شهید رمضان داوودی

بیایید برویم،  برویم و پروانه شویم و پرواز کنیم.
یک لحظه از این هیاهو،  از این همه غوغا بر کنار شده،  عشقی بر سر و شوری در دل،  پرواز کنیم.
بیایید برویم. آخر ما هم روزی پروانه بوده ایم.
انیس شب های تارمان؛  فرشتگان بود ند و شمع مجلس ما را مهر و ماه می افروختند.
آری و.همان روز که دامان ما از آلایش مادیان پاک بود؛  همان روز که بر بام آسمان آشیانه داشتیم.
اکنون،  من سودا زده،  بال و پر آراسته و می خواهم که از این جا تا بهشت برین،  تا  خانه ی نازنین پیامبر،  امام حسین (ع) و امام زمان (عج) پرواز کنم.
شما هم بال و پر بیارایید و با من همراه شوید…
بیایید در راه پروردگار هجرت کنیم. بیایید یک مومن حقیقی باشیم خدا را بشناسیم. بیایید خدا را ببینیم.
                                 والسلام علی من التبع الهدی