عصر انتظار
متن برنامه ی درس هایی از قرآن کریم حجت الاسلام قرائتی؛ تاریخ پخش :: ۱۳۸۰/۸/۲۶
بسم الله الرحمن الرحیم
اللهی و انطقنی بالهدی و الهمنی التقوی
آغاز سال عبادت اول رمضان، بهار عبادت و قران را تبریک می‌گویم و قبل ازصحبتم دعا می‌کنم که:
خدایا تمام برکات ماه رمضان را نصیب امت اسلامی بفرما. بحثی که در جلسه اول میخواهم بگویم و می‌ترسم که نتوانم تمام کنم, نگاهی به سوره حمد است. هم قران است و هم هر روز روزی ده بار ما در نمازهایمان می‌خوانیم. و یک مقداری راجع به سوره حمد صحبت کنیم.
سالهای قبل، خیلی قبل من نگاهی به سوره حمد داشته‌ام اما ماشاءالله بچه‌ها، دخترها و پسرها بزرگ می‌شوند و آنها که ده سال پیش بچه بوده‌اند ,حالا نوجوان و جوان شده اند, لازم است که علاوه بر آن اینکه علم ما هم زیاد میشود، چون سوره حمدی که الان میگوییم با سوره حمدی که چند سال پیش گفته‌ایم خیلی فرق میکند، مطالعه زیادتری شده، مطالب زیادی گیرم آمده، بنابراین میخواهم سوره حمد را بگویم. سوره حمد را(بِسْمِ اللَّهِ)اش را شروع کنید،
قاری:(بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم)(الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمینَ)الفاتحه(۲)اما سوره حمد، جمله‌ای داریم که لاصلاه الما بفاتحه الکلمات نمازی نیست ,مگر اینکه باید سوره حمد خواند. نماز مرده که سوره حمد ندارد، نماز نیست اسمش نماز است، نماز بدون حمد نمی‌شود، قران آیه‌ای دارد که می‌فرماید: همه قران یک کفه و سوره حمد هم یک کفه. چطور: به پیامبر(ص) میگوید: دو چیز بهت دادم یک همه قران ,دو سوره حمد.
آیه‌اش این است(آتَیْناکَ سَبْعاً مِنَ الْمَثانی وَ الْقُرْآنَ الْعَظیمَ)الحجر(۸۷)ای پیامبر من به تو داده سبع مثانی داده‌ام و قران سبع مثانی را همه گفته‌اند سوره حمد است. سبع شاید به خاطر این است که هفت آیه دارد حالا سوره حمد هفت تا است و در عدد هفت چه رازی هست.(بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم) بلد نیستم در عدد هفت چه رازی هست نمی‌دانم؟ آسمانها هفت تاست، طواف کعبه هفت تاست و سعی بین صفا و مروه هفت تاست، در سجده هفت جای بدن ما به خاک می‌افتد، عدد هفته، عدد طواف، آسمانها، سوره حمد، هفت عضو بدن ما در سجده، توی هفت یک چیزی است نمی‌دانم چیست؟ مثانی دو تا دو تا چرا؟ چون در حمد، در هر نمازی دو بار سوره حمد خوانده میشود. خیلی از کلماتش دو تاست، رحمن‌اش، رحیم‌اش، ایاک، دو تاست نمی‌دانم چیست؟
خلاصه میخواهم بگویم قران میگوید: پیغمبر سوره حمد بهت دادم و قران نمیفهمم الان هم که می‌گویم نمیفهمم, ولی همین که میگوید: من دو چیز بهت دادم یک سوره حمد دادم و یک قران. پیداست وزن سوره حمد از نظر عظمت هم وزن تمام قران است. (بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم)، یک بار دیگر شما(بِسْمِ اللَّهِ)را بگوئید.
قاری: (بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم)بنام خدا، تمام اینها که دین دارند و ندارند، در همه رژیم‌ها و کشورها افتتاح کارشان را به نام بزرگان میکنند یعنی در کشورها که نیست هم که خدا را قبول ندارند، وقتی می‌خواهند کاری را آغاز کنند شروع کارشان به نام بزرگان، در همه ملتها هست باز(بِسْمِ اللَّه) بگوئید.
قاری: (بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم) بِسْمِ اللَّهِ مال مسلمانها نیست حضرت نوح علیه السلام که قبل از ابراهیم و موسی و عیسی علیهم السلام بوده آن هم که سوار کشتی شد گفت: (بِسْمِ اللَّه). کلمه(بِسْمِ اللَّه) مال مسلمانها نیست مال ادیان قبلی هم بوده(بِسْمِ اللَّه) می‌گویند من هر چه می‌گویم شما(بِسْمِ اللَّه) بگوئید.
قاری: (بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم)
گفته‌اند حتی اگر یک شعر می‌خوانی(بِسْمِ اللَّه) بگوئید عروس و داماد حتی اگر خواستند آمیزش جنسی کنند(بِسْمِ اللَّه) بگویند غذا می‌خواهند بخورد هر کسی(بِسْمِ اللَّه) بگوید. اهل بیت علیه السلام(بِسْمِ اللَّه) را بلند می‌گفتند و(بِسْمِ اللَّه) یک آیه مستقلی است. بعضی‌ها که سر نماز البته بعضی از فرقه‌های اسلامی(بِسْمِ اللَّه) سر نماز نمی‌گویند. امام علیه السلام فرمود: اینها سرقت کرده اند(بِسْمِ اللَّه)نمی گویند. می‌گویند: الله اکبر الحمد الله رب العالمین(بِسْمِ اللَّه) نمی‌گویند.
امام علیه السلام فرمود: کسانی که(بِسْمِ اللَّه)نمی گویند(بِسْمِ اللَّه)را دزدیده‌اند سرقوا سرقت کرده‌اند. (بِسْمِ اللَّه)درس اصول سخن گفتن است، خلاصه گفتن، جامع گفتن، عمیق و لطیف گفتن حالا(بِسْمِ اللَّه) چیه؟ رموز(بِسْمِ اللَّه) من هر کلمه که نوشتم شما(بِسْمِ اللَّه) رمز چیست؟(بِسْمِ اللَّه) نشانه بگوئید تند تند بفرمائید. بخوانید.
قاری:(بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم)
(بِسْمِ اللَّه) یعنی خدایا من کارهایم را رنگ الهی می‌دهم – دو مرتبه.
قاری: (بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم)
(بِسْمِ اللَّه) یعنی خدایا من به تو توکل می‌کنم.
قاری: (بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم)
یعنی دوستت دارم و اگر دوستت نمی‌داشتم اینقدر نام تو را نمی‌بردم.
قاری: (بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم): یعنی خدایا کارهایم را دارم بیمه می‌کنم، از هر خطری به تو می‌سپارم.
قاری: (بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم): نه به نام طاغوتها، آقازاده‌ها و دختر خانم‌ها یادتان نرود، اگر یادتان رفته یادتان بیاید، بزرگها، کوچولوها بدانند زمان شاه نمیگفتند(بِسْمِ اللَّه) خیلی‌ها می‌گفتند: به نام نامی شاهنشاه آریامهر، حتی نماینده مجلس زمان شاه رفت سخنرانی کند, گفت: (بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم)یک عده پا شدند از مجلس ملی، شورای آن زمان رفتند بیرون و گفتند: چرا نگفتی به نام نام شاهنشاه، چرا(بِسْمِ اللَّه) گفتی مگر اینجا روضه است بسم الله یعنی به نام طاغوتها افتتاح نمی‌کنم. بفرما.
قاری: (بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم): یعنی کارهایم رنگ هوس ندارد چون تو دوست داری من شروع می‌کنم. قاری:(بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم): (بِسْمِ اللَّه) رمز بقاء است، یک چیزی را که می‌خواهند باقی باشد وصل به بزرگش میکنند. مثلا شما توی محله‌تان یه کتابخانه درست می‌کنی، می‌ترسی کتابهایش دزد ببرد، کهنه شود، از بین برود می‌گوئی این کتابخانه وابسته به کتابخانه آستان قدس رضوی است، چون کتابخانه آستان قدس رضوی در مشهد مهم است، وصل به یک مهمی می‌کنی، یک تشکیلاتی که یک عظمتی دارد یک چیزهای جزئی را وصل به او میکنند چون اوعظمت دارد این هم باقی باشد. مثلا یک صندوق قرض الحسنه یک جایی باز میشود نگرانی دارند. اینها که می‌گوئید خوب این وصل به فلان صندوق و بانک وصل باشد. یک کسی یک مغازه و تجارتی دارد، میگوید وصل به فلان کمپانی می‌شویم تا اینکه او محکم است. مثل یک حوض کوچک که بند به دریا میشود. من بند به بی نهایت می‌کنم تا کارم باقی بماند.
اصولا داریم کسی که(بِسْمِ اللَّه)نگوید کارش نا تمام باقی می‌ماند. برویم سراغ جمله دوم: بخوانید.
قاری: (الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمینَ). (الْحَمْدُ لِلَّهِ) حمد مخصوص خداست، فرق میکند با شکر، تشکر آدم از پدر و مادر هم میکند از استاد، دوست، رفیق، میگوید متشکرم، اما به پدر و مادر نمی‌گوید الحمد لک، تشکر از غیر خدا هم هست اما حمد مخصوص خداست، حالا: چرا(الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمینَ) رب یعنی چه؟ رب کلمه رب به معنای هم مالک و هم پرورش دهنده هم صاحب من است و هم پرورش می‌دهد.(الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمینَ)در قران کلم هرب رب کل شیء داریم یک آیه یعنی خدایا هر چیز را تو تربیت می‌کنی، رب السماوات و الارض داریم آسمانها را هم تو تربیت می‌کنی، آسمانها و زمین را، (رَبِّ الْعالَمینَ) هم داریم(الْحَمْدُ لِلَّهِ) همه هستی را داری رشد می‌دهی، هستی دارد رشد میکند، نه فقط جوجه مرغ میشود، تخم هندوانه، هندوانه میشود، که سنگها هم عقیق و فیروزه می‌شوند، نه فقط از لاشه و تکوین خلقت رشد میکند، روح هم رشد میکند، فکر هم بالا می‌آید. زمانی انسان آرزویش یک دوچرخه است بعد میشود موتور، بعد ماشین، تا اینکه اصلا دنیا پهلویش کوچک است تا برسد به جایی که هستی پهلویش کوچک است.
قران برای اینکه ما را رشد بدهد میگوید:(مَتاعُ الدُّنْیا قَلیل)نساء(۷۷): اصل کلی هستی کم است کل هستی کم است انسان را به جایی می‌برد که اول که دعا میکند میگوید: خدایا من سیر شوم، خانه من ساخته شود، بدهی من داده شود، مریض من خوب بشود، بعد رشد که کرد دعای ماه رمضان را دیدید میگوید:(اللَّهُمَّ أَغْنِ کُلَّ فَقِیرٍ، اللَّهُمَّ أَشْبِعْ کُلَّ جَائِعٍ)مستدرکالوسائل ج7ص447 خدایا همه گرسنه‌های حهان سیر کن. اول میگوید خودم و خانه ام, بعد به فکر افغانستان و فلسطین هم می‌افتد، بعد به فکر کل مستضعفین دنیا می‌افتد. اول آدم جزء است بعد روحش بزرگ میشود، بزرگ میشود. اول دلش می‌خواهد کلاس اول قبول شود، بعد می‌بینی دانشگاه هم برایش کم است. این رشد، رشد ظاهری نیم کیلو میشود دو کیلو، ۶۰ کیلو.
رشد معنوی فکر بالا می‌رود به جایی می‌رسد که امیر المومنین علیه السلام وقتی دعا میکند این رقمی دعا میکند، دعای حضرت علی را بگویم، بیننده‌ها ماه رمضان گوش می‌دهند این رقمی دعا کنند. نگویید: خدایا خودم، خدایا من و بچه‌ام، من و همسایه‌ها و اساتید و شاگردها و همشهریها. امیر المومنین این رقمی دعا میکنند میگوید: خدایا هر چه خوبان تاریخ گذشته از تو خواسته‌اند و هر چه خوبان امروز از تو می‌خواهد و هر چه خوبانی که هنوز به دنیا نیامدند و بعد از تولد از تو خواهند خواست، همه را به ما مرحمت کن. این رقمی دعا کنیم، نگوئید خدایا در کنکور قبول بشوم، بگوئید: خدایا من یک جوانی باشم که کره زمین از من استفاده کند، کره زمین، میشود. افرادی هستند که کره زمین از اینها استفاده میکند. منشا خیری شده‌اند، مخترع برق را کره زمین استفاده میکند، مخترع کامپیوتر چطور، گاهی یه کلمه حق در تاریخ می‌ماند. گاهی یک عملی انجام می‌دهی، در تاریخ اثر می‌گذارد. انسان می‌تواند بزرگتر از آنچه(رَبِّ الْعالَمینَ) همه را تربیت میکند به خصوص نسل نو می‌توانند.
اصل اینکه گفته‌اند نماز بخوان، یعنی تویی که از ترس پشه می‌روی در پشه بند، تو که یک عدس و خرما نمی‌توانی خلق کنی، با هستی صحبت کن،(بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم): بی نهایت کوچک، اجازه داده است که با بی نهایت بزرگ حرف بزند. الان یک مدیر کل بخواهد با رئیس جمهور حرف بزند بهش اجازه نمی‌دهد می‌گویند تو مدیر کل هستی با وزیر حرف بزن. وزیر با رئیس جمهور صحبت کند حساب دارد. همین طور الکی تو با رئیس جمهور می‌خواهی صحبت کنی الان در دنیا مدیر کل با رئیس جمهور حق ندارد حرف بزند، باید سلسله مراتب حفظ بشود، این به وزیر بگوید، وزیر به. . . اما خدا این طور نیست، خداوند میگوید هر کسی می‌تواند بدون هیچ واسطه با خود خدا حرف بزند، دربان و تلفنچی هم ندارد.
سحرهای ماه رمضان یک دعاست بنام دعای ابوحمزه اولین جمله‌اش این است(الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی أُنَادِیهِ کُلَّمَا شِئْتُ لِحَاجَتِی) بحارالأنوارج94ص192: قربانت بروم که هر وقت میخواهم با تو حرف می‌زنم بغیر شفیع بدون هیچ دربان و واسطه و تنها کسی که هر کسی می‌تواند به او وصل بشود خداست، و جالب این است که دخترها می‌توانند زودتر با خدا حرف بزنند و دخترها ۹ سالگی روزه بگیرند، برای ان که شما باید، تکلیف یک ارزش است، چون تکلیف ارزش است خداوند گفته این ارزش را اول بدهید به دخترها. مثل اینکه مثلا می‌خواهند مهمانی کنند، مهمانی ارزش است. می‌گویند اول بدهید به دختر غذا بدهید. جایزه اول به دخترها جایزه بدهید، سوار ماشین اول دخترها سوار ماشین بشوند. اگر یک چیزی ارزش بود می‌گویند اول دخترها، تکلیف یک ارزش است، چون گربه به تکلیف نمی‌رسد فیل به تکلیف نمی‌رسد، انسان به تکلیف می‌رسد.
چون انسان به تکلیف می‌رسد، پیداست تکلیف یک ارزش است، و این ارزش را اول داده‌اند به دخترها، گفته‌اند دخترها زودتر روزه بگیرند. دختر نگویند راستی چرا پسرها روزه‌شان را بخورند و ما روزه بگیریم، خدا خواسته اول از تو پذیرائی کند گفته اول تو با من حرف بزن. حدیث داریم: مرد که چیزی اورد خانه اول بدهد به دخترش. قران میگوید: به هر کس بخواهیم اول گفته دختر می‌دهیم بعد گفته پسر می‌دهیم.
(یَهَبُ لِمَنْ یَشاءُ إِناثا)شوری(۴۹)به هر که بخواهد دختر می‌دهد، بعد میگوید: به هر که بخواهد پسر می‌دهد. اسم دختر را اول برده، پس بنابراین این مسئله تکلیف است. یک وقت احساس نکنید که یک چیزی مهمی است یا یک چیز سنگینی است. (الْحَمْدُ لِلَّهِ) بخوانید. قاری:(الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمینَ)– خوب(الرَّحْمنِ الرَّحیم): چون پاداش چند برابر، رحمت خدا نمونه‌اش این است که اگر گناه کردی، یک گناه می‌نویسند و اگر ثواب کردی، ثواب را چند تا می‌نویسند؟ ها با هم بگوئید(ده تا) تازه این ده تا قیمت تعاونی است. خداوند بازار آزاد هم داده، من عبادتها را می‌نویسم برای عزیزان محصل، چندرقم تعبیر در قران هست. بعضی آیات میگوید: ضعف مثل ضعف یعنی دو برابر.
بعضی آیات میگوید: اضعاف یعنی چند برابر.
بعضی آیاتی که شما خواندید میگوید: فله عشر یعنی ده برابر.
بعضی آیات میگوید: هفتاد برابر. می گوید: اگر کسی در راه خدا انفاق کند مثل دانه‌ای است که می‌کارد خوشه می‌آید بیرون. آیه قران است، در هر خوشه‌ای صد دانه است، ۱ ضربدر صد میشود میشود هفتصد.
یک باردیگر می‌گویم: کسانی که در راه خدا پول خرج کنند مثلشان مثل کسی است که بکارد دانه‌ای را. این دانه هفت تا خوشه بدهد، و هر خوشه‌ای صد دانه میشود، هفتصد برابر، عربی‌اش را بنویسم!
(فی کُلِّ سُنْبُلَهٍ مِائَهُ)بقره(۲۶۱) یعنی درهر خوشه‌ای حبه صد دانه، هفتصد برابر.
یک چیزی هم داریم که میگوید: اصلا کسی نمی‌تواند بفهمد، نه دو برابر، نه چند برابر، نه ده برابر، نه هفتصد برابر، میگوید: فلا تعلم نفس ما اخفی لهم یعنی احدی نمی‌داند که چند برابر. کی‌ها هستند؟ آنها که خودشان را از رختخواب میکنند برای خواندن نماز شب، کسی اگر از رختخواب خودش را بکند با خدا حرف بزند میگوید که مسئله دو برابر و ده برابر و هفتصد برابر نیست میگوید: اصلا(فلا تعلم).
قاری: (الرَّحْمنِ الرَّحیم): نشانه رحمت خدا این است که پاداشش چند برابر است.
قاری: (الرَّحْمنِ الرَّحیم): نمونه رحمت خدا پوشش عیوب است، عیبهای ما را میپوشاند. هر یکی از ماها عیبهایی داریم که اگر بابا و ننه بفهمند از خانه بیرونمان میکنند، مردم بفهمند دیگر جواب سلام ما را نمی‌دهند. خدا عیبهای ما را می‌داند ولی آبروی ما را نمی برد. عیبهایی داریم که اگر فتوکپی و عکسش دست یکی از رفیق هایمان باشد، چاپ میکند آبروی ما را می‌ریزد.
(یَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِیلَ وَ سَتَرَ الْقَبِیحَ) الکافی ج2ص578نشانه رحم خدا این است که عیبهای ما را میپوشاند.
قاری:(الرَّحْمنِ الرَّحیم): رحمت را برخود واجب کرده.
(کتب ربکم علی نفسه الرحمه)برخورد واجب کرده است. رحمت را بخوانید.
قاری:(الرَّحْمنِ الرَّحیم): آفرینش بر اساس رحمت است. قران میگوید که اصلا من خلق نکردم تا سودی کنم. بلکه بر بند گان جود می‌کنم.
آیه قران می‌فرماید: اصلا من برای اینکه به مردم رحم کنم مردم را آفریده‌ام، برای رحمت آفریده‌ام. اصلا رحمتی هم که دیگران دارند مال خداست. مادر که بچه‌اش را دوست دارد، مهری که در دل مادر است خدا این مهر را قرار داد. اگر خدا این مهر را بردارد مادر هم بچه‌اش را می‌اندازد دور.
قران رحمت است، رمضان رحمت است، باران رحمت است، اعمال ما را قبول میکند رحمت است(الرَّحْمنِ الرَّحیم)سرچشمه رحمت اوست. (مالِکِ یَوْمِ الدِّینِ) بخوانید.
قاری:(الرَّحْمنِ الرَّحیم) خداوند مالک روز قیامت است. اول قران مالک است آخر قران ملک است.
اول قران می‌گوئیم:(مالِکِ یَوْمِ الدِّینِ)فاتحه(۴) آخر قران(قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ)ناس(۱)(مَلِکِ النَّاسِ)(۲) می‌گوئیم اول مالک بعد آخر ملک، خدا هم مالک است و هم ملک ,هم صاحب است و هم فرمانده. مالک یوم الدین خدا مالک روز قیامت است. مگر مالک دنیا نیست؟ چرا مالک دنیا هم هست، اما در دنیا یک حسابهایی است که آدم یادش می‌رود، میگوید من درس خوانده‌ام. آقا چطور در مسابقات المپیاد شرکت کردی؟ بنده مطالعه کردم، خیلی از افراد مطالعه میکنند کسی نمیفهمد. اینجا چون هوش دارد به هوشش تکیه میکند، زحمت اساتید بود، قبول است خدمات پدر و مادر بود قبول است، پدر و مادر ارزش دارند، استاد ارزش دارد، مطالعه شما ارزش دارد، اما اول باید حساب خدا را بکنیم. خدا بود که به من هوش داد، خدا بود. انقدر آدم هست که نمی توانند. گاهی وقتها خود آدم هست نگاه میکند در یک دقیقه می‌فهمد و گاهی وقتها نیم ساعت مطالعه میکند نمیفهمد. مخ، مخ است ممکن است انسان غذا بخورد ولی سیر نشود و ممکن است نگاه بکند اما نبیند، مطالعه بکند، نفهمد.
در دنیا انسان زود خدا را فراموش میکند(نَسُوا اللَّه)حشر(۱۹)اما در قیامت همه چیز قیچی میشود، اینجا را فرض کنید انسان، این انسان در دنیا به نخ بند است، نخ والدین، نخ پول، نخ زور، نخ فامیل، نخ علم، نخ بیان، انسان توی دنیا به این نخها بند است. اما قیامت همه این نخها قیچی میشود. والدین قیچی میشود، پدر و مادر به درد نمیخورد. یوم یفر المرء پول قیچی میشود بدرد نمیخورد هر چی پول داشته‌ای(لا یَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُونَ)شعراء(۸۸) بچه به درد نمیخورد، زور به درد نمیخورد، اصلا زور نیست، فامیل فلا انساب بینهم.
علم فلا یوذن لهم فیعذرون اجازه نمی‌دهیم که اینها حرف بزنند. روز قیامت که این نخها پاره میشود خوب می‌فهمد که تنهاست. در دنیا انسان زد وبند دارد. می‌روم با بیان حالی‌اش می‌کنم، توجیه‌اش می‌کنم، من زور دارم پول دارم، فامیل دارم، مدرک دارم در دنیا انسان بند به این و آن است، اما در قیامت همه نخها قیچی میشود، آدم می‌فهمد که هیچ کاره است.
بحثمان تا اینجا کافی است پس(بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ). بنام خدا. خدایا دوستت دارم، یادت می‌کنم، من کوچکم بند به تو می‌شوم، نگران آینده‌ام تو بیمه کن، من از بین می‌روم تو باقی هستی، کارم را به تو می‌سپارم.
(بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ)، تو رحمتی، سرچشمه رحمی، هر کس رحم دارد از تو دارد. گاهی می‌پرسند آقا اینکه شما می‌گوئید امام حسین، پیامبر، امیرالمومنین، فاطمه زهرا(سلام الله علیها) شفاعت میکند یعنی چه؟ یعنی خدا ادم را می‌خواهد ببرد جهنم آنها می‌گویند: نه نه این را نبرش به خاطر ما ببخشش. یعنی امام حسین(علیه السلام) بیش از خداست؟ می‌گوئیم نه. رحم امام حسین(علیه السلام) بیش از خدا نیست، رحم امام حسین(علیه السلام) هم پرتوی از رحم خداست، خداوند اجازه داده که امام حسین علیه السلام شفاعت کند. قانون میگوید: این طبق قانون باید برود جهنم، اما تو چون پهلوی خدا آبرو داری حق داری که از ابرویت استفاده کنی، شفاعت کنی. یعنی کسانی هم که شفاعت میکنند رحمتشان و محبتشان پرتوی از رحمت خداست.
خدایا ماه رحمت است, انواع رحمتت را بر مسلمین نازل بفرما، منحرفین هدایت بفرما.
شر اشرار نا اهل به خودشان برگردان. داریم که ماه رمضان اولش رحمت است، آخرش مغفرت است.
خدایا در این ماه رحمتی که بیننده‌ها بحث را گوش می‌دهند، از تمام رحمت‌ها ما را برخوردار بفرما.
خدایا هر مسلمانی هر مشکلی دارد حل بفرما.
لحظه افطار دعا مستجاب است، حدیث داریم، قبل از افطار دعا کنید، افطارتان را با دعا شروع کنید.
والسلام علیکم ورحمه الله و برکاته
