نقص معرفت بشری از یک سو، و توجه به برخی ملاحظات شخصی و گروهی از سوی دیگر و وجود امیال و گرایشهای مادی از سوی سوم باعث میشود انسان نتواند قانون جامع و کامل را پی ریزی کند. بر این اساس بر خداوند آگاه به همه ابعاد وجودی انسان و عاری از هر ملاحظه و میل است که این نیاز بشری را پاسخ گوید. بعثت انبیا و در رأس آنها بعثت خاتم الانبیا پیامبر اسلام(ص) به این مهم پاسخ داد تا قانون مناسب در اختیار بشر قرار گیرد و طبق آیه ” الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی وَ رَضِیتُ لَکُمُ الْإِسْلامَ دِیناً”(مائده، ۳)
کاملترین قانون و معرفت در دسترس انسانها قرار گرفت.قانون به تنهایی ضامن ایجاد جامعه سالم نیست و لذا تا کنون چنین جامعهای محقق نشده است. با توجه به برداشتهای مختلف از این قانون(به علت نقص و درجات عقل و علم) از طرفی و حرکت رو به رشد انسانها از سوی دیگر، نیاز به معلم عالم (به علم الهی) و معصوم (از هر خطا) میباشد تا به تبیین وتعلیم قانون الهی بپردازد و متناسب با نیاز جامعه انسان آن را به درستی تفسیر کند تا قانون و دین قابل استفاده در زندگی باشد. به علاوه روح انسان که گوهر شرافت و شخصیت او است نیازمندهایی داشته و در معرض آفات و بیماریها است. برای روح نیز همچون جسم نیاز به متخصص است تا در سایه تخصص و راهنمایی او، روح بتواند حرکت تعالی خود را به انجام رساند. پس علاوه بر معلم به مربی و تزکیه کننده نیز لازم است. از این رو خداوند وظیفه تبیین و تزکیه را بر دوش انبیا قرار داد تا علاوه بر تلاوت و ابلاغ وحی به این دو مهم همت گمارند: “لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ إِذْ بَعَثَ فِیهِمْ رَسُولاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ یَتْلُوا عَلَیْهِمْ آیاتِهِ وَ یُزَکِّیهِمْ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَهَ”؛(آل عمران/۱۶۴) با رحلت خاتم الانبیا این دو وظیفه مهم به عهده اوصیا و ائمه معصومین قرار گرفت. بنابراین غدیر، پاسخی دیگر به نیاز انسان بود، قانون و معلم معصوم در کنار یکدیگر نیز موجب پیدایش مدینه فاضله نیست چنانکه تا کنون محقق نشده است. باید در کنار این دو رکن مهم، مدیریت جامعه نیز در اختیار معصوم عالم باشد تا او با علم الهی که به دین و وضع جامعه، نیاز و امکانات دارد در هرم قدرت قرار گیرد و با استفاده از کارگزاران شایسته و بهره وری صحیح از امکانات، محیط مناسبی را برای رشد انسانها فراهم آورد.
از بیان فوق روشن شد جامعه جهانی نیازمند به دین اسلام است اولاً، نیازمند به معلم و مربی معصوم(ع) است ثانیا، محتاج به امامت و مدیریت امام عالم معصوم است ثالثا، پس انقلاب جهانی امام مهدی(ع) و تشکیل حکومت واحد جهانی نیاز جامعه بشری است البته از راه قرآن و روایات نیز میتوان حکومت واحد جهانی را در سایه انقلاب امام مهدی(ع) به تصویر کشید که به یک آیه اشاره میشود: “وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنْکُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَیَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِی الْأَرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَیُمَکِّنَنَّ لَهُمْ دِینَهُمُ الَّذِی ارْتَضى لَهُمْ وَ لَیُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً یَعْبُدُونَنِی لا یُشْرِکُونَ بِی شَیْئاً وَ مَنْ کَفَرَ بَعْدَ ذلِکَ فَأُولئِکَ هُمُ الْفاسِقُونَ”(نور/۵۵).
خداوند در این آیه به مسلمانان و مؤمنان صالح وعده حکومت بر کل زمین را داده است، حکومتی که در سایه آن دین مورد رضایت خدا که همان اسلام است(با توجه به آیه سوم سوره مائده) تمکین و استقرار مییابد و امنیت کامل فراگیر میشود، این چنین امنیت در سایه از بین رفتن عوامل نا امنی (شرک و کفرو فساد) و پیاده شدن اسلام و دین خدا تحقق مییابد و لذا در روایات علاوه بر عدالت گستری امام مهدی(ع) به ورود دین اسلام در همه قریهها و آبادیها اشاره شده است. نتیجه این حرکت و حکومت، عبادت و عبودیت صحیح و کامل است، “یعبدوننی لایشرکون بی شیئا”.
پرسش: می گویند در زمان ظهور حضرت جنگ و خونریزی می شود ، بدان را می کشد و جامعه از عدل و داد پر می شود ، آیا این با عدل سازگاری دارد ؟ و آیا توبه در آن شرایط قبول می شود ؟
پاسخ: حضرت مهدی(عج) مظهر رحمت پرودگار است. او می‌آید تا با ظهورش بشریت را از شرک و فساد و حکومت ستمگران نجات دهد و انسانها در سایه حکومت عدل او راه راستی را طی کنند. بنابراین در زمان ظهور و حاکمیت او، به جز یارانش، افراد بسیاری از مردمان به حیات خود ادامه می‌دهند و تحت راهنمایی‌های او به سمت خیر و صلاح گام برمی‌دارند.
البته عدهای از انسانها نیز کشته می‌شوند. اینان کسانی‌اند که دعوت الهی حضرت را نمی‌پذیرند و به دلیل میل به زندگی حیوانی، به جنگ با حضرت می‌پردازند و راه دشمنی و عناد را پی می‌گیرند.
از آنچه گفته شد روشن میشود که وجود جنگ با عدل منافات ندارد، همانگونه که عمل جراحی نشانه خشونت و بی رحمی دکتر نیست بلکه عین صلاح و خیر بیمار است آیا نباید با فاسدان و ظالمانی که در مقابل دعوت حضرت سر به طغیان می‌گذارند و به دنبال ایجاد فساد و تباهی هستند و می‌خواهند مردم را فدای لذت‌های دنیوی خود کنند، برخورد جدی صورت بگیرد؟ به راستی مردم چه مقدار باید تحت ظلم و فساد و وحشی‌گری‌های نا بخردان قرار بگیرند؟ اگر امام زمان(ع) نیز با آنان برخورد قاطع نکرده و حدود الهی را جاری نکند، پس ظهور او چه اثری دارد؟ مگر قرآن نمی‌گوید: « وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَکُونَ فِتْنَهٌ»(بقره/۱۹۳).
راه توبه هیچ وقت به روی انسان بسته نیست و اگر انسان واقعا از اشتباه خود پشیمان باشد، حضرت وی را می‌بخشد. اصلا حضرت برای هدایت می‌آید و به همین علت ابتدا از مردم می‌خواهد به راه حق برگردند. البته باید بدانیم اگر گناه زیاد شد، در مواردی انسان توفیق توبه را از دست می‌دهد، لذا یک دوست و منتظر سعی میکند به گناه گرفتار نشود و اگر خدای نکرده مرتکب خلافی شد توبه کند.
پرسش: مدت زمان مبارزه امام زمان (عج) تا پیروزی نهایی را بیان کنید .
پاسخ: در روایات به صورت صریح در این باره چیزی مطرح نشده است. بر اساس بعضی روایات برخی استفاده کرده‌اند که جنگ، پس از هشت ماه فروکش خواهد نمود: «مهدی(ع) هشت ماه شمشیرش را حمایل میکند».(بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۱۳۳).
پرسش: چگونگی گسترش عدالت با وجود ظلم فراگیر توسط حضرت ؟
پاسخ: امامان دیگر به علت شرایط خاص زمان خود و عدم وجود زمینه قیام، مجبور بودند راه تقیه را پیش گرفته و ظلم و ستم را به جان بخرند، تا دین حفظ شود و از بین نرود. آنان در نهایت سختی، به تبیین معارف دین پرداختند تا مردم بتوانند از دین صحیح بهرهمند شوند. اما دوران ظهور، زمانی است که زمینهها فراهم خواهد شد، عدهای خود را برای یاری آماده میکنند و عموم مردم، واقعا خواستار مبارزه با ظلم و فساد و برقراری عدالت هستند. آنان رهبر و امام را پذیرفته، او را تنها نمیگزارند. لذا امام زمان(ع) با پشتوانه عموم مردم، به مبارزه با ظلم و ستم میپردازد. لشکریان و حضرت را میتوان چنین بر شمرد:
یکم. یاران حضرت را سه گروه تشکیل می دهند:
الف. ۳۱۳ که یاران خاص هستند؛
ب. ده هزار نفر ؛
ج. عموم شیعیان و محبان.
در روایتی از امام جواد(ع) آمده است: “پس هنگامی که این تعداد (۳۱۳ نفر) از اهل اخلاص گرد او (در مکه و به اذن خدا) جمع شدند، خدا امر او را ظاهر کند. پس هنگامی که برای او عقد (ده هزار نفر مرد) کامل شد، به اذن خدای عزوجل خروج می کند”.(کمال الدین، ج2، ب36، خ2)
دوم.امدادهای غیبی که شامل ملائکه و لشکر رعب میشود. مراد از لشکر رعب این است که خداوند چنان ترسی به دل دشمنان میاندازد که نتوانند به درستی فکر و امکانات خود استفاده کنند. البته خداوند به صورتهای مختلفی به حضرت کمک میکند.
این امدادها و تحقق ظهور و پیروزی حضرت در صورتی است که شرایط فراهم باشد که از جمله آنها خواست عمومی مردم برای آمدن مرد آسمانی و تحقق عدالت است.
و چون مردم با توجه به فطرت الهی خود، دعوت امام را میپذیرند راه برای پیروزی نهایی هموار می شود.
