عصر انتظار
ناوچه جنگی «ساموئل رابرتز» آمریکا در اواخر فروردین ماه سال ۱۳۶۷ در خلیج فارس با مین برخورد میکند. کاپیتان کشتی ۴۵ دقیقه قبل از اصابت با مین، متوجه می‌شود که در یک میدان مین قرار گرفته است و تلاش میکند راه آمده را باز گردد، ولی ناوچه با یک مین به قدرت ۲۵۰ پوند برخورد میکند، که در اثر انفجار آن حفره‌ای به قطر ۸ متر در کف کشتی پدید میآید.
از آنجا که این شناور در حالت جنگی قرار داشت و تمام دریچه‌های ورودی آب بسته بود، موتورخانه آن پر از آب شده و کشتی دچار آتش‌سوزی می‌شود که با انتقال آن به ساحل، از غرق شدن آن جلوگیری به عمل میآید. در اثر این حادثه پنج نفر از خدمه ناوچه مجروح می‌شوند.
سخنگوی ستاد تبلیغات جنگ در پی این واقعه اعلام میکند:
«در صورتی که آمریکا دست به تجاوز جدید علیه ایران بزند، جمهوری اسلامی ایران با شدت تمام با آن برخورد خواهد کرد و شرارت آمریکا را قطعاً بدون پاسخ نخواهد گذاشت… این حوادث، نتیجه طبیعی حضور تجاوزکارانه آمریکا در خلیج فارس است. از جمله عوامل اصلی ناامنی در خلیج فارس، حضور غیرقانونی نظامیان آمریکایی در این منطقه است… از اوایل خردادماه سال ۱۳۶۶ که آمریکا نظامیان خود را به بهانه حمایت از امنیت کشتیرانی در آبهای بین‌المللی خلیج فارس گسیل داشت، ما شاهد افزایش ناامنی در این منطقه بوده و هستیم و این امر دقیقاً مویّد نظرات جمهوری اسلامی ایران است که حفظ امنیت خلیج فارس، تنها باید توسط کشورهای منطقه صورت گیرد. حضور تجاوزکارانه و غیرقانونی دیگر کشورها تنها به پیچیده‌تر شدن اوضاع در این منطقه منجر خواهد شد.»
روز ۲۸ فروردین ماه ناوچه قهرمان جوشن، بندر بوشهر را به قصد دریا و حراست از مرزهای آبی جمهوری اسلامی و صیانت از آبهای خلیج فارس ترک میکند.
صبح روز ۲۹ فروردین، پنتاگون تصمیم می‌گیرد برنامه از قبل تعیین شده خود را به اجرا بگذارد. ساعت هشت و نیم صبح به نیروهای وزارت نفت دستور تخلیه سکوهای نفتی سلمان، نصر و مبارک داده می‌شود تا در مقابل تجاوز دشمن، مقابله صورت گیرد. آمریکاییها با مقاومت و عکس‌العمل یگانهای دریایی ایران عقب می‌نشینند و این بار با ۳ رزمناو، ۸ فروند هواپیما و پشتیبانی قوی کشتیهای جنگی حمله کرده و سکوی سلمان را اشغال می‌کنند. متجاوزین آمریکایی پس از آن، سکو را با کار گذاشتن مواد منفجره و شلیکهای بی‌امان توپ و موشک به آتش می‌کشند. به دنبال آن، سکوهای نفتی نصر و مبارک نیز هدف قرار می‌گیرند. کشتیهای مریل، مک‌کورمیک و ترنتون در حمله به سکوی سلمان و کشتیهای سیمپسون، باگلی و وین رایت در حمله به سکوی نصر شرکت می‌کنند.
از طرف فرماندهی منطقه یکم بندرعباس به ناوچه جوشن مأموریت داده می‌شود تا خود را به سکوهای نفتی برساند. حوالی ساعت ۳۰/۱۲ دقیقه چند فروند هلی‌کوپتر روی رادار ناوچه ظاهر می‌شوند و بلافاصله سیستمهای دفاعی و تهاجمی این شناور به حالت آماده‌باش در میآید. فرمانده ناوگان آمریکا با ناو سروان عباس ملک فرمانده ناوچه جوشن تماس می‌گیرد و با بی‌سیم می‌گوید که نیروهای ناوچه جوشن هرچه سریعتر کشتی را ترک کنند و از محل دور شوند. در همین لحظات، چند فروند هلی‌کوپتر آمریکایی با ناوچه نزدیک می‌شوند که با اخطار فرمانده ناوچه، هلی‌کوپترها دچار تردید می‌شوند و فرمانده ناوگان آمریکا اعلام میکند چنانچه به گفته او ترتیب اثر داده نشود، ناوچه ایرانی هدف قرار خواهد گرفت. فرمانده ناوچه جوشن در پاسخ رجزخوانیهای آمریکاییها با قاطعیت تمام اعلام میکند که هرگونه حرکت تجاوزکارانه آنها با پاسخ کوبنده روبرو خواهد شد. هلی‌کوپترها و هواپیماهای آمریکا ناوچه جوشن را در محاصره خود می‌گیرند. نخستن موشک از طرف رزمناو آمریکا شلیک می‌شود. ناو حماسهآفرین جوشن از دو جبهه هوا و دریا با آتش گسترده مورد حمله واقع می‌شود. ناو حماسهآفرین جوشن از دو جبهه هوا و دریا با آتش گسترده مورد حمله واقع می‌شود. ناوچه جوشن در میان تهاجمات گسترده آمریکا یک فروند هلی‌کوپتر دشمن را هدف قرار داده، منفجر میکند. با اقدامات الکترونیکی، اولین موشک هاریون شلیک شده به طرف جوشن در ۲۰۰ متری به آب برخورد میکند و دریادلان جان برکف اسلام با شجاعت بی‌نظیر و باور نکردنی اراده آهنین خود را برای دفاع از آبهای گرم خلیج فارس و آرمان انقلاب اسلامی ایران به نمایش می‌گذارند.
دومین موشک شلیک شده از سوی آمریکاییها، به موتورخانه ناوچه جوشن اصابت میکند که فرمانده و جانشین او هردو مجروح می‌شوند. سومین موشک اتاق عملیات را مورد هدف قرار می‌دهد و موج انفجار آن فرمانده ناوچه و تعداد دیگری از پرسنل را به داخل آب پرتاب میکند. چهارمین موشک به پاشنه و قسمت توپخانه، که پرسنل آن با شجاعت بی‌نظیر همچنان مشغول آتشباری و دفاع هستند می‌خورد و پنجمین موشک در وسط ناو فرود میآید. پس از ۴۵ دقیقه از شروع درگیری، ۳ رزمناو آمریکا در حالی که از سوی تعدادی از هواپیماهای شکاری حمایت می‌شوند، ۳۰۰ گلوله توپ به سوی ناوچه جوشن که هدف ۵ موشک قرار گرفته بود، شلیک و آن را غرق می‌کنند. مقاومت این ناو با ۱۱ شهید و ۳۳ مجروح، برگ زرین دیگری به پرونده حماسه‌های نیروی دریایی ارتش می‌افزاید و خاطره ناوچه حماسهآفرین پیکان را برای همیشه زنده میکند. آمریکا پس از به آتش کشیدن سکوی سلمان به طرف سکوهای دیگری در حوالی جنوبی خلیج فارس حرکت میکند. ناوشکن سهند و سبلان از پایگاه دریایی بندرعباس به مأموریت اعزام می‌شوند. تعدادی از نیروهای این دو ناوشکن که در حال مرخصی بودند، پس از آگاهی از جنگ‌افروزیهای آمریکا در خلیج فارس، مرخصی خو را لغو و به محل مأموریت عزیمت می‌کنند. نخستین درگیری میان این دو ناوشکن و نیروی هوایی آمریکا در حوالی تنگه هرمز در می‌گیرد و طرفین به شدت همدیگر را زیر آتش می‌گیرند. ناوشکنهای ایرانی چندین ساعت با قدرت و قاطعیت در مقابل هواپیماها و ناوهای آمریکا که از مسافت بسیار دور شلیک می‌‌کردند، پایداری می‌کنند، به طوری که هواپیماها از روی استیصال متوسل به بمبهای لیزری می‌شوند. ناوشکنهای سهند و سبلان به سمت ناوهای آمریکا پیشروی می‌کنند که این امر وحشت آمریکاییها را فراهم میکند. رونالد ریگان دستور حمله مجدد را صادر میکند و از فاصله ۱۲۰ کیلومتری، موشکهای لیزری هاریون به سوی ناوگان ایران شلیک می‌شوند. ناوشکن سبلان با اصابت بمبهای لیزری شیلک شده از هواپیما، دچار سانحه می‌شود، اما ناوشکن با هوشیاری فرمانده ناو و فداکاری و ایثار دیگر نیروهای ناو از برد موشکهای هاریون خارج می شود. در این میان، ناوشکن سهند هدف سه موشک از سوی دشمن قرار می‌گیرد که تعدادی از نیروهای آن شهید و مجروح می‌شوند و بقیه خود را به آب می‌زنند. جنگنده‌های آمریکا افراد مستقر در قایقهای نجات را به گلوله و موشک می‌بندند که تعداد دیگری از رزمندگان اسلام به شهادت می‌رسند. شهامت و پایمردی نیروهای این دو ناوشکن موجب می‌شود که دشمن منطقه را ترک و فقط از راه دور اقدام به پرتاب موشکهای لیزری کند. در حالی که نیروی دریایی آمریکا با بهره‌گیری از تجهیزات مدرن خود و اقدامات تاکتیکی تلاش میکند که جنگ را خاتمه یافته تلقی کند، قایقهای توپدار ایرانی طی یک عملیات تلافی‌جویانه سکوهای نفتی تحت اجاره آمریکا با بهره‌گیری از تجهیزات توپدار ایرانی طی یک عملیات تلافی‌جویانه سکوهای نفتی تحت اجاره آمریکا و یک ناو لجستیکی آنها را به آتش می‌کشند.
واحد اطلاعات کشتیرانی لویدز لندن اعلام میکند:
«یک قایق موتوری آمریکا در نزدیکی ترمینان نفتی مبارک در خلیج فارس، مورد حمله قرار گرفت. این قایل ۲۸۳ تنی که «ویلتی‌یاند» نام داشت و با پرچم آمریکا حرکت می‌کرد، ساعاتی پس از تجاوز نیروهای آمریکایی به سکوی نفتی ایران در نزدیکی ترمینال مبارک هدف قرار گرفت. نفتکش انگلیسی یورگ مارین نیز همزمان با حمله به قایق آمریکا در نزدیکی ترمینال مبارک هدف قرار گرفت و این تانکر ۷۴۴/۱۲/۱ تنی دچار آتش‌سوزی شد و نفت آن به دریا نشت کرد.»
دولتمردان آمریکایی که از قاطعیت ایران به ستوه آمده‌اند، طرحی را پیشنهاد و تلاش می‌کنند با تصویب این طرح حضور خود را در خلیج فارس گسترش و کشتیهای دیگر کشورها را مورد حمایت قرار دهند. رژیم عراق نیز همچنان به حملاتش به نفتکشها در خلیج فارس ادامه می‌دهد و هیچ واکنشی از سوی آمریکا نسبت به این تعرضات عراق صورت نمی‌گیرد.
نیروی دریایی ایران به رغم آتش‌افروزیها و تشنج‌آفرینی‌های آمریکا در خلیج فارس اقدام به گشت‌زنی میکند و تمام کشتیهای مشکوک به حمل سلاح برای عراق را مورد بازرسی قرار می‌دهد.
